Chapter Title : ആര്യൻ [story of a Viking] 2 [ Sathan]

ബോധവും ഇല്ല.

അല്ല എന്റെ ഭാഗത്തും തെറ്റുണ്ട് ഇവനെ വല്ല വടവും വെച്ച് കെട്ടി വെക്കേണ്ടതായിരുന്നു. ഇനി ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞിട്ട് എന്തിനാ അവളുടെ മുഖം മാത്രം ശ്രദ്ധിച്ചപ്പോൾ ഇങ്ങനെ ആയി ഇനി ബാക്കി കൂടി നോക്കിയാൽ ചിലപ്പോൾ കുട്ടൻ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് തന്നെ പറിഞ്ഞു പോയി അവളുടെ കാലിനിടയിൽ വിശ്രമിക്കും എന്നാ അവസ്ഥ ആണ് അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഞാൻ സംയമനം പാലിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. "ആര് നീ എടാ യക്ഷി ആണെന്ന് എങ്കിലും കരുതണം കേട്ടോ അതിന്റെ എല്ലും കഷ്ണം എങ്കിലും ബാക്കി vekkanam" ദേ വീണ്ടും മനസ്സ് മൈരന്റെ ഉപദേശം.

അവളെ തന്നെ നോക്കി നിന്നതുകൊണ്ട് ആണോ അതോ മനസ്സിനെയും കുട്ടന്റെയും സംസാരത്തിന് ഇടയിൽ പെട്ടതുകൊണ്ട് ആണോ എന്ന് അറിയില്ല അവളുടെ കൂടെ വന്ന തൊഴിമാരൊക്കെ പോയത് പോലും ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല. എന്റെ അണ്ടി poya അണ്ണാനെ കണക്കുള്ള നിൽപ്പ് കണ്ടിട്ട് അവളിൽ ഒരു ചിരി വരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. എന്തിനാ ഇപ്പോൾ ചിരിക്കൂന്നേ എന്ന രീതിയിൽ ഞാൻ അവളെ നോക്കി. ചുണ്ടിൽ വിരിഞ്ഞ ചിരിയോടു കൂടെ തന്നെ അവൾ പറഞ്ഞു.

ഗായത്രി (യക്ഷി): ഇയാളുടെ നോട്ടം കണ്ടിട്ട് ഞാൻ ഇവിടെ തുണിയില്ലാതെ നിൽക്കുന്ന പോലെ ഉണ്ടല്ലോ?

ഞാൻ : അയ്യോ സോറി ഞാൻ പെട്ടന്ന് അറിയാതെ

ഗായത്രി: അല്ല നോക്കി എന്ന് പറഞ്ഞു കുഴപ്പം ഒന്നുമില്ല ഞാൻ എന്നും അങ്ങേയുടെ ആണല്ലോ.

ഞാൻ : ? അതെ എനിക്ക് ഒന്നും ഇതുവരെ പിടി കിട്ടിയിട്ടില്ല ശെരിക്കും നിങ്ങൾ ഒക്കെ ആരാ? ഞാനും നിങ്ങളും തമ്മിൽ എന്താ ബന്ധം?

ഗായത്രി : എല്ലാം അങ്ങേയ്ക്ക് മനസ്സിലാവും ഒന്ന് മാത്രം ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയാം ഞങ്ങളുടെ എല്ലാവരുടെയും ദൈവം ആണ് അങ്ങ്. എന്റെ പ്രാണനാഥനും.

ഞാൻ : ഇതെന്ത് തേങ്ങ ആണ്  ശെരിക്കും അപ്പോൾ ഞാൻ ആരാ?

ഗായത്രി : എല്ലാം അങ്ങേയ്ക്ക് മനസ്സിലാവും

അതും പറഞ്ഞു അവൾ എന്നെ കെട്ടി പിടിച്ചു. പെട്ടന്ന് ശരീരത്തിലൂടെ കറണ്ട് പോയ പോലെ ഞാൻ ഒന്ന് വിറച്ചു എന്റെ ഉള്ളിലൂടെ എന്തൊക്കെയോ ഓർമ്മകൾ