Chapter Title : 💞ആയിരം കണ്ണുമായി 11 [Fang leng]

: നടക്കാൻ പറ്റുന്നുണ്ടോ...

അഖിൽ : പിന്നില്ലാതെ നിനക്ക് ഒരു വെയിറ്റും ഇല്ലെടി...

അവൻ മുന്നോട്ട് നടന്നു ശ്രുതിയുടെ ദേഹം അവന്റെ ദേഹത്തോട് ചേർന്നിരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ ഇപ്പോൾ അവന് വലിയ തണുപ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടില്ല...

ശ്രുതി : ദേ അവിടെ രണ്ട് പേര് നോക്കി ചിരിക്കുന്നു...

അഖിൽ : ചിരിച്ചോട്ടെ നമുക്ക് നഷ്ടം ഒന്നുമില്ലല്ലോ...

ശ്രുതി :ഓഹ്... ഇവൻ...

അഖിൽ : പിടക്കാതെ ഇരിക്ക് ഇല്ലെങ്കിൽ നമ്മള് രണ്ടും താഴെ കിടക്കും

ശ്രുതി : നീ ഇന്നലെ കിടന്ന റൂമിൽ സൗകര്യമൊക്കെ ഉണ്ടയിരുന്നോ... ഞങ്ങളുടെ റൂം കൊള്ളാമായിരുന്നു.. രണ്ട് ബെഡ് ഒന്നിച്ച് ഇട്ടിരുന്നു 3 പേർക്ക് സുഖമായി കിടക്കാൻ പറ്റി...

അഖിൽ : ഉം... എനിക്കും കുഴപ്പമൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല...

ശ്രുതി : നിന്റെ കൂടെ ആരൊക്കെയായിരുന്നു റൂമിൽ

അഖിൽ : അത്... അവമ്മാരാ...

ശ്രുതി : ആര്...

അഖിൽ : ആ റോണിയൊക്കെ...

ശ്രുതി : അവമ്മാരോ... നീ അവമ്മാരോട് വീണ്ടും മിണ്ടിയോ 😞

അഖിൽ : ഇല്ലെടി വേറെ റൂം ഒന്നും ഒഴിവില്ലായിരുന്നു

ശ്രുതി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല

അഖിൽ : എന്താടി... എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം ഉണ്ടോ...

ശ്രുതി : അവരുടെ കൂടെ വേണ്ടായിരുന്നു... അവർക്ക് നിന്നോട് ദേഷ്യം കാണും.. രാത്രി എന്തെങ്കിലും ചെയ്തെങ്കിലോ..

അഖിൽ : എന്ത് ചെയ്യാൻ.. അതിനുള്ള ധൈര്യമൊന്നും അവമ്മാർക്കില്ല എന്തെങ്കിലും കാണിച്ചോണ്ട് വന്നാൽ ഞാൻ നല്ലത് വച്ച് കൊടുക്കും അത്ര തന്നെ...

അല്പനേരത്തിനുള്ളിൽ അവർ മുകളിലേക്ക് എത്തി..

ശ്രുതി : മതി... മതി... ഇറക്ക്.. ഇറക്ക്

അഖിൽ : അല്പം കൂടി ഉണ്ടെടി...

ശ്രുതി : ഇതുവരെ മതി അവിടെ അവരൊക്കെ നിൽക്കുവാണെങ്കിലോ...

അഖിൽ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവളെ താഴെ നിർത്തി ശേഷം അവർ മുകളിലേക്ക് കയറി

അഖിൽ : ഹോ... അങ്ങനെ എത്തി...

പെട്ടെന്നാണ് പിന്നിൽ നിന്നും ഓടി വന്ന ഒരാൾ അവർക്ക് മുന്നിലായി വന്നു കിതച്ചു കൊണ്ട് നിന്നത്..

"നിന്നെ ഇന്ന് കൊല്ലൂടാ അജു..."

അവനു പിന്നാലെ അലറികൊണ്ട് ഒരു പെൺകുട്ടിയും ഉണ്ടായിരുന്നു... അവനടുത്തേക്ക് എത്തിയ അവളും കിതച്ചു കൊണ്ട് അവനടുത്തായി നിന്നു...

അഖിൽ : വട്ട് കേസുകൾ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു...

ശ്രുതി : മിണ്ടാതെ ഇരിക്ക് കണ്ടാൽ അറിയില്ലേ ഭാര്യയും ഭർത്താവുമാ..

അഖിൽ : ഭാര്യയോ... അത് പെണ്ണാണോ... മുടിയൊന്നും കാണാനില്ലല്ലോ...

ശ്രുതി : ദേ... ഈ സ്വഭാവമാ എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ലാത്തത്..