Chapter Title : ആയിഷ [Manoj]

എന്നെ നോക്കുന്നെ കണ്ടേ. എല്ലാം മൂടി പുതച്ചു നടന്നിട്ടും നീ കണ്ടു.

അയ്യോ ഉമ്മ ഞാൻ ഒന്നും കണ്ടില്ല.

നീ കണ്ടില്ലേ.?

ഇല്ല ഉമ്മ. ജസ്റ്റ് അഹ് ഭാഗം ഇങ്ങനെ തള്ളി നിൽക്കുന്നപോലെ കണ്ടു അത്രേ ഉള്ളൂ.

രണ്ടും തള്ളി നിൽക്കുന്ന നീ കണ്ടോ.

ഇല്ല. ഒന്ന്..

കണ്ടിട്ട് എന്ത് തോന്നി.. അല്ലേലും കണ്ടിട്ട് എന്ത് തോന്നാൻ അല്ലെ.

മ്മ്മ്..

ചോദിച്ചപ്പോ സത്യം പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് ഞാൻ വിട്ടേക്കുന്നു.

അഹ് ഉമ്മ.

അല്ല നീ ഇതിനു മുൻപ് വേറെ ആരുടേയനോക്കിയേ.?

ഇല്ല ഉമ്മ ഞാൻ അങ്ങനെ നോക്കാറില്ല.

പോടാ കള്ളം പറയാതെ. നീ ആയിഷയുടെ നോക്കിയില്ല. ?

അത്.. അത്..

ആ മനസ്സിലായി അതും ഉണ്ട് അപ്പൊ അല്ലെ.

ജസ്റ്റ് നോക്കി അത്രേ ഉള്ളൂ.

നിനക്കു നോട്ടം ആണെല്ലോ പ്രെശ്നം..

അല്ല ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ സത്യം പറയണം. നീ നോക്കിയിട്ടു ആരുടേയ വലുപ്പം. എന്റെയാണോ ആയിഷയുടെ ആണോ..

അത്..

പറ..

ഉമ്മയുടെ..

എടാ നീ വിചാരിച്ചപോലെ അല്ലല്ലോ..ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ മനസിലാക്കിയെല്ലോ..

അത് കണ്ടാൽ ആർക്കും മനസ്സിലാകും..

അതിനു നീ നോക്കിയപോലെ ആരും നോക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല.. ഇത്രയും വലിയ നൈറ്റി ഇട്ടിട്ടു നീ അതിന്റെ ഇടയിൽ കണ്ടു. സമ്മതിക്കണം..

അത് ആ സമയത്തു അങ്ങനെ സംഭവിച്ചു പോയി.

ആ കുറച്ചുക്കൂടി അടുത്ത ആരുന്നേൽ നീ കയറി പിടിച്ചേനെ അല്ലോ..

ഇല്ല.. ഞാൻ അങ്ങനെ ചെയ്യൂല്ല..

പിന്നെ ആർക്കറിയാം.. വെട്ടം ഇല്ലാത്തതു ഭാഗ്യം ഇല്ലേ ഇപ്പൊ വലുപ്പം നോക്കി കിടന്നേനെ നീ..

എന്തുവാ ഉമ്മ അറിയാതെ സംഭവിച്ചു പോയി. ക്ഷേമിക്ക്..

ഇനി രാത്രി നീ വലുപ്പം നോക്കാന് പിടിച്ചു നോക്കല്ലേ. ഞാൻ ശബ്ദം ഉണ്ടാകും.

അയ്യോ അങ്ങനെ ഒന്നും ഞാൻ ചെയ്യില്ല.

അങ്ങനെ നിനക്കു നോക്കണം എന്ന് ഉണ്ടേൽ പറഞ്ഞാൽ മതി ഞാൻ മിണ്ടില്ല.

ഏഹ് എന്ത്.. എനിക്ക് ഒന്നും മനസിലായില്ല..

അല്ല നിനക്കു വലുപ്പം നോക്കാൻ പിടിച്ചു നോക്കണേൽ പറഞ്ഞാൽ മതി ഞാൻ ശബ്ദം ഉണ്ടാകില്ല എന്ന്..

ഉമ്മ പറയുന്നത് എനിക്ക് ആകെ മനസിലാകാതെ പോയി.. ആകെ ഒരു അവസ്ഥയിൽ