Chapter Title : ആവിര്‍ഭാവം, അവന്‍റെയും [Sethuraman] [Revised and Reloaded]

മുകളില്‍ ഇരിക്കുന്നു. ഹെല്‍മെറ്റ്‌ ധരിച്ചിരുന്നെങ്കിലും ഉയരവും ശരീരപ്രകൃതിയുമൊക്കെ വെച്ച് അവനെ തിരിച്ചറിയാന്‍ അവള്‍ക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടായില്ല.

അവള്‍ ഗേറ്റ് വലിച്ചു തുറന്നതോടെ, അവന്‍ ബൈക്ക് ഓടിച്ച് അകത്തു കേറ്റി പോര്‍ച്ചില്‍ സേതുവിന്‍റെ ജീപ്കൊമ്പസിന് പിറകിലായി സ്റ്റാന്‍ഡിലിട്ടു. അവള്‍ ഗെയിറ്റ് അടച്ച് തിരിയുന്നതിനിടെത്തന്നെ അവന്‍ ബൈക്കില്‍ നിന്നിറങ്ങി, ഹെല്‍മെറ്റ്‌ ഊരി സീറ്റില്‍ വെച്ച് അവള്‍ക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു.

ഒരു സെക്കണ്ട് മുഖം നിറച്ച് ചിരിയുമായി നിന്ന ശേഷം അവള്‍ സന്തോഷത്തോടെ അവന് നേരെ ഓടി വന്ന് അവന്‍റെ മേലേക്ക് കുതിച്ച് ചാടി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ബൈക്കിന്‍റെ ശബ്ദം പോര്‍ച്ചില്‍ കേട്ട് പുറത്തേക്ക് വന്നുനോക്കിയ സേതുരാമന്‍, മുഖം നല്ല ഉയരമുള്ള അരുണിന്‍റെ നെഞ്ചില്‍ അമര്‍ത്തി, അവനെ ആശ്ലേഷിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന കാമിനിയെയാണ് കണ്ടത്. അരുണ്‍ ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവളുടെ തലയില്‍ തഴുകിക്കൊണ്ട് നെറുകില്‍ ചുണ്ടമര്‍ത്തുന്നു.

“വെല്‍കം ടു അവര്‍ ഹമ്പിള്‍ കോട്ടേജ്” എന്ന് പറഞ്ഞ് സേതുരാമന്‍ പോര്‍ച്ചിലേക്കിറങ്ങി അരുണിന് കൈ കൊടുത്തു. ആ ശബ്ദം കേട്ട് അവനെ വിട്ടുമാറിയ കാമിനി, അരുണിന്‍റെ ഇടത് കൈ തന്‍റെ രണ്ട് കൈകള്‍ കൊണ്ടും പുണര്‍ന്ന് അവന്‍റെ തോളില്‍ തല ചായ്ച്ച്, തെല്ലൊരു നാണത്തോടെ സേതുവിനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. മുഖത്ത് വളരെ വ്യക്തമായി പ്രകടമായിരുന്ന അവളുടെ എക്‌സയിറ്റ്മെന്‍റ് ശ്രദ്ധിച്ചെങ്കിലും, കളിയാക്കാന്‍ നില്‍ക്കാതെ അയാള്‍ രണ്ടാളെയും നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. അവര്‍ തമ്മിലുള്ള ഉയരത്തിന്‍റെ അന്തരം പ്രകടമായിരുന്നു. കഷ്ട്ടി അവന്‍റെ തോളൊപ്പമേ അവളുള്ളൂ.

“ഇതെന്താ ബൈക്കില്‍”, സേതു ചോദിച്ചു.

“ഞാനും ഇവനും തമ്മില്‍ കോളേജ് മുതലുള്ള ബന്ധമാണ്, കുറച്ച്‌ കാലമായി ലോങ്ങ്‌ റൈഡിനൊന്നും പോകാന്‍ സാധിക്കാറില്ല. ഇന്നിപ്പോ നല്ലൊരു ചാന്‍സ് ആണെന്ന്