Chapter Title : 💞ആയിരം കണ്ണുമായി 11 [Fang leng]

കൊള്ളുന്നതാ എനിക്ക് പ്രശ്നമില്ല

അഖിൽ : എനിക്കും പ്രശ്നം ഇല്ല നീ ആ ചായ കുടിച്ചെ

ശ്രുതി : എന്ത് ഇല്ല എന്ന്... വിറക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു... തണുപ്പായത് കൊണ്ടല്ലേ ചായ കുടിക്കാൻ കയറിയെ...

അഖിൽ : ആര് വിറച്ചു... നീ പോയേ... വേഗം കുടിക്കാൻ നോക്ക് എല്ലാവരും മുകളിൽ എത്തി...

അല്പനേരത്തിനുള്ളിൽ അവർ വീണ്ടും നടന്നു തുടങ്ങി.. അത് ഒരു കയറ്റമായിരുന്നു നടക്കുന്നതിനോടൊപ്പം അഖിൽ ശ്രുതിയുടെ മുഖത്തേക്കും നോക്കി...കയറ്റം കയറാൻ അവള് നന്നായി കഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ട് എന്നവന് മനസ്സിലായി

അഖിൽ : കാല് നോവുന്നുണ്ടോ..

ശ്രുതി : ചെറുതായിട്ട്...

അഖിൽ : വാ ദോ അവിടെ അല്പം ഇരിക്കാം...

അഖിൽ ശ്രുതിയേയും കൊണ്ട് അല്പം മാറി ഇരുന്നു

ശ്രുതി : ഞാൻ ബസിൽ തന്നെ ഇരുന്നാൽ മതിയായിരുന്നു...ഇതാ ഞാൻ വരുന്നില്ല എന്ന് പറഞ്ഞെ.. വെറുതെ നിന്നെ കൂടി

ശ്രുതിയുടെ കണ്ണുകൾ പതിയെ നിറഞ്ഞു...

അഖിൽ : ദേ... കരയുകയെങ്ങാൻ ചെയ്താൽ ഉണ്ടല്ലോ...

ശ്രുതി : ഇനി നമ്മൾ എപ്പോൾ എത്തനാ... ഞാൻ കാരണം നിനക്കും ഒന്നും കാണാൻ പറ്റില്ല...

അഖിൽ : എന്റെ കാര്യം വിട് നിനക്ക് കാണണ്ടെ.. വാ എന്റെ തോളിൽ കയറിക്കൊ ഞാൻ കൊണ്ടുപോകാം..

അഖിൽ എഴുനേറ്റ് നിന്ന ശേഷം അവളോടായി പറഞ്ഞു

ശ്രുതി : നിനക്ക് എന്താ വട്ടാണോ... കയറാൻ പോലും...

അഖിൽ : ഞാൻ കാര്യമായി പറഞ്ഞതാ കയറിക്കോ... നമുക്ക് വേഗം മുകളിൽ എത്താം

ശ്രുതി : നീ പോയെ... ആളുകളൊക്കെ കാണില്ലേ... നീ പോയിട്ട് വാ ഞാൻ ഇവിടെ ഇരിക്കാം

അഖിൽ : കണ്ടാൽ ഇപ്പോൾ എന്താ... ഇവിടെ ഉള്ളവർക്ക് നമ്മളെ അറിയാമോ ഇല്ലല്ലോ.. മുകളിൽ എത്തിയാൽ ഉടനെ താഴെ ഇറക്കാം നമ്മുടെ ക്ലാസ്സിൽ ഉള്ളവരൊന്നും കാണില്ല.. ഇനി കണ്ടാലും ഒന്നും ചോദിക്കാനും പോകുന്നില്ല...

ശ്രുതി : നിനക്ക് അതൊക്കെ പറയാം.. പക്ഷെ....

അഖിൽ : എന്നാൽ പോകണ്ട അവരൊക്കെ വരുന്നത് വരെ ഇവിടെ ഇരിക്കാം...

ശ്രുതി : എനിക്ക് നല്ല വെയിറ്റ് കാണും..

അഖിൽ : കണ്ടാലും പറയും.. നീ വന്നെ..

അഖിൽ അവളുടെ മുന്നിലായി കുനിഞ്ഞു നിന്നു ശ്രുതി പതിയെ മടിച്ചു മടിച്ചു അവന്റെ മുതുകിലായി കയറി അഖിൽ അവളുടെ കാല് രണ്ടും മുറുക്കെ പിടിച്ചു..

അഖിൽ : കഴുത്തിൽ ചുറ്റി പിടിച്ചോ...

ഇത്രയും പറഞ്ഞു അഖിൽ മുന്നോട്ട് നടന്നു

ശ്രുതി