Chapter Title : 💞ആയിരം കണ്ണുമായി 7 [Fang leng]

എനിക്ക് തന്നാൽ മതി...

അഖിൽ : അപ്പോൾ നീ പൈസക്കാണോ തരാം എന്ന് പറഞ്ഞെ

ശ്രുതി : അല്ലാതെ പിന്നെ... നിനക്ക് വീട്ടിലെ ഭക്ഷണവും കിട്ടും എനിക്ക് പൈസയും കിട്ടും...

അഖിൽ : എന്നാലും...

ശ്രുതി : ഒരു എന്നാലും ഇല്ല... ഓസിന് ഒന്നും അല്ലല്ലോ... നാളെ മുതൽ ഞാൻ കൊണ്ടുവരും...

അഖിൽ : ശെരി എന്തോ ചെയ്യ്

ശ്രുതി : പിന്നെ ടീച്ചറിന്റെ കാര്യത്തിൽ വിഷമിക്കണ്ട ഞാൻ എന്റെ കൂടെ പഠിച്ച ഫ്രണ്ട്സിനെ ഒക്കെ ഒന്ന് വിളിച്ചു നോക്കാം അവർക്ക് ആർക്കെങ്കിലും അറിയാമെങ്കിലോ

അഖിൽ : അവർക്ക് അറിയാമായിരിക്കുമോ

ശ്രുതി  : ഉറപ്പില്ല ചോദിച്ചു നോക്കാം...

അവർ ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷം കയ്യും മറ്റും കഴുകി

ശ്രുതി : ഇതിന്റെ അപ്പുറത്താ സൂ അല്ലെ

അഖിൽ : അതെ..നീപൊയിട്ടില്ലേ...

ശ്രുതി : പണ്ട് കുഞ്ഞായിരുന്നപ്പോൾ പോയിട്ടുണ്ട്... അപ്പോൾ അച്ഛൻ എടുത്തുകൊണ്ട് നടന്ന് എല്ലാം കാണിച്ചു തന്നു... ഇപ്പോൾ പോയിട്ട് കുറേ വർഷമായി ഒരുപാട് നടക്കാനില്ലേ.. എനിക്ക് പറ്റില്ല..

അഖിൽ : ഇവിടെ നിക്ക്... ഞാൻ ഇപ്പോൾ വരാം

ഇത്രയും പറഞ്ഞു അഖിൽ മുന്നോട്ടു നടന്നു

ശ്രുതി : എങ്ങോട്ടാ ഈ പോകുന്നെ... ഞാനും...

എന്നാൽ അഖിൽ അവൾ പറയുന്നത് കേൾക്കാതെ മുന്നോട്ട് തന്നെ നടന്നു

അല്പസമയത്തിന് ശേഷം അഖിൽ അവളുടെ അടിത്തേക്ക് തിരിച്ചെത്തി

ശ്രുതി : എങ്ങോട്ടാ ഈ പോയെ 😡... ഞാൻ കരുതി എന്നെ വിട്ടിട്ട് പോയെന്ന്

അഖിൽ : പോയാൽ എന്താ നിനക്ക് ഒറ്റക്ക് വീട്ടിൽ പോകാൻ അറിയില്ലേ

ശ്രുതി : 5 മിനിറ്റ് കൂടി കണ്ടില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ ഒറ്റക്ക് പോയേനെ

അഖിൽ : എന്നാൽ വാ

അഖിൽ ശ്രുതിയുടെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ച ശേഷം തിരിഞ്ഞു നടന്നു

ശ്രുതി : ഇതെങ്ങോട്ടാ ഈ പോകുന്നെ.. വണ്ടി അവിടെയല്ലേ

അഖിൽ : നമുക്കെ അകത്ത് കയറി മൃഗങ്ങളെയൊക്കെ ഒന്ന് കണ്ടു കളയാം എന്താ

ഇത്രയും പറഞ്ഞു അഖിൽ കയ്യിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ടിക്കറ്റ് അവളെ കാണിച്ചു

ശ്രുതി : ഇതെന്തിനാ വാങ്ങിയെ.. എനിക്ക് പറ്റില്ലെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ