Chapter Title : 💞ആയിരം കണ്ണുമായി 8 [Fang leng]

അഖിൽ : നിന്റെ എന്ത് കാര്യം...

ശ്രുതി : നീ പോയി കഴിഞ്ഞാൽ അവമ്മാര് നീ തല്ലിയ ദേഷ്യം എന്റെ അടുത്ത് തീർക്കില്ലേ... ലീഡർ സ്ഥാനം ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് അവമ്മാർക്ക് എന്നെ ഒരു പേടിയും കാണില്ല... പിന്നെ മിസ്സിനെ വെറുപ്പിച്ചത് കൊണ്ട് മിസ്സും സപ്പോർട്ട് ചെയ്യില്ല... ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ എന്റെ കാര്യം പോക്കാവും..ഒരു പ്രശ്നം ഉണ്ടായപ്പോൾ ഞാൻ നിന്നെ പറ്റി ഓർത്തു അതുകൊണ്ടാ നിന്നെ ഡിഫെൻണ്ട് ചെയ്തു ഞാൻ സംസാരിച്ചെ... പക്ഷെ നീഎന്താ ചെയ്തെ എടുത്ത് ചാടാൻ പോയി ആരെ പറ്റിയും ചിന്തിച്ചില്ല

അഖിൽ : അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ നിനക്ക് ഇതുപോലെ എന്നോട് പറഞ്ഞാൽ പോരായിരുന്നോ.. നീ മനഃപൂർവ്വമല്ലേ എന്നെ നാണം കെടുത്തിയെ....

ശ്രുതി : അതെ മനഃപൂർവ്വം തന്നെയാ അങ്ങനെ തന്നെ വച്ചോ...നാണം കെടുത്തി പോലും... ഞാൻ നാണം കെട്ട അത്രയൊന്നും വരില്ലല്ലോ... സമാധാനത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ നീ കേൾക്കുവായിരുന്നോ...നിനക്ക് അറിയോ ഇന്നലെ എന്റെ അച്ഛൻ എന്നെ ആദ്യമായി തല്ലി..ഇന്ന് ആദ്യമായി ഞാൻ മിസ്സിന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും വഴക്ക് കേട്ടു...ക്ലാസ്സിൽ ഉള്ള കുട്ടികൾ ഒക്കെ എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുവാ... പക്ഷെ ഇതൊന്നും എനിക്കൊരു പ്രശ്നമേ അല്ല എന്നാൽ ഇന്ന് നീ അവന്മാരെ തല്ലി പുറത്ത് പോയെങ്കിൽ ഞാൻ ഇതൊക്കെ സഹിച്ചത് വെറുതെ യാകില്ലേ.. അതെനിക്ക് ഉൾകൊള്ളാൻ പറ്റില്ല... അതുകൊണ്ടാ... അതുകൊണ്ട് മാത്രമാ നിന്നെ തടഞ്ഞെ... ഇനി എനിക്ക് ഒന്നും പറയാനില്ല ഇങ്ങനെ ദേഷ്യം കാണിച്ചോണ്ട് തന്നെ നിന്നോ

ഇത്രയും പറഞ്ഞു ശ്രുതി തന്റെ സീറ്റിലേക്ക് ചെന്നിരുന്നു അഖിൽ പതിയെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് എത്തി

അഖിൽ : നിനക്ക് പുറത്ത് പോകണ്ടേ

ശ്രുതി : വേണ്ട... നിന്നോട് സംസാരിക്കാൻ വേണ്ടിയാ കൂടെ കൊണ്ട് പോകാൻ പറഞ്ഞെ ഇപ്പോൾ എല്ലാം പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു ഇനി പോകണമെന്നില്ല...

അഖിൽ പതിയെ ശ്രുതിയുടെ അടുത്തേക്ക് ഇരുന്നു

അഖിൽ : നീ ഉണ്ടല്ലോ... അല്ല തല്ല് കിട്ടിയ കാര്യം എന്താ എന്നോട് പറയാത്തെ

ശ്രുതി : പറഞ്ഞിട്ട് എന്തിനാ.. കിട്ടേണ്ടത് കിട്ടി അത്ര തന്നെ... ഇനി ഞാൻ പറയാത്തതിന്റെ പേരിൽ ദേഷ്യപ്പെടുവാൻ പോകുവാണോ

അഖിൽ : എടി...