Chapter Title : 💞ആയിരം കണ്ണുമായി 6 [Fang leng]

അല്ലെങ്കിൽ അവർക്ക് കൂടി കൊടുക്കണം

ഇത് കേട്ട അഖിൽ ഒരു നെട്ടലോടെ അവളെ നോക്കി

അഖിൽ : നീ ഇപ്പോൾ എന്താ പറഞ്ഞെ

ശ്രുതി : നിനക്ക് എന്താ ചെവി കേക്കില്ലേ... ഇത് അന്ധവിശ്വാസം ഒന്നുമല്ല വിശന്നിരിക്കുന്നവരുടെ മുന്നിൽ ഇരുന്ന് കഴിക്കാൻ പാടില്ല.. അല്ലെങ്കിൽ

അഖിൽ : അവർക്ക് കൂടി കൊടുക്കണം

ശ്രുതി : അപ്പോൾ അറിയാം അല്ലെ... എന്നിട്ടാണ്

അഖിൽ : നീ ഇത്...

അഖിൽ സംസാരിക്കാൻ വാ തുറന്ന ഉടനെ ശ്രുതി കയ്യിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഉരുള അവന്റെ വായിൽ വച്ചു

ശ്രുതി : തുപ്പി ഒന്നും കളഞ്ഞെക്കരുത് ഞാൻ കഷ്ടപ്പെട്ട് ഉണ്ടാക്കിയതാ

ഇത് കേട്ട അഖിൽ ശ്രുതിയെ ഒന്ന് നോക്കിയ ശേഷം പതിയെ ചോറ് ചവക്കാൻ തുടങ്ങി

ഇത് കണ്ട ശ്രുതി പതിയെ ചിരിച്ചു

ശ്രുതി : രുചിയുണ്ടോ

ശ്രുതി അഖിലിന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി ചോദിച്ചു ചോറ് ചവച്ച്കൊണ്ടിരുന്ന അഖിൽ പെട്ടെന്ന് അത് നിർത്തിയ ശേഷം ശ്രുതിയെ നോക്കി ശേഷം ആ ഉരുള കഴിച്ചിറക്കി അപ്പോഴേക്കും

അഖിലിന്റെ കണ്ണുകൾ പതിയെ നിറഞ്ഞു അവൻ പതിയെ തന്റെ കണ്ണ് തുടച്ചു

ശ്രുതി : നീ എന്തിനാ കരയുന്നെ... അത്രക്ക് മോശമാണോ... എരിവ് എങ്ങാനും കൂടിയോ

അഖിൽ : അല്പം കൂടി തരുവോ

ശ്രുതി : എന്താ

അഖിൽ : അല്പം കൂടി ചോറ് തരുവോ

ശ്രുതി :( ഇവന് എന്താ പറ്റിയെ ) നിക്ക് ദാ ഈ അടപ്പ് പിടിക്ക്

ഇത്രയും പറഞ്ഞു പാത്രത്തിന്റെ അടപ്പിൽ പാതി ചോറും കറിയും എടുത്ത ശേഷം ശ്രുതി അത് അഖിലിന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു അഖിൽ പതിയെ അത് കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി

അല്പനേരത്തിനുള്ളിൽ അവർ ഇരുവരും കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു

ശ്രുതി : മതിയായോ

അഖിൽ : ഉം...

ഞാൻ പോയി പാത്രം കഴുകിയിട്ടു വരാം

ഇത്രയും പറഞ്ഞു ശ്രുതി പതിയെ അവിടെ നിന്നും എഴുനേറ്റു

അഖിൽ : ഞാനും വരാം

അഖിൽ പതിയെ ശ്രുതിയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് മുന്നോട്ട് നടന്നു അല്പനേരത്തിനു ശേഷം ഇരുവരും പൈപ്പിന്റെ ചുവട്ടിൽ

അഖിൽ :