Chapter Title : 💞ആയിരം കണ്ണുമായി 2 [Fang leng]

നീ മറക്കരുത്... പറയുന്നവർ എന്തോ പറയട്ടെ അതൊന്നും നീ കേൾക്കണ്ട ഇതൊന്നും നിന്റെ പ്രശ്നമേ അല്ല എന്ത് നടന്നാലും ഒന്നിലും ഇടപെടാതിരുന്നാൽ മതി അവനോട് ഇനി സംസാരിക്കുകയേ വേണ്ട... നോട്ടൊക്കെ നമുക്ക് വേറെ ഒപ്പിക്കാം...

*************

ഇതേ സമയം

രോഹിത്ത് : നിനക്കൊക്കെ സമാധാനമായല്ലോ മൈരുകളെ

റോണി : നീ എന്തിനാടാ ഇടയിൽ കയറാൻ പോയത്

രോഹിത്ത് : നിന്നെയൊക്കെപോലെ പ്രാന്ത് ഇല്ലാത്തത്കൊണ്ട്.. അവളെയെങ്ങനും അവൻ ചവിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ കളിമാറിയേനെ ഭിന്നശേഷിക്കാരെ തോട്ടാൽ ജാമ്യം പോലും കിട്ടത്തില്ല

അജ്മൽ : എന്തുണ്ടായാലും അഖിലിന്റെ തലയിൽ അല്ലേ വരുള്ളൂ

രോഹിത്ത് : കോപ്പാണ്.. അനേഷണം നടന്നാൽ അത് നമ്മുടെ അടുത്തേക്കും എത്തും ഇപ്പോൾ തന്നെ അവൾ പ്രിൻസിപ്പാലിന് കംപ്ലയിന്റ് കൊടുക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട് സാധ്യതയല്ല അവൾ കൊടുക്കും അങ്ങേര് ചോദിക്കുമ്പോൾ അഖിൽ അവൾ ബൈക്ക് കേടാക്കി എന്ന് പറയും അവൾ അത് സമ്മതിക്കില്ല ഒടുവിൽ അനേഷിച്ചു വരുബോൾ കാര്യങ്ങൾ കയ്യിൽ നിന്നു പോകും ഞാൻ ഇപ്പോഴേ പറഞ്ഞേക്കുവാ ഇതിൽ ഞാൻ ഇല്ലായിരുന്നു നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടത്തിന് നിങ്ങൾ ചെയ്തതാ അവസാനം എന്നെ കൂടി വലിച്ചിടരുത്...

റോണി : മതി മൈരേ നിർത്ത് നിന്റെ കൊണ.. നീ പറയാതിരുന്നാൽ മതി വേറെ ഒന്നും ഉണ്ടാകില്ല...

**********************

"അമ്മയുടെ അഖിൽ മോൻ നല്ല കുട്ടിയായിരുന്നില്ലേ ഇപ്പോൾ എന്താ ഇങ്ങനെ... അതൊരു വയ്യാത്ത കുട്ടിയല്ലേ... എന്തിനാ മോൻ അങ്ങനെ ചെയ്തെ... അവൾക്ക് എത്ര വേദനിച്ചിട്ടുണ്ടാകും "

അഖിൽ പതിയെ ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും കണ്ണ് തുറന്നു...

"നാശം... നിങ്ങളോട് ഞാൻ വല്ലതും ചോദിച്ചോ തള്ളേ... എന്തിനാ എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ വന്ന്

എന്നെ ശല്യം ചെയ്യുന്നെ... എന്നെ വിട്ടേച്ചു പോയതല്ലേ ഞാൻ എങ്ങനെയായാൽ നിങ്ങൾക്കെന്താ... എന്നെ എന്തിനാ എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ ശല്യം ചെയ്യുന്നെ "

അഖിൽ പതിയെ കണ്ണടച്ച് കിടന്നു... അപ്പോഴേക്കും താഴെ വീണു കിടക്കുന്ന ശ്രുതിയുടെ മുഖം അവന്റെ മനസ്സിലേക്ക് വന്നു....

" നാശം "

അൽപസമയത്തിന് ശേഷം

"ആരാ ഈ നേരത്ത്‌..."

ഫോൺ റിങ് കേട്ട രോഹിത്ത് പതിയെ ഉറക്കം ഉണർന്ന ശേഷം കാൾ അറ്റണ്ട് ചെയ്തു

"ഹലോ.."