Chapter Title : ആശ അരുണിന്റെ IPS മമ്മി [MIghty രാജു.🔥]

ഒരു 10 മിനിറ്റ്സ്. ഫോൺ വെച്ചോ."

കോൾ കട്ട് ചെയ്ത് അവൾ ഫോണിന്റെ സ്ക്രീനിലേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു. വിരൽത്തുമ്പ് കൊണ്ട് സ്ക്രീനിലെ അരുണിന്റെ ചിരിക്കുന്ന മുഖത്ത് മെല്ലെ തലോടി. ശരത് പോയപ്പോൾ ഈ ലോകത്ത് എനിക്ക് സ്വന്തമെന്ന് പറയാൻ നീ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ, അരുൺ. എന്റെ ലോകം നീയാണ്.അഞ്ചു വയസ്സുകാരനായ അവനെയും കൊണ്ട് തനിച്ചു ജീവിക്കാൻ തുടങ്ങിയ ആ ദിവസം അവളുടെ ഓർമ്മയിൽ വന്നു. അന്ന് നെഞ്ചോട് ചേർത്തപ്പോൾ ആ കുഞ്ഞ് ശരീരത്തിനുണ്ടായിരുന്ന ചൂട് ഇപ്പോഴും അവൾക്കോർമ്മയുണ്ട്. അവനല്ലാതെ മറ്റൊന്നും, മറ്റാരും തന്റെ ജീവിതത്തിൽ വേണ്ടെന്ന് അവൾ അന്നേ തീരുമാനിച്ചതാണ്.

ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ അവൾ മുന്നിലിരുന്ന ഫയൽ ഒരുതരം അലക്ഷ്യത്തോടെ അടച്ചു. അതവൾക്ക് തന്റെ മകനിലേക്കുള്ള വഴിയിലെ ഒരു തടസ്സമായി മാത്രം തോന്നി. കസേരയിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റ്, ബാഗും താക്കോലുമെടുത്ത് പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു പോരുന്ന ജോലിയുടെ ഭാരമായിരുന്നില്ല, എത്രയും പെട്ടെന്ന് തന്റെ ലോകമായ മകന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടിയെത്താനുള്ള അടക്കാനാവാത്ത വെമ്പലായിരുന്നു.

രാത്രിയിലെ നഗരത്തിന്റെ  തിരക്കിലൂടെ ആശ കാറോടിച്ചു. ഒരു കൈ സ്റ്റിയറിംഗിലും, മറുകൈ അടുത്ത സീറ്റിലിരുന്ന പിസ്സ ബോക്സ് വീഴാതെ താങ്ങിയും വെച്ചിരുന്നു. കാറിന്റെ ചില്ലിലൂടെ നഗരത്തിലെ വെളിച്ചങ്ങൾ മങ്ങിമായുന്നത് നോക്കിയിരിക്കെ, ആ ദിവസത്തിന്റെ ഭാരം മുഴുവൻ അവൾ ഒരു നെടുവീർപ്പിലൊതുക്കി.

അവളുടെ ചിന്തകൾ അരുണിലേക്ക് ഒഴുകിയെത്തി. പിസ്സ കാണുമ്പോഴുള്ള അവന്റെ മുഖം അവൾ മനസ്സിൽ കണ്ടു. തന്റെ സാരിത്തുമ്പിൽ പിടിച്ചു കുണുങ്ങി ചിരിക്കുന്ന ആ അഞ്ചു വയസ്സുകാരന്റെ അതേ നിഷ്കളങ്കമായ ചിരി ഇപ്പോഴും അവന്റെ മുഖത്തുണ്ട്. "എനിക്ക് അവനേയുള്ളു ... അവന് ഞാനും" അവൾ