Chapter Title : ആതിര മോൾ [Simon]

എത്ര വിദഗ്ദ്ധനായ ഒരു സംഗീതജ്ഞന്റെ കരവിരുതുകളോടെയാണ് അവൻ എന്നെ വീണമീട്ടുന്നത്. പൂച്ച പാല് കുടിക്കുന്നത് പോലെ എത്ര നേരം ഇങ്ങനെ ഇരിക്കാനാകും എന്നോർത്ത് കണ്ണു തുറന്നു. പക്ഷേ തുറക്കേണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്ന് തോന്നിപ്പോയി. വെറുമൊരു ബ്രാ മാത്രം ധരിച്ച് ഡൈനിംഗ് ടേബിളിൽ ഇരുന്ന് കൂട്ടുകാരിയുടെ ഭർത്താവിന്റെ ദണ്ഡുമായി കളിക്കുകയായിരുന്ന ഞാൻ അത്രക്ക് നാണിപ്പിക്കുന്ന കാഴ്ചയിലേക്കായിരുന്നു കണ്ണു തുറന്നത്. അമ്മ ഇടതുഭാഗത്തായി ചുമരും ചാരി നിന്ന് എല്ലാം കാണുന്നു. അച്ഛന്റെ മുഖം വാതിൽക്കലും. രണ്ടാളും മകളുടെ വേഴ്ച്ച കാണാൻ ഉറച്ചു തന്നെ…

പെട്ടെന്ന് എന്നിലെ പ്രതികാരദാഹി സടകുടഞ്ഞെണീറ്റു, കിഷോർ അൽപം മുൻപ് ചെവിയിൽ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ഒരു അദൃശ്യ ശക്തി കാതിൽ മന്ത്രിക്കുന്ന പോലെ ""നാണിക്കേണ്ടത് നീയല്ല, നിന്നെ ഈ വേഷം കെട്ടിച്ചവരാണ്""

പിന്നെ, അമാന്തിച്ചില്ല. പകൽ പോലെ കണ്ണു തുറന്ന് രംഗത്തിലേക്ക് ചേർന്നു. ആകെ നനഞ്ഞാൽ കുളിരില്ല എന്നല്ലേ, മകളുടെ കളി കാണാനൊരുങ്ങി നിൽക്കുന്ന അമ്മയെ നോക്കി. പ്രത്യേകിച്ചൊരു ഭാവമാറ്റമൊന്നും അമ്മയിൽ ഉണ്ടായില്ലെങ്കിലും അച്ഛനെ നോക്കിയപ്പോൾ ഒരു പരുങ്ങൽ. അദ്ദേഹം അലക്ഷ്യമായി കണ്ണു വെട്ടിച്ചു. അച്ഛനിൽ നിന്ന് കണ്ണെടുക്കാതെത്തന്നെ ഇരുകൈകളുമുയർത്തി ചിതറിക്കിടക്കുന്ന ചികുരഭാരം മാടിയൊതുക്കി ഉച്ചിയിൽ കെട്ടി വെക്കുമ്പോൾ ഉയർന്നു പൊങ്ങിയ മെറൂൺ കളർ ബ്രായിലെ നിറകുടത്തിലേക്ക് അച്ഛന്റെ കള്ളനോട്ടം വീണ്ടുമെത്തി. "അച്ഛനാണെങ്കിലെന്ത്, കാണാനാണ് കൊതിയെങ്കിൽ കാണിക്കുക തന്നെ"
വലതുമുല ബ്രാക്ക് മുകളിലൂടെ വെളിയിലെടുത്ത് ഞാൻ കിഷോറിന്റെ കവിളത്ത് പിടിച്ച് ചുണ്ടുകളെ ക്ഷണിച്ചു. കിഷോറിന്റെ ചുണ്ടുകൾ എൻറെ മുലക്കണ്ണിൽ ചുംബിച്ചു. പക്ഷേ കിഷോറിന്റെ അധരവ്യായാമത്തിനു മുന്നിൽ അച്ഛന്റെ ഭാവഭാവാധികൾ ആസ്വദിക്കാനുള്ള എൻറെ പദ്ധതികൾ പാളിപ്പോയി. അവൻ നാവും കൂട്ടി