ആശ അരുണിന്റെ IPS മമ്മി

Asha Aruninte IPS Mammi | Author : Mighty Raju

കൂട്ടുകാരെ ഇത് മൈറ്റിയുടെ രണ്ടാമത്തെ കഥയാണ്. ആദ്യത്തെ കഥ(അയല്പക്കത്തെ ലീല ആന്റി) സപ്പോർട്ട് ചെയ്ത എല്ലാവർക്കും നന്ദി 🙏

📝കഥ വായിക്കും മുൻപ് താഴെ പറയുന്ന കാര്യം ഒന്ന് ശ്രധിക്കണേ:

[ഈ കഥ ഇൻസെസ്റ്, ടാബൂ ക്യാറ്റഗറിയിൽ വരുന്നതാണ്. അതുകൊണ്ടു അമ്മ മകൻ ബന്ധം താല്പര്യം ഇല്ലാത്തവർ വായിക്കരുത്.]

എയർ കണ്ടീഷണറിന്റെ നേർത്ത മൂളലല്ലാതെ മറ്റൊരു ശബ്ദവും ആ മുറിയിലുണ്ടായിരുന്നില്ല. പോലീസ് ഹെഡ്ക്വാർട്ടേഴ്സിലെ വിശാലമായ ആ ഓഫീസിന്റെ വലിയ ചില്ലുജാലകത്തിലൂടെ നോക്കിയാൽ കൊച്ചി നഗരം കാണാമായിരുന്നു. ചുവരിൽ ദേശീയ ചിഹ്നങ്ങളും, മേശപ്പുറത്ത് "ആശ…IPS, ഇൻസ്‌പെക്ടർ ജനറൽ ഓഫ് പോലീസ്" എന്ന് സ്വർണ്ണനിറത്തിൽ എഴുതിയ ബോർഡും ആ പദവിയുടെ ഗാംഭീര്യം വിളിച്ചോതുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

സ്റ്റാർച്ച് ചെയ്ത് തേച്ച യൂണിഫോമിനുള്ളിൽ അവൾ നിവർന്നിരുന്നു. കഴുത്തിനു പിന്നിൽ മുറുക്കിക്കെട്ടിയ ബണ്ണിൽ നിന്ന് ഒന്നോ രണ്ടോ മുടിയിഴകൾ അടർന്ന് നെറ്റിയിലേക്ക് വീണിരുന്നു. വലതുകൈയ്യിലെ പേന മേശയിൽ താളം പിടിക്കുമ്പോഴും, അവളുടെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ തോളಿಗും ചെവിയിടുക്കിനുമിടയിൽ വെച്ച ലാൻഡ് ഫോണിലായിരുന്നു.

"ഇല്ലെന്ന് ഞാൻ ഇന്നലെ അറിയിച്ചതാണല്ലോ. ഇനി അതിൽ മാറ്റമൊന്നുമില്ല. നാളത്തെ മീറ്റിംഗിൽ കാണാം." അവളുടെ ശബ്ദം കടുപ്പമുള്ളതായിരുന്നു, പക്ഷെ ശാന്തമായിരുന്നു. അതായിരുന്നു അവളുടെ ശീലം. അധികാരത്തിന്റെ കാർക്കശ്യം വാക്കുകളിൽ നിറയ്ക്കുമ്പോഴും, സ്വരം പതറാതെ സൂക്ഷിക്കാൻ അവൾ പഠിച്ചിരുന്നു.

ക്യാബിന്റെ വാതിലിൽ നേർത്ത ഒരു മുട്ട് കേട്ടപ്പോൾ അവൾ തലയുയർത്തി നോക്കി. അവളുടെ പേഴ്സണൽ അസിസ്റ്റന്റ്, ഇൻസ്‌പെക്ടർ രാജൻ, പുറത്ത് കാത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ വരാൻ കണ്ണ് കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു.

"ശരി, നാളെ കാണാം." ഫോൺ വെച്ചുകൊണ്ട് അവൾ രാജനെ നോക്കി. അയാൾ ബഹുമാനത്തോടെ മുന്നോട്ട് വന്ന് കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ചുവന്ന ഫയൽ അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി.

ഫയൽ വാങ്ങുമ്പോൾ അതിന്റെ പുറത്ത് "Confidential" എന്ന് ചുവന്ന മഷിയിൽ എഴുതിയതിലേക്ക് അവളുടെ നോട്ടം നീണ്ടു. അവൾ പതിയെ ഫയൽ തുറന്നു. ആദ്യത്തെ താൾ മറിക്കുന്നതിനിടയിൽ അവൾ തലയുയർത്താതെ തന്നെ ചോദിച്ചു.

"എന്താണിത്, രാജൻ?"

"മാഡം, ഇത് ഹോം ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റിൽ നിന്നാണ്. ഒരു പാർട്ടി നേതാവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പഴയൊരു കേസിന്റെ റിപ്പോർട്ടാണ്. മന്ത്രിക്ക് നാളെ രാവിലെ തന്നെ ഇത് വേണമെന്ന് പറഞ്ഞു." രാജൻ വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു.

ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് ആശയുടെ തോളുകൾ ചെറുതായി താണു. കസേരയിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി ചാരിയിരുന്ന് അവർ ഒരു നിമിഷം കണ്ണുകളടച്ചു. "ശ്ശെടാ... ഈ തലവേദന ഒഴിഞ്ഞിട്ട് വീട്ടിൽ പോകാമെന്ന് വിചാരിച്ചതാ. ഇനിയിപ്പോ ഇതിന്റെ കുറവായിരുന്നു." ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ അവർ പതിയെ പറഞ്ഞു. "ഇതൊപ്പിടണമെങ്കിൽ ഈ രാത്രി മുഴുവനിരുന്ന് ഇത് വായിച്ചുതീർക്കണം അറിയോ തനിക്ക്?

അവളുടെ ശബ്ദത്തിലെ കാർക്കശ്യം അലിഞ്ഞുപോയിരുന്നു. "അരുൺ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാകും വീട്ടിൽ... ഞാൻ ചെല്ലാതെ അവൻ ഒന്നും കഴിക്കില്ല."

ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് ആ യൂണിഫോമും പദവിയും അവൾക്ക് വലിയൊരു ഭാരമായി തോന്നി. സംസ്ഥാന പോലീസിലെ ഒരു ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥയുടെ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ ഒരു വശത്തും, വീട്ടിൽ തനിക്കായി മാത്രം കാത്തിരിക്കുന്ന മകൻ മറുവശത്തും