Chapter Title : ആരതി 7 [സാത്താൻ]

നിന്ന നില്പിൽ തന്നെ അവിടെ ഉറച്ച് പോയി എന്ന് തന്നെ പറയാം.

ആദ്യം തന്നെ കാണുന്നത് രക്തത്തിൽ കുളിച്ച് ഒരു പിശാചിനെ പോലെ അവിടെ ഇരിക്കുന്ന അർജുൻ ആണ്. തൊട്ട് മുന്നിൽ ആയി തന്നെ കാലുകൾ രണ്ടും കെട്ടി തലകീഴായി ഹാളിലെ ഫാനിൽ കെട്ടി തൂക്കിയിരിക്കുന്ന ആൻ്റണിയെയും. അതിൽ തന്നെ കൂടുതൽ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന കാര്യം എന്തെന്നാൽ അയാളുടെ രണ്ടു കൈകളും അറുത്തെടുതിരുന്നൂ. കൂടാതെ അവൻ്റെ നാവും ആ ശരീരത്തിൽ ഇല്ലായിരുന്നു.

"എടാ....നീ പാലുതന്ന കൈക്ക് തന്നെ കൊത്തി അല്ലേ കഴുവേറിയുടെ മകനെ"

എന്നും ചോദിച്ചുകൊണ്ട് അയാള് തൻ്റെ കയ്യിൽ ഇരുന്ന വാളുമായി അർജുൻ്റെ നേരെ ഓടി. അപ്പോഴും അവൻ്റെ മുഖത്ത് ഒരു ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു കൊലച്ചിരി.....

അർജുൻ്റെ നേരെ വാളുമായി ഓടി വരുന്ന ആജാനബാഹു ആയ ആളെ കണ്ട് സൈഡിൽ കയ്യിൽ പറ്റിയ മുറിവും പൊത്തി പിടിച്ചിരുന്ന ആരതി ഉറക്കെ അലറി.എന്നാല് പെട്ടന്ന് ആ ഓടി അടുത്ത ആൾ ഒരു അലർച്ചയോട് കൂടി നിലം പതിച്ചു. എന്നാല് അർജുൻ ഇരുന്ന ഇടത്ത് നിന്നും ഒന്ന് അനങ്ങിയിട്ട് കൂടി ഇല്ലായിരുന്നു. എവിടെ നിന്നോ പാഞ്ഞു വന്ന വെടിയുണ്ട അയാളുടെ തലയോട്ടി തുളച്ച് കയറി. അതോടൊപ്പം തന്നെ പുറത്ത് നിന്നിരുന്ന ഓരോരുത്തരുടെയും തലയോട്ടിയിൽ തുള വീണു.......അതിൽ നിന്നും ഒരാള് മാത്രം കഷ്ടിച്ച് രക്ഷപെട്ടു.

അകത്ത് ആകെ പേടിച്ച് വിറച്ച് ഇരിക്കുക ആയിരുന്നു ആരതി പെട്ടന്ന് ആണ് അവളെ അർജുൻ തൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വിളിക്കുന്നത്. അർജുൻ്റെ അപ്പോഴത്തെ ആ രൂപം അവളെ ഒന്നുകൂടി ഭയപ്പെടുത്തും വിധം പൈശാചികമായ ഒന്നായിരുന്നു.അവള് കുറച്ച്