Chapter Title : ആരതി 10 [സാത്താൻ]

ഇതൊന്നും അല്ലായിരുന്നല്ലോ  രണ്ടിന്റെയും

നാവിനു കിലോമീറ്ററുകൾ നീളം

ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ? പറയടാ തായോളികളെ

നിന്റെയൊക്കെ വായിൽ പഴം ഒന്നും അല്ലല്ലോ

പറയാൻ ?

മാർക്കസ് : മതിയട നാവിറങ്ങി പോയിട്ടൊന്നും

അല്ല. നീയൊന്നും ജയിച്ചു എന്ന് കരുതുകയും

വേണ്ട. ഞാൻ ഒരാൾ മാത്രം ആണെന്ന് കരുതി

എങ്കിൽ നിനക്കൊക്കെ തെറ്റി. ഇനിയും ഉണ്ട്

ഒരാൾ കൂടി. ഇവിടുന്ന് ഞാൻ ജീവനോടെ

പോയില്ല എങ്കിൽ നിനക്കൊന്നും

സമാധാനത്തോടെ ജീവിക്കാൻ പറ്റും എന്ന് കരുതണ്ട..

അർജുൻ : ഹ.. ഹ.. ഹ.. ചാവും എന്ന്

ഉറപ്പായപ്പോൾ രക്ഷപെടാൻ ഉള്ള അവസാന വഴി

അല്ലെ? കൊള്ളാം മാർക്കസ് ഇത്രയും നേരം നീ

ഇരുന്ന് കണ്ടുപിടിച്ച വഴി കൊള്ളാം ഭീഷണി

പെടുത്തി രക്ഷപെടാം എന്ന് ? ഇനി നീ കാര്യം

ആയി പറഞ്ഞത് ആണേലും എനിക്ക് ഒന്നുമില്ല

എന്താ എന്ന് വെച്ചാലെ ഇത്രയും കാലം ജീവിച്ചത്

തന്നെ നിന്നെ കൊല്ലാൻ വേണ്ടി മാത്രം ആണ്.

അതിനിടക്ക് എനിക്ക് ആകെ ഉണ്ടായിരുന്ന

കൂടപ്പിറപ്പിനെ ഇല്ലാതാക്കി ഇവനും അതിലേക്ക്

എത്തി ഇനിയിപ്പോൾ നിന്നെയൊക്കെ തീർത്തു

കഴിഞ്ഞിട്ട് അങ്ങ് ചത്താലും ഞങ്ങൾ ഹാപ്പി

ആണ് എന്താ അല്ലയോടാ കിച്ചു?

കിച്ചു: പിന്നല്ലാതെ ഇവനൊക്കെ കാരണം

കുടുമ്പം നഷ്ടമായ ഓരോരുത്തർക്കും വേണ്ടി

ഉള്ള ആന്ധ്യ കർമം ആണ് ഇന്നിവിടെ നടക്കാൻ

പോകുന്നത്. നിനക്കൊക്കെ അറിയാവോ

മാർക്കസ് എനിക്ക് ആകെ ഉണ്ടായിരുന്ന കുടുമ്പം

എന്റെ അപ്പയും അമ്മയും അനിയത്തിയും ഒക്കെ

നിന്റെ ഒരുത്തന്റെ സ്വാർത്ഥതക്ക് ബലിയാടായത്

ആണ്. അതുപോലെ തന്നെ ഞങ്ങൾ

മൂന്നുപേരുടെയും കുടുംബങ്ങൾ അങ്ങനെ

എത്രയെണ്ണം നീ നശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു അങ്ങനെ

ഉള്ള നിന്നെ ഇവിടുന്ന് ഞങ്ങൾ വെറുതെ അങ്ങ്

വിടണം എന്നാണോ പറയുന്നത്?

നടക്കില്ല നീ നരകിക്കും. പിന്നെ ശിക്ഷ ഒക്കെ

ആദ്യമേ വിധിച്ചതിനു ശേഷം ആണ് ഞങ്ങൾ വേട്ട

തുടങ്ങിയത് so ജസ്റ്റ്‌ എൻജോയ്. പിന്നെ നിന്റെ

അവസാന ആഗ്രഹം വല്ലതും ഉണ്ടേൽ പറഞ്ഞോ...?

മാർക്കസ് : നിയൊക്കെ പറയുന്നത് കേട്ട് പേടിച്ചു

എന്ന് കരുതണ്ട നിന്നെയൊക്കെ പോലെ

നൂറുകണക്കിന് കുടുംബങ്ങൾ ഞാൻ

നശിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട് അതൊക്കെ ഒരു തെളിവും

ഇല്ലാതെ