Chapter Title : 💞ആയിരം കണ്ണുമായി 12 [Fang leng]

: +2 കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ബ്രേക്ക് വന്നു....

അച്ഛൻ : എങ്ങനെ...

അഖിൽ : സത്യം പറഞ്ഞാൽ...+1 ൽ സ്കൂളിൽ നിന്ന് ഡിസ്സ്മിസ്സ് ചെയ്തു... രണ്ട് വർഷം പഠിക്കാൻ പറ്റിയില്ല... പിന്നെ... വീണ്ടും പോയി...

അച്ഛൻ : അപ്പോൾ പ്രശ്നക്കാരനാണ്..

അഖിൽ : അന്ന് അങ്ങനെയൊക്കെ പറ്റിപോയി...

അച്ഛൻ : ഈ കോളേജിൽ പകുതിക്കല്ലേ വന്ന് ചേർന്നെ അതെന്താ...

ശ്രുതി : മതിയച്ചാ... അഖില് പൊക്കോ... അച്ഛൻ വെറുതെ...

അച്ഛൻ : ശരി പോകുന്നെങ്കിൽ പൊക്കോട്ടെ...

അഖിൽ : പഴയ കോളേജിൽ നിന്ന് ഡിസ്മിസ്സ് ചെയ്തു...

അച്ഛൻ : അപ്പോൾ അന്ന് മാത്രമല്ല പറ്റിയത്...ശ്രുതി ലക്ഷ്മിയെ കുറിച്ചല്ലാതെ മാറ്റാരെ കുറിച്ചും എന്നോട് അങ്ങനെ സംസാരിച്ചിട്ടില്ല... കുറച്ച് നാൾ മുൻപ് തൊട്ട് അഖിലിനെ കുറിച്ചും പറയാൻ തുടങ്ങി... പെട്ടെന്ന് ഒരു ദിവസം ക്ലാസ്സ്‌ കട്ട് ചെയ്ത് പുറത്ത് പോയേന്ന് ഇവളുടെ ക്ലാസ്സ്‌ ടീച്ചർ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു... പിന്നീട് മനസ്സിലായത് അത് അഖിലിന്റെ കൂടെയായിരുന്നു എന്നാ... ശ്രുതി അതിന് മുൻപ് അങ്ങനെയൊന്നും ചെയ്തിട്ടേ ഇല്ല...

ശ്രുതി : അച്ഛനോട് ഞാൻ അതിനെ പറ്റി പറഞ്ഞതല്ലേ...

അച്ഛൻ : ഉം... പറഞ്ഞു... അതിന് ശേഷം ശ്രുതിക്ക് നിന്നോട് എന്തോ ഒരു ഇഷ്ടം ഉണ്ടെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി എന്റെ മോളെ എനിക്ക് അറിയാലോ... അതുകൊണ്ട് ഞാൻ അഖിലിനെ പറ്റി കുറച്ച് കുട്ടികളോടൊക്കെ ചോദിച്ചു...

ശ്രുതി : എപ്പോൾ

അച്ഛൻ : അതൊക്കെ ചോദിച്ചു... എല്ലാവരും മോശം കാര്യങ്ങളാ പറഞ്ഞെ...പിന്നെ ശ്രുതിയെ പറ്റി അറിയാലോ പഠിക്കണം സർക്കാർ ജോലിവാങ്ങണം എന്നൊക്കെയാ അവളുടെ ആഗ്രഹം...

അഖിൽ : എനിക്ക് മനസ്സിലായി... ഇനി ശ്രുതിയെ ശല്യം ചെയ്യരുത് എന്നല്ലേ പറഞ്ഞു വരുന്നെ...

അച്ഛൻ : അങ്ങനെ...

ശ്രുതി : അഖില് പൊക്കോ... സോറി അഖിലേ... അച്ഛന് ഇഷ്ടമല്ലെങ്കിൽ എന്നോട് പറഞ്ഞാൽ പോരായിരുന്നോ... എന്തിനാ ഇവനെ ഇങ്ങനെ വിളിച്ച് അപമാനിച്ചേ... ഞാൻ എന്താ അത്ര വലിയ ആളാണെന്നാണോ അച്ഛൻ കരുതുന്നെ...ഇങ്ങനെ ഓരോന്ന് പറയാൻ തുടങ്ങിയാൽ എനിക്കാ കൂടുതൽ കുറവുള്ളെ.. പുറത്ത് ഇറങ്ങിയാൽ പലരും എന്റെ പേര് പോലും വിളിക്കില്ല നൊണ്ടി അതാണ്