Chapter Title : ആയിഷ [Manoj]

മാറി പോകരുത്.

ഞാൻ അയ്യെടാ എന്ന് ആയിപോയി. ഉമ്മ പറഞ്ഞതിലും കാര്യം ഉണ്ടെന്നു തോന്നി.

അത് ഉമ്മ നനഞ്ഞതു കൊണ്ട് ഇട്ടതാ അവിടെ.

അത് കുഴപ്പം ഇല്ല. ഞാൻ തണുക്കാതെ ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞേയ.

അതും അല്ല ചെറുക്കന്റെ നോട്ടം ഒന്നും ഒട്ടും ശരിയല്ല. ഞാൻ വിചാരിച്ചു നല്ല പയ്യൻ ആണെന്ന്. ഉമ്മയുടെ പ്രായം ഉള്ള ആളെ പോലും നോക്കുന്നത് കണ്ടാൽ ശെരിയായി തോന്നില്ല..

ഞാൻ ആകെ ചമ്മി നാശം ആയി. വിചാരിച്ചപോലെ തന്നെ ഉമ്മ അതുകണ്ടിരുന്നു.

എന്താ മിണ്ടാത്തെ ഞാൻ കണ്ടില്ല എന്ന് വിചാരിച്ചോ? അന്റെ നോട്ടം എങ്ങോട്ടൊക്കെ പോയിന്നു ഞാൻ കണ്ടു.

അയ്യോ ഉമ്മ ഞാൻ അങ്ങനെ ഒന്നും വിചാരിച്ചു നോകിയതല്ല.

മ്മ്മ്മ്. നിന്റെ സൗണ്ട് പൊങ്ങാത്തപ്പോഴേ എനിക്ക് ഉത്തരം കിട്ടി. കൂടുതൽ ഒന്നും പറയേണ്ട.

എന്താ മിണ്ടാട്ടം ഇല്ലേ. അല്ല ഇ എങ്ങോട്ടാ നോകിയെ?

ഞാൻ മിണ്ടിയില്ല.

ഉമ്മ വീണ്ടും അത് ചോദിച്ചു. പറയെടാ..ഈ എങ്ങോട്ടാ നോകിയെ?

ഉമ്മ അത് ഞാൻ അറിയാതെ..

ഈ പറ എങ്ങോട്ടാ നോകിയെ.

അത് അറിയാതെ നോക്കിപോയതാ.

പറ എങ്ങോട്ടാ നോകിയെ.

അത് ഉമ്മ. ഉമ്മയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക്. വഴക് പറയരുത്‌ അറിയാതെ ആദ്യം ആയിട്ട് നോക്കിയതാ.

മ്മ്മ്മ്. അന്റെ നോട്ടം കണ്ടപ്പോഴേ എനിക്ക് തോന്നി. അല്ല ഇങ്ങനെ നോക്കാൻ നീ ഇതിനു മുൻപ് കണ്ടീട്ടില്ല..

സത്യം ആയിട്ടും ഇല്ല ഉമ്മ.

പതുക്കെ പറ അജു. നമ്മൾ മാത്രം കേട്ടാൽ പോരെ.

അല്ല ഉമ്മ മഴയത്തു കേൾക്കില്ല എന്ന് കരുതി.

അന്റെ ഉമ്മയെക്കാൾ പ്രായം ഉള്ള എന്നെ നോക്കാൻ അനക്ക് എങ്ങനെ തോന്നി. നിന്റെ ഉമ്മയെ നീ നോക്കുമോ.?

അയ്യോ ഉമ്മ ഞാൻ അറിയാതെ നോക്കിപോയതാ.

പറ നീ നോകുവോ?

അത് ഉമ്മ.. ഇല്ല നോക്കില്ല..

പിന്നെ നീ എന്തിനാ എന്റെ നോക്കിയത്.?

അത് ഉമ്മ അറിയാതെ..

അറിയാതെ ഒന്നും അല്ല നീ പറ.

ഉമ്മ.. അത്.. ആ വെട്ടത്തു അങ്ങനെ കണ്ടപ്പോ..

കണ്ടപ്പോ?

അത് വലുതായിട്ടു തോന്നി. അപ്പൊ നോക്കിപോയതാ.

അഹ്..അങ്ങനെ പറ. നിന്റെ നോട്ടം ഞാൻ ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ