Chapter Title : 💞ആയിരം കണ്ണുമായി 6 [Fang leng]

പോകാൻ നോക്ക്

ശ്രുതി : ഉം ശെരി എന്നാൽ എന്നെ ക്യാൻറ്റീൻ വരെ കൊണ്ടുപോയി വിട്

അഖിൽ : എന്തോ... വേണേൽ ഒറ്റക്ക് പോകാൻ നോക്കെടി

ശ്രുതി : നീ പറയുന്നപോലെ ഞാൻ ഇഴഞ്ഞിഴഞ്ഞു അങ്ങോട്ടേക്ക് എത്തുബോഴേക്കും സീറ്റൊക്കെ തീർന്നിരിക്കും അതുകൊണ്ടാ കൊണ്ടാക്കുവാൻ പറഞ്ഞെ

അഖിൽ : നീ പോ ശ്രുതി

ശ്രുതി : മര്യാദക്ക്‌ ലക്ഷ്മിയുടെ കൂടെ പോയതായിരുന്നു... നീ വിഷന്ന് ഇരിക്കുവാണെന്ന് കരുതി വിളിക്കാൻ വന്നതാ ഇപ്പോൾ എനിക്ക് പണിയായി..

അഖിൽ : നിന്നോട് ആരെങ്കിലും വേണ്ടാത്ത പണി ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞോ

ശ്രുതി : ഒരു തെറ്റ് പറ്റിപ്പോയി എന്നെ ഒന്ന് കൊണ്ട് വിട്ടുതാ മനുഷ്യന് വിശന്നിട്ട് വയ്യ...

അഖിൽ : വിശക്കുന്നെങ്കിൽ വിശക്കട്ടെ... നിന്നെ കൊണ്ടുവിടുന്ന പ്രശ്നം ഇല്ല

ശ്രുതി : എന്നാൽ പിന്നെ ഞാൻ ഇവിടെ ഇരുന്ന് കഴിക്കാം

ഇത്രയും പറഞ്ഞു ശ്രുതി അഖിലിന്റെ അടുത്തേക്ക് ഇരുന്ന് പാത്രം തുറക്കാനായി ഒരുങ്ങി

അഖിൽ : എടി ഇവിടെ ഇരുന്നാൽ ചൊറിലൊക്കെ പൊടിയും മറ്റും ആകും

ശ്രുതി : അതല്ലേ പറഞ്ഞെ അവിടെവരെ വിട്ടുതരാൻ പറ്റില്ല എന്നല്ലേ അപ്പോൾ പറഞ്ഞെ ഇനിയിപ്പോൾ പൊടിയൊക്കെ വീണ ചോറ് തന്നെ കഴിക്കാം അല്ലാതെ എന്ത് ചെയ്യാൻ.. എല്ലാം എന്റെ വിധി

ഇത്രയും പറഞ്ഞു ശ്രുതി ഒന്നുകൂടി അഖിലിനെ നോക്കിയ ശേഷം പാത്രം തുറന്നു

ശ്രുതി : ചോറ്.. മീൻകറി... പയർ തോരൻ, അച്ചാർ നല്ല കോമ്പിനേഷനാ അല്ലേ

അഖിൽ : എനിക്ക് അറിയില്ല

ശ്രുതി പതിയെ ചോറ് കുഴച്ച് ഒരു ഉരുളയാക്കി

ശ്രുതി : ഇതാ ഇത് കഴിക്ക്

അഖിൽ : എനിക്ക് വേണ്ടാന്ന് മലയാളത്തിൽ അല്ലേ ഞാൻ പറഞ്ഞത് അവൾ ഉരുളയും ഉരുട്ടികൊണ്ട് വന്നേക്കുന്നു

ശ്രുതി : അയ്യൊ തന്നോടുള്ള സ്നേഹം കൊണ്ടൊന്നുമല്ല.. താൻ കൊതിവിട്ടാൽ പ്രശ്നമാ അതാ അല്പം തരാം എന്ന് വച്ചത്

അഖിൽ : എടി കപ്പലണ്ടി മോളെ കൊതി നിന്റെ... 😡 വെറുതെ എന്നെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കരുത്

ശ്രുതി : ഞാൻ സത്യം അല്ലേ പറഞ്ഞെ വിശന്നിരിക്കുന്നവരുടെ മുന്നിൽഇരുന്ന് കഴിക്കാൻ പാടില്ലെന്നാ