Chapter Title : ആപ്പുവിന്റെ അമ്മ [ഡ്രാക്കുള കുഴിമാടത്തിൽ]

പോയില്ലേ.."

ഞാൻ അവളെ നോക്കി....

"ഇതാണ് നിന്റെ കുഴപ്പം... നീ ഒരു സൈഡ് മാത്രമേ ചിന്തിക്കുന്നുള്ളു...."

...

"അഞ്ജു അവളുടെ അച്ഛനെ നോക്കുമ്പോ പ്രതേകിച്ച് ഒരു കുഴപ്പവും തോന്നുന്നുണ്ടാവില്ല... അതിന് അവളെ കുറ്റം പറയാൻ പറ്റുമോ?.."

ഞാൻ തല കുനിച്ചു മേശയിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു...

"ദേവേട്ടൻ നിന്നോട് കാണിച്ചത് വളരെ മോശം കാര്യമാണ്... അതിനെ ഞാൻ ഒരിക്കലും ന്യായീകരിക്കില്ല... അങ്ങനെ മറ്റൊരാളോട് അടുപ്പം ഉണ്ടെകിൽ അത് ആദ്യം നിന്നോട് സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു അയാൾ ചെയ്യേണ്ടിരുന്നത്."

അവൾ തുടർന്നു.

"പക്ഷെ ഒരു അച്ഛന്റെ പാർട്ട്‌ വളരെ ഭംഗിയായി അയാൾ കൈകാര്യം ചെയ്തിട്ടില്ലേ..?"

ഞാനോർത്തുനോക്കി.... അത്‌ ശെരിയായിരുന്നില്ലേ? ഞാൻ എന്നോട്തന്നെ ചോദിച്ചു...

"ഞാൻ നിന്നെ വിഷമിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞതല്ല... അപ്പുവിനെയും അഞ്ജുവിനെയും നിനക്ക് എപ്പോഴും അയാളുടെ അടുത്ത് നിന്ന് അകറ്റിനിർത്താൻ പറ്റില്ല.. അവരിപ്പോ വളർന്നു വലുതായി സ്വന്തമായി തീരുമാനം എടുക്കാനൊക്കെ ആയി.. നിനക്കയാളോട് ദേഷ്യമുള്ളതിന് കുട്ടികൾ എന്ത് പിഴച്ചു.."

...

"അയാൾ അവരുടെ അച്ഛൻ അല്ലെ.. അതൊരിക്കലും അല്ലാതാവില്ലല്ലോ...?"

എന്റെ തല മരവിക്കുന്നതുപോലെ...

"നീ ഇങ്ങനെ ആവശ്യമില്ലാത്ത കാര്യത്തിന് വാശി പിടിച്ചാൽ ഒരിക്കൽ അപ്പുവിനും തോന്നിയാലോ അഞ്ജുവിനെ പോലെ അവന്റെ അച്ഛന്റെ കൂടെ പോവാൻ..."

ആ വാക്കുകൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വെള്ളിടി വെട്ടിയ പോലെ വിങ്ങലേൽപ്പിച്ചുകളഞ്ഞു....

പെട്ടന്ന് ചാടിയെണീറ്റ ഞാൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോകി... എന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ ധാരയായി ഒഴുഴുകിയിറങ്ങി... എന്റെ കൈകൾ അവളുടെ കയ്യിൽ മുറുകിയിരുന്നു....

"അപ്പു എന്നെ വിട്ട് പോവുമോ രമ്യാ?...."

അതൊരു അലർച്ചയായിരുന്നു...

അവളെന്നെ നിശ്ചലയായി നോക്കിനിന്നു... അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഭയം നിഴലിച്ചിരുന്നു... അവളുടെ