Chapter Title : ആരതി കല്യാണം 13 [അഭിമന്യു]

അവൾക്ക് മാറ്റമൊന്നും ഇല്ലാന്ന് കണ്ടതും വലിയ ലാഗിടാതെ ഞാൻ കാര്യത്തിലേക്ക് കടന്നു...!

"" നിന്റെ തന്തക്ക് ഏകദേശം ഒരു മൂന്ന് മാസമുമ്പേ അറ്റാക്ക് വന്നത് നീയറിഞ്ഞായിരുന്നോ...! "" ന്നും പറഞ്ഞ് നിർത്തീതും അവളൊന്ന് ഞെട്ടിയ ശേഷം കണ്ണുമിഴിച്ചെന്നെ നോക്കി...! അയ്യോ പ്യാവം...!

അത് കണ്ടപ്പോ എനിക്കങ്ങ് ത്രില്ലായി...! ഈശ്വര ഇത് ഞാൻ പൊളിക്കും...!

"" അപ്പൊ നിനക്കറിയില്ലേ...? ശൊ...! സാരല്ല്യ, ഞാൻപറഞ്ഞേര...! "" അവൾടെ കൈയിലെ പിടിവിട്ട് ഞാൻ ബെഡിലേക്ക് കേറിയിരുന്ന് തൊണ്ടയൊന്ന് ശെരിയാക്കി...!

"" അന്നോരീസം ഞാനിങ്ങനെ ബാൽക്കണില് ചുമ്മാ നിക്കുമ്പഴാണ് പെട്ടന്നൊരു കാള് വരണത്...! നോക്കുമ്പാരാ...? "" ചോദ്യഭാവേനെ പുരികമുയർത്തി ഞാൻ തരിച്ച് നിന്ന അവളെ നോക്കി...!

"" പറ, ആരായിരിക്കും...? അറിയില്ലാല്ലേ...! അയിന് മുന്നേ നീ വന്ന കാലിൽ ഇരിക്കാതെ ഇരുന്ന കാലിൽ നിക്ക്...! "" ന്നും പറഞ്ഞ് അവളെ വലിച്ഛ് ഞാൻ എന്റടുത്തിരുത്തി...! അപ്പഴേക്കും എന്റെ മുഖത്ത് ഞാനറിയാതെ തന്നെ ഒരു ക്രൂരത വന്നു...! ശേഷം,

"" എടീ മണ്ടീ...! അത് നിന്റമ്മയാർന്നു...! ഹ ഹ ഹ...! "" എന്തോ വലിയ ഫലിതം പറഞ്ഞപോലെ ഞാൻ തലമറന്ന് ചിരിച്ചു...! ഞാനൊരു തമാശക്കാരൻ തന്നെ...!

"" ന്നിട്ട് ചോദിച്ചു 'മോനെ ആസ്റ്റർ ഹോസ്പിറ്റൽക്ക് ഒന്ന് വരൊന്ന്...!' കാര്യന്താന്ന് ചോയ്ച്ചപ്പോ പറയാണ് 'ആരതിടെ തന്തക്ക് അറ്റാക്കാണ് എടപ്പാൾ ഹോസ്പിറ്റലീന്ന് ഇങ്ങട്ട് കൊണ്ടുവരാന്ന്...!' അത് കേട്ടാപ്പാടെ ഞാൻ വാണം വിട്ടപോലെ പാഞ്ഞില്ലേ അങ്ങോട്ട്...! "" നന്മമരത്തിന്റെ എക്സ്ട്രീം വേർഷനായി മാറിയ ഞാൻ കരച്ചിലിന്റെ വക്കിലെത്തിയ അവളെ തലതിരിച്ച് നോക്കി...! വെളുത്തു തുടുത്ത് നിന്ന അവളുടെ മുഖമിപ്പോ ചോര നിറമായി...!

"" അഭി നീ കള്ളം പറയാ...! അങ്ങനെന്തേലുണ്ടെങ്കി ഞാനറിയും...! "" അവസാനം പെഴച്ച മൈരിന്റെ തൊള്ളെന്ന് മുത്തുക്കൊഴിഞ്ഞു...! കൊച്ചു കുട്ടികൾ വിശ്വാസം വരാത്ത മട്ടിൽ പറയുമ്പോലെയാണ് അവള് പറഞ്ഞത്...!

"" ഹാ, നീ തോക്കീകേറി വെടിവെക്കല്ലേ ആരു ചേച്ചി...! ഞാമ്പറയട്ടെ...! "" അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ഞാനൊന്ന് നിവർന്നിരുന്ന ശേഷം തുടർന്നു,

"" അന്ന് ഹോസ്പിറ്റലിലെത്തീട്ട് ഞാനാ അവടത്തെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ നോക്കീത്...! അങ്ങനിരിക്കുമ്പഴാ നിന്റമ്മ പറയണേ നീയെതോ പൂറ്റിക്ക്