Chapter Title : 💞ആയിരം കണ്ണുമായി 8 [Fang leng]

എനിക്ക് നിന്നോടല്ല എന്നോട് തന്നെയാ ദേഷ്യം... നീ ഉച്ചക്ക് ചോദിച്ചില്ലേ അവരുമായി പിണങ്ങിയില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ നിന്നെ കളിയാക്കില്ലായിരുന്നോ എന്ന് ഉറപ്പായും ചെയ്തേനെ... കൂടുതൽ ചെയ്യുന്നത് ഞാനായിരുന്നേനെ.. ഞാൻ അങ്ങനെയുള്ള ഒരുത്തനാ ഒരുപാട് പേരെ ഇതുപോലെ അപമാനിച്ചിട്ടുണ്ട്... കഴിഞ്ഞ കോളേജിലെ പ്രശ്നത്തിന് കാരണവും അത് തന്നെയായിരുന്നു... പക്ഷെ ഇന്ന് ബോർഡിൽ അതൊക്കെ കണ്ടപ്പോൾ... എനിക്ക് എന്റെ പിടിവിട്ടു പോയി.. ഇത് ഇത്രയും വേദനിക്കും എന്ന് ഇപ്പോഴാ എനിക്ക് മസ്സിലായെ..ഞാൻ ചെയ്തത് ഓർത്ത് എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ കലി തോന്നുകയാ...അപ്പോഴാ നീ...ശെരി പോട്ടെ നീ അത് വിട്ടേക്ക്...

ശ്രുതി : എന്ത് വിടാൻ..നീ പറയുമ്പോൾ അങ്ങ് വിടണോ...

അഖിൽ : എന്നാൽ പിന്നെ വിടണ്ട

ശ്രുതി : ഞാൻ നിന്നോട് മിണ്ടാൻ വരുന്നത്കൊണ്ടല്ലേ നീ ഇത്രയും ജാഡ ഇടുന്നത്

അഖിൽ : ദേ ഇതാ എനിക്ക് പിടിക്കാത്തത് എന്നോട് മിണ്ടാൻ ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞോ... എന്നോട് മിണ്ടരുത് എന്ന് ഞാൻ എത്ര തവണ പറഞ്ഞതാ ങ്ങേ... എന്നിട്ടും നീ തന്നെയല്ലേ

ശ്രുതി : ഇപ്പോഴും അങ്ങനെ തന്നെയാണോ

അഖിൽ : എങ്ങനെ തന്നെയാണോന്ന്

ശ്രുതി : ഞാൻ നിന്നോട് മിണ്ടണ്ട എന്ന് തന്നെയാണോ

അഖിൽ : അത്...

ശ്രുതി : പറയ്....എന്താ ബുദ്ധിമുട്ട്

അഖിൽ : എന്ത് ബുദ്ധിമുട്ട്... അങ്ങനെ തന്നെയാ നീ മിണ്ടണ്ടാ അതാ എനിക്കും നിനക്കും നല്ലത്

ശ്രുതി : ശെരി... ദാ ഇപ്പോൾ മുതൽ ഞാൻ നിന്നോട് മിണ്ടത്തില്ല... നീ മിണ്ടാൻ പറയുന്നത് വരെ ഒരു വാക്ക് പോലും നിന്നോട് സംസാരിക്കുകയുമില്ല...

അഖിൽ : ശെരി വലിയ ഉപകാരം

ശ്രുതി : ഇനി എങ്ങാൻ ഞാൻ നിന്നോട് മിണ്ടണമെങ്കിൽ നീ നിന്റെ വായകൊണ്ട് എന്നോട് സോറി ശ്രുതി എന്നോട് മിണ്ട് എന്ന് പറയണം

അഖിൽ : സോറി അല്ലെ കാത്തിരുന്നോ...

അപ്പോഴേക്കും ഇന്റർവൽ കഴിഞ്ഞു കുട്ടികൾ ക്ലാസ്സിലേക്ക് തിരികെ എത്താൻ തുടങ്ങി അഖിൽ അവിടെ നിന്നും എഴുനേറ്റ് തന്റെ സീറ്റിൽ ചെന്നിരുന്നു

വൈകുന്നേരം കോളേജ് ടൈമിന് ശേഷം അസാപ്പ് ക്ലാസ്സ്‌

കൊടുത്ത വർക്ക്‌ ചെയ്തു തീർത്ത ശേഷം അഖിൽ