Chapter Title : 💞ആയിരം കണ്ണുമായി 7 [Fang leng]

അഖിൽ : എന്ത് പറ്റില്ല... അവിടെ ഇരിക്കാനൊക്കെ ഒരുപാട് സ്ഥലം ഉണ്ട് ഉച്ച ആയതല്ലേ ഉള്ളു.. നമുക്ക് പതിയെ പതിയെ കണ്ടാൽ മതിയാകും

ശ്രുതി : അത് പിന്നെ...

അഖിൽ : കാണണോ വേണ്ടേ...

ശ്രുതി : അവിടെ ചെന്നിട്ട് വേഗം നടക്ക്‌... ആമയാണോ ഇങ്ങനെയൊന്നും പറഞ്ഞേക്കരുത്

അഖിൽ : ഇല്ല വാ...

ഇത്രയും പറഞ്ഞു അഖിൽ അവളുമായി മുന്നോട്ട് നടന്നു

അവർ ഇരുവരും സൂവിനുള്ളിൽ

ശ്രുതി : ഇവിടെയൊക്കെ മാറിപ്പോയി അല്ലെ

അഖിൽ : നീ വന്നിട്ട് കുറേ ആയില്ലേ അതുകൊണ്ട് തോന്നുന്നതാ...

ശ്രുതി : ഇവിടെ ഒന്നും കാണുന്നില്ലല്ലോ....

അഖിൽ : ദോ ആ മരത്തിന്റെ മുകളിൽ നോക്കെടി... നിന്നെപോലെ മുഖവും വച്ച് ഒരാൾ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടോ

ശ്രുതി പതിയെ അഖിൽ പറഞ്ഞ സ്ഥലത്തേക്ക് നോക്കി അവിടെ ഒരു കുരങ്ങൻ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു... പെട്ടെന്ന് തന്നെ അതിനടുത്തേക്ക് മറ്റൊന്ന് കൂടി ചാടി വന്നു

ശ്രുതി : ഞാൻ മാത്രമല്ല നീയും ഉണ്ട്... ദേ നോക്കിയെ

അഖിൽ : 🙄

അവർ മുന്നോട്ട് നടന്നു

ശ്രുതി : ആ മാൻ കുട്ടിയെ നോക്കിയെ നല്ല ക്യൂട്ടാ അല്ലെ... വീട്ടിൽ കൊണ്ടുപോകാൻ തോന്നുന്നു

അഖിൽ : ഞാൻ പൊക്കി അകത്ത് വിട്ടുതരാം നീ പോയി എടുത്തിട്ട് വാ...

ശ്രുതി : ഓഹ്... സാമ്പാറ് ചളിക്ക്‌ ശേഷം അടുത്തത്...ഇനിയും ഇതുപോലെയുള്ളത് കയ്യിലുണ്ടോ

അഖിൽ : ഉണ്ടെങ്കിൽ

ശ്രുതി : ഉണ്ടെങ്കിൽ കയ്യിൽ തന്നെ വച്ചോ ദയവ് ചെയ്തു പുറത്തെടുക്കരുത് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല അതുകൊണ്ടാ...

അല്പദൂരം കൂടി നടന്ന ശേഷം

ശ്രുതി : അമ്മാ വയ്യ....

അവൾ അടുത്ത് കണ്ട ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്നു അഖിലും പതിയെ അവളുടെ അടുത്തായി ഇരുന്നു

അഖിൽ : ഇത്ര പെട്ടെന്ന് തളർന്നോ

ശ്രുതി : എനിക്ക് അധിക ദൂരം നടക്കാൻ പറ്റില്ല ഇനി കുറച്ച് നേരം ഇരിക്കാം... രാത്രി പണിയാകും എന്നാ തോന്നുന്നെ

ശ്രുതി കാല് തടക്കിയ ശേഷം പറഞ്ഞു

അഖിൽ : എന്ത് പണി

ശ്രുതി : കൂടുതൽ നടന്നാൽ രാത്രിയാകുമ്പോൾ കാല് നല്ല വേദനയായിരിക്കും