Chapter Title : 💞ആയിരം കണ്ണുമായി 12 [Fang leng]

ലേബൽ... അഖില് പോ... ഇത് നടക്കില്ല...

ശ്രുതി പതിയെ കണ്ണ് തുടച്ചു...

അഖിൽ : ശ്രുതി അച്ഛൻ പറഞ്ഞതിൽ തെറ്റൊന്നുമില്ല... എന്തായാലും നിന്റെ അച്ഛൻ കേട്ടതിനെക്കാൾ മോശമായിരുന്നു സത്യത്തിൽ ഞാൻ...പിന്നെ നോക്കിയാൽ ഇത് മാത്രവുമല്ല വേറെയും കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ട്..അങ്കിള് അതും കേട്ടുകാണും അച്ഛനും അമ്മയുമൊക്കെ ഉണ്ടെങ്കിലും ഇപ്പോൾ ഇല്ലാത്തപോലെയാ... ഇനി ഉണ്ടാകും എന്നും തോന്നുന്നില്ല... നിങ്ങൾക്കും ആരും ബന്ധുക്കളായി ഇല്ല എന്ന് നീ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ.. അപ്പോൾ പിന്നെ എനിക്ക് കൂടി ആരും മില്ലെങ്കിൽ എങ്ങനെയാ... ശ്രുതിയുടെ അച്ഛനെ കുറ്റം പറയാൻ പറ്റുമോ... പിന്നെ നീ നേരത്തെ പറഞ്ഞില്ലേ ഒരു ലേബൽ അത് നിന്നെ അറിയാത്തവർ നിനക്ക് തരാൻ നോക്കുന്നതാ... നീ എന്താണെന്ന് നിന്നെ അറിയാവുന്നവർക്ക് നന്നായി അറിയാം... നീ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ ഈ കാലും വച്ച്കൊണ്ട് നീ പാട്ട് പാടും ഡാൻസ് ചെയ്യും രണ്ട് കാലും ഇല്ലെങ്കിൽ ഇഴഞ്ഞുകൊണ്ട് അതൊക്കെ ചെയ്യുമെന്ന്... ചിലർക്കൊക്കെ രണ്ട് കാലും ഉണ്ടെങ്കിൽ പോലും ഇതൊക്കെ ചെയ്യാൻ നൂറ് ജന്മം വേണം...ശെരിക്കും പറഞ്ഞാൽ നിന്നെ ആഗ്രഹിക്കുക എന്നൊക്കെ പറയുന്നത് എന്നെ സംബന്ധിച്ച് ഒരു അത്യാഗ്രഹമാ ശ്രുതിയുടെ അച്ഛൻ അത് പറഞ്ഞന്നെ ഉള്ളു... അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ഞാൻ ശ്രുതിക്ക് ശെരിയാകത്തില്ല... സോറി അങ്കിളെ... ശ്രുതി ഞാൻ ഇറങ്ങുവാ...

അച്ഛൻ : അഖിൽ അവിടെ ഇരുന്നെ...നിങ്ങള് രണ്ടുപേരും ഇത് ഞാൻ ചിന്തിക്കാത്ത കാര്യങ്ങളാണല്ലോ പറയുന്നെ... എന്നെ ഒന്ന്‌ പറയാൻ സമമതിക്കുമോ...

ശ്രുതി : അച്ഛനല്ലേ അഖിലിനെ ഇഷ്ടമല്ലെന്ന്...

അച്ഛൻ : ഞാൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞോ... ഇല്ലല്ലോ... ചോദിച്ച എല്ലാവരും മോശമാ പറഞ്ഞത് എന്ന് പറഞ്ഞു... എന്നാൽ എന്റെ ശ്രുതി അത്രയും മോശമായ ഒരാളുടെ കൂടെ കൂട്ട് കൂടില്ല എന്ന് എനിക്ക് അറിയാം... പിന്നെ ഞാൻ ചോദിച്ചതിനൊക്കെ അഖിൽ സത്യസന്ധമായല്ലേ ഉത്തരം പറഞ്ഞെ... ഒന്നും മറച്ചു വച്ചില്ലല്ലോ അത് തന്നെ നല്ല മനസ്സ് ഉള്ളത് കൊണ്ടല്ലേ... പിന്നെ ഞാൻ ശ്രുതിയുടെ പഠിത്തത്തേയും ജോലിയേയും പറ്റി പറഞ്ഞത് അത് ആവശ്യമായത് കൊണ്ടാ... ഇവള് പഠിച്ചു ജോലിനേടിയതിനു ശേഷം മാത്രമേ വിവാഹമൊക്കെ നടത്താൻ പറ്റു... അതുവരെ കാത്തിരിക്കാൻ പറ്റുമെങ്കിൽ നമുക്ക് ഇത് ആലോചിക്കാം....