Chapter Title : ആരതി 11 [സാത്താൻ]

എന്ന് അറിയാത്തത് കൊണ്ടുള്ള ഭയം അവനിൽ നിഴലിച്ചു. അർജുൻ ഒരു lighter എടുത്ത് കത്തിച്ച ശേഷം ജോണിന്റെ ശരീരത്തിലെ മുളകിൽ പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്ന മുറിവുകൾക്ക് മുകളിൽ കൂടി ചൂടാക്കാൻ തുടങ്ങി. മുറിവിൽ ചൂട് ഏറ്റപ്പോൾ മുറിഞ്ഞ വേദനയും പൊള്ളലിന്റെ നീട്ടാലും മുളകിന്റെ എരിവും എല്ലാം കൂടി ജോണിന് സഹിക്കാവുന്നതിലപ്പുറമായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അയാൾ അവിടെ കിടന്നലറി വിളിച്ചു കരയാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ അർജുൻ തുടങ്ങിയിട്ടേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. ജോണിന്റെ ഓരോ കരച്ചിലും അർജുന് കൂടുതൽ ഊർജ്ജം നൽകി അവനെ കൂടുതൽ വേദനിപ്പിക്കാൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. തന്റെ പ്രതികാരം ഏറ്റവും ക്രൂരമായി നടപ്പിലാക്കണം എന്ന ഒറ്റ ചിന്ത മാത്രം ആയിരുന്നു അവന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്നത്.

"ആ എന്നെ ഒന്ന് കൊന്നു താ അർജുൻ എനിക്ക് ഈ വേദനയും നീറ്റലും സഹിക്കാനാവുന്നില്ല. നിന്നോട് ചെയ്തതിനൊക്കെ നീ ഇത്രയും ചെയ്തില്ലേ. ഒന്നും അല്ലങ്കിലും ഞാൻ നിന്റെ കൂട്ടുകാരൻ അല്ലായിരുന്നോ അർജുൻ പ്ലീസ് എന്നെ ഒന്ന് കൊന്നു താ " അർജുന്റെ നരക യാധനകൾ സഹിക്കാൻ ആവാതെ ജോൺ അവനോട് യാജിക്കാൻ തുടങ്ങി.

അർജുൻ : അതെ ജോൺ നീ എന്റെ കൂട്ടുകാരൻ ആണ്. ഞാൻ എന്റെ ജീവൻ പോലും തരാൻ തയ്യാറായിരുന്ന കൂട്ടുകാരൻ എന്നതിലുപരി ഒരു കൂടപ്പിറപ്പ് എന്ന രീതിയിൽ കണ്ടിരുന്നത് നിന്നെയായിരുന്നു. എന്നാൽ ആ നീ തന്നെ അല്ലെ എന്റെ കൂടപ്പിറപ്പിനെ അവൻ എന്റെ ചേട്ടൻ ആണ് എന്ന് പോലും കരുതാതെ വെറും സ്വാർത്ഥതക്ക് വേണ്ടി കൊന്നുകളഞ്ഞത്? അവന്റെ പെണ്ണിനെ നിർദ്ധാക്ഷിണ്യം നശിപ്പിക്കാൻ കൂട്ടുനിന്നത്? എന്നെ തന്നെ അവളെ കൊല്ലാൻ അയച്ചത്? എന്നെയും അവളെയും കൊല്ലാൻ