Chapter Title : ആയിഷ [Manoj]

മനസ്സിലാക്കി.

സോറി. ഉമ്മ അറിയാതെ പറ്റിപോയതാ. ഇനി ആവർത്തിക്കില്ല. ആരോടും പറയല്ലേ.

ഞാൻ ഇതൊക്കെ ആരോട് പറയാൻ. ഞാൻ നേരിട്ടല്ല നിന്നോട് ചോദിച്ചേ.

മ്മ്മ്..

പിന്നെ കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് ഞങൾ മിണ്ടിയില്ല.

വീണ്ടും ഉമ്മ തുടങ്ങി.

അല്ല ഇത്ര കാര്യം ആയിട്ട് നോക്കിയത് എന്തിനാ അവിടെ.

ഞാൻ മിണ്ടിയില്ല..

വീണ്ടും ഉമ്മ..

പറയെടോ. എന്താ കാര്യം. നീ പറഞ്ഞോ. ഇത് നമ്മൾ രണ്ടാളും മാത്രമേ അറിയൂ.

അതുകേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് അല്പം ധൈര്യം വന്നു.

അത് ഉമ്മ. അങ്ങനെ കണ്ടപ്പോ നല്ല വലുപ്പം തോന്നി.

ശരിക്കും അതുകൊണ്ടാ നോകിയെ.

അതെ ഉമ്മ.

എന്നിട്ടു വലുപ്പം മനസ്സിലായോ..?

അത് ഇല്ല. എന്നാലും ഉണ്ടെന്നു തോന്നി.

അത് അറിയാൻ നോക്കിയാൽ മാത്രം പോരാ പിടിച്ചും നോക്കണം മനസ്സിലായോ.

മ്മ്മ്.. അറിയാതെ കണ്ടപ്പോ നോക്കിപോയി ഉമ്മ. അല്ലാതെ വേണം എന്ന് വെച്ച് നോക്കിയത് അല്ല.

കുഴപ്പം ഇല്ല അഹ് പ്രായം അല്ലെ. ക്ഷേമിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോഴും ഇങ്ങനെ നോക്കാതെ ഇരുന്നാൽ മതി.

ഇല്ല ഉമ്മ ഇനി നോക്കില്ല.

മ്മ്മ്മ് മ്മ്മ്..

വീണ്ടും ഞങ്ങൾ മിണ്ടാതെ ആയി.

എന്നാലും നിനക്കു ഇത്‌ എങ്ങനെ മനസിലായി അത് വലുപ്പം ഉള്ളതാണെന്ന്.

അങ്ങനെ ഇരുന്നപ്പോ തോന്നി ഉമ്മ.

കണ്ടാൽ അതിനു വലുപ്പം മനസിലാകുവോ.

അങ്ങനെ ചോദിച്ചാൽ അറിയില്ല.

അനക്ക് വലുപ്പം അറിയണം എന്ന് ഉണ്ടോ?

എന്താ ഉമ്മ?

നിനക്കു അതിന്റെ വലുപ്പം അറിയണം എന്ന് ഉണ്ടോ?

ഞാൻ ആശ്വര്യത്തോടെ അത് കേട്ടു.

ഉമ്മ എന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.

എന്താ അറിയണോ ?

അത്. എങ്ങനെ..

അറിയണം എങ്കിൽ പിടിച്ചു നോക്കണം.

ഞാൻ എങ്ങനെ..

പിടിച്ചു നോക്കുന്നോ ??

അത്..

അത് ??

അങ്ങനെ ചോദിച്ചാൽ..

നിന്റെ പൂതി കൊള്ളാലോ.. നോക്കിയതും പോരാ ഇനി പിടിക്കണം അല്ലെ..

ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

പ്രായം കൊണ്ട് നിന്റെ 3 മടങ്ങു ഉണ്ട്. എന്നിട്ടും നിനക്കു എങ്ങനെ തോന്നി.

ഉമ്മ അറിയാതെ പറ്റിപോയതാ. ഇനി ഇല്ല.

ശരിക്കും ഉറപ്പ് അല്ലെ..

അതെ ഉമ്മ ഉറപ്പ്.

ഈ കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു നാളുകൾ ആയിട്ട് നീയാ