Chapter Title : 💞ആയിരം കണ്ണുമായി 11 [Fang leng]

ശ്രുതിക്ക് ഇട്ടുകൊടുത്തു

അഖിൽ : ഇതിട്ടോ...

ശ്രുതി : അപ്പോൾ നിനക്കോ...

അഖിൽ : അത് കുഴപ്പമില്ല

ശ്രുതി : അതല്ലേ ഞാനും പറഞ്ഞെ എനിക്ക് കുഴപ്പം ഇല്ലെന്ന് നീ ഇത് ഇട്ടേ

അഖിൽ : നീയിപ്പോൾ ഞാൻ പറയുന്നത് കേട്ടാൽ മതി....ശരി വാ കഴിക്കാൻ പോകാം.. ഇവിടെ അടുത്താ ഫുഡ്‌ അറേഞ്ചു ചെയ്തിരിക്കുന്നെ... അതുകഴിഞ്ഞു ഇവിടെയുള്ള തൊട്ടങ്ങളൊക്കെ ചുറ്റികാണാം..

ശ്രുതി : 😒

അവർ പതിയെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാനായി പോയി...

അഖിൽ : ഇനി വേണോ...

ശ്രുതി : ഉം.. മതി..

അഖിൽ : ലക്ഷ്മി വിളിച്ചിട്ട് എന്ത് പറഞ്ഞു...

ശ്രുതി : അവിടെ വേറെ കുഴപ്പം ഒന്നുമില്ല ട്രിപ്പ് എൻജോയ് ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞു.. അവള് ഒക്കെയാ..

അഖിൽ : ശരി എഴുനേറ്റോ... എല്ലാവരും പോകാൻ റെഡിയായി...

*****************

കുറച്ച് സമയത്തിനു ശേഷം കുട്ടികളും മറ്റും തേയില തോട്ടങ്ങൾക്ക് അടുത്തുകൂടിയുള്ള യാത്രയിൽ...

ശ്രുതി : ശരി അച്ഛാ... ഗുളിക മറക്കാതെ കഴിക്കണേ... ഉം ഞാൻ വിളിക്കാം

അഖിൽ : ഇങ്ങനെ മണിക്കൂറ് മണിക്കൂറ് വച്ച് വിളിച്ചാൽ നിന്റെ അച്ഛൻ ഫോൺ തല്ലി പൊളിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്...

ശ്രുതി : അച്ഛൻ ഒറ്റക്കല്ലേ ഉള്ളു... ഇന്ന് കച്ചവടത്തിന് വല്ലതും പോകുവോ എന്നാ എന്റെ പേടി..

അഖിൽ : നിന്റെ അച്ഛന് എന്താ ചെയ്യേണ്ടത് എന്നൊക്കെ അറിയാം നീ വെറുതെ ഓരോന്ന് ചിന്തിക്കാതെ വരാൻ നോക്ക്...

ശ്രുതി : അവരൊക്കെ അങ്ങ് എത്തി...

അഖിൽ : സാരമില്ല നീ പയ്യെ നടന്നാൽ മതി...സമയമൊക്കെ ഒരുപാടുണ്ട്...

അവർ മുന്നോട്ട് നടന്നു...

തണുപ്പ് കാരണം അഖിൽ ചെറുതായി വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ശ്രുതി പതിയെ അത് ശ്രദ്ധിച്ചു...

അഖിൽ : ദോ അവിടെ ഒരു തട്ടുണ്ട് ചായ കുടിക്കാം വാ..

അവർ പതിയെ അങ്ങോട്ട് കയറി...

അഖിൽ : അണ്ണാ രണ്ട് ചായ...ബിസ്‌ക്കറ്റ് ഉണ്ട് ബന്ന് ഉണ്ട് നിനക്ക് എന്ത് വേണം

അഖിൽ ശ്രുതിയോട് ചോദിച്ചു

ശ്രുതി : വട ഒന്നുമില്ലേ

അഖിൽ : ഇല്ലെന്ന് നിനക്ക് കണ്ട് കൂടെ ഇവിടെയൊക്കെ ഇങ്ങനെയാ...

ശ്രുതി : ബന്ന് മതി.

അഖിൽ : രണ്ട് ബന്ന് കൂടി

അവർ പതിയെ ചായ കുടിക്കാൻ തുടങ്ങി..

ശ്രുതി : അവരൊക്കെ മുകളിൽ എത്തികാണും അല്ലേ

അഖിൽ : ഉം...

ശ്രുതി : ജാക്കറ്റ് ഇട്ടോളാൻ ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ... ഞാൻ എപ്പോഴും കടലിലെ കാറ്റൊക്കെ