Chapter Title : ആയിരം പ്രേമാർദ്രം [കൊമ്പൻ]

മുറിയിലേക്ക് ഞങ്ങൾ നോക്കിയപ്പോ. നല്ല ഉറക്കം. വാതിൽ ആർദ്ര തന്നെ അടച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി. അടക്കാനാവാത്ത ഒരാവേശവും ഒരല്പം പരിഭ്രമവും അവളുടെ കണ്ണിൽ ഞാൻ കണ്ടു.

എന്റെ മുറിയിലെത്തിയതും ആർദ്ര നിലത്തേക്ക് ഊർന്നിറങ്ങി. ഞാൻ വാതിലടച്ചുകൊണ്ട് കുറ്റിയിട്ടതും, ആർദ്ര എന്റെ പിന്നിൽ നിന്നും എന്റെ വയറിലൂടെ കൈകോർത്തു കെട്ടിപിടിച്ചു. എന്റെ തോളിൽ അവളുടെ മുഖം ചേർത്തമർത്തി. ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നിന്നതും, ആർദ്ര തലകുനിച്ചു എന്നെ നോക്കാതെ അങ്ങനെ തന്നെ നില്പായിരുന്നു.

“ആർദ്ര.” ഞാവളുടെ ഇരു കവിളിലും കൈപിടിച്ച് അമർത്തി മുഖം പയ്യെ പൊക്കി.

“ഏട്ടാ.” എന്ന് വിളിച്ചവളെന്നെ ഇറുകെ കെട്ടിപിടിച്ചു.

“മുത്തേ എനിക്ക് നിന്നെ ഒരുപാടിഷ്ടമാണെടാ…” അത് കേൾക്കുമ്പോഴുള്ള ആർദ്രയുടെ മുഖത്തെ ചിരി കണ്ടതും, ഞാനവളുടെ നെറ്റിയിൽ എന്റെ ചുണ്ടമർത്തി.

“നിക്കും.” എന്റെ കൈകൾ അവളെ പുണർന്നുകൊണ്ട്, ഇരുകുണ്ടിയിലും പിടിച്ചു ഞാനമർത്തി കശക്കി. അവളുടെ മുലകൾ എന്റെ നെഞ്ചിലമർന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഇരുവരും പയ്യെ നടന്നു കട്ടിലിന്റെ അരികിലായിട്ടിരുന്നു.

“എന്താ മുത്തേ നീ പെട്ടന്ന്?”

“ഉഹും.”

“പറയടാ.” ഞാനവളുടെ പിങ്ക് നിറമുള്ള വിരിഞ്ഞ ചുണ്ടിൽ വിരൽകൊണ്ട് തൊട്ടുഴിഞ്ഞു.

“ചേച്ചിയും പിള്ളേരും നാളെ കാലത്തു പോകുവാ.”

“അതാണോ? അതിനിപ്പോ എന്താ?”

“പിന്നെ ഇതൊന്നും ഇനി പറ്റില്ല്ലോ”

“ഉം?”

“സത്യം.”

ആർദ്രയുടെ കണ്ണിലുണ്ടായിരുന്നു. മാളവികയെക്കാളും ഞാൻ കൊതിക്കുന്നത് ആർദ്രയാണെന്നു അവളറിഞ്ഞ നിമിഷം മുതലാണ്, അവൾക്കീ നാണവും, പ്രേമവും!

ആർദ്രയുടെ മുടിയിഴയിലൂടെ എന്റെ വിരലോടിച്ചു. കറുകറുത്ത കട്ടിയുള്ള മുടിയാണ് അവളുടെ! പിന്നിൽ നിന്നും നോക്കിയാൽ പോലും, ഒരുപാടു കൊതിപ്പിക്കുന്ന അവളുടെ അഴകിൽ മാറ്റുകൂട്ടുന്ന അവളുടെ മുടിയിഴകൾ.

“ഏട്ടാ.” ആർദ്ര പതിയെ ചരിഞ്ഞുകൊണ്ട്