Chapter Title : ആശാ ബീഗം എന്ന ഉമ്മച്ചികുട്ടി 1 [Arun Jith]

ആയിരുന്നോ എന്ന് ചോദിക്കേണ്ട കാര്യമില്ലല്ലോ.

അവനോടുള്ള സൂയ മൂത്തു അവന്റെ കല്യാണത്തിന് പോലും പോകില്ല എന്ന് തീരുമാനിച്ചിരുന്ന ഞാൻ കൂട്ടുകാരനെ മറക്കാൻ പറ്റാത്തൊണ്ട കല്യാണത്തിന് പോയി. കല്യാണത്തിന് പോയത് എനിക്ക് അസ്സൂയ കുറച്ചു മാറ്റി തന്നു. ഒരു ഉണക്ക കമ്പു പോലുള്ള പെണ്ണ് .ഒത്തിരി വെളുത്തതല്ലാത്ത ഒരു ഉണക്കക്കൊല്ലി ആണല്ലോ അവനു കിട്ടിയതെന്ന് ഓർത്തപ്പോൾ സന്തോഷമായി. കണ്ടാൽ ഒരു വികാരവും തോന്നാത്ത ആ സാധനത്തിനെ കെട്ടിയ അവനെക്കാൾ  ബേസ്ഡ് നല്ല ഉരുണ്ട മരിയയെയും രേഷ്മയേയും സജിനിയെയും ഇതൊന്നും കൂടാതെ ഇടയ്ക്കു കിട്ടുന്ന ഇംഗ്ലീഷ് മദാലസകളെയും ഒക്കെ കണ്ടു വാണം വിടുന്ന ഞാൻ ആണെന്ന് ഞാൻ സന്തോഷിച്ചു.

കുറെ ഇടതു അക്കൗണ്ടന്റ് ആയി ജോലി നോക്കിയെങ്കിലും കുടുംബ പ്രാരാബ്ദം എന്നെയും ഷാർജയിലേക്ക് യാത്ര ആക്കി.

ഷാര്ജായിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ ആകെ ഉള്ള  ആശ്വാസം എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കളിക്കൂട്ടുകാരൻ അവിടെ ഉണ്ടല്ലോ എന്നതായിരുന്നു. അങ്ങനെ ഭൂരിപക്ഷം മലയാളികളെയും പോലെ ഞാനും 29 ആം വയസിൽ പ്രവാസി ആയി. എയർ അറേബ്യ വിമാനത്തിൻറെ ചിറകിലേറി മണലാരണ്യത്തിൽ ഇറങ്ങി. എമിഗ്രേഷനും കണ്ണും വിരലും ഒക്കെ സ്കാൻ ചെയ്തു പുറത്തിറങ്ങിയ എന്നെ കത്ത് എന്റെ ഷാഹു കത്ത് നിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻറെ റെക്കമെൻഡേഷനിൽ ആണ് നാട്ടിൽ ഒരു പണയ സ്ഥാപനത്തിൽ മാനേജർ എന്ന ശമ്പളമില്ല പണിയിൽ ഇരുന്ന എന്നെ അസിസ്റ്റന്റ് സെയിൽസ്  മാനേജർ എന്ന പോസ്റ്റിൽ ഷാർജയിലെ മുന്തിയ കമ്പനി തരക്കേടില്ലാത്ത ശമ്പളത്തിൽ അങ്ങോട്ടെടുത്തത്..

എയർപോർട്ടിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ അവിടെ ഉള്ള മദാലസകളുടെ കണക്കെടുക്കുകയായിരുന്നു. കുറുക്കൻ ചത്താലും കണ്ണ് കോഴിക്കൂട്ടിൽ ആണെന്ന് ആണല്ലോ ചൊല്ല്. നമ്മൾ