Chapter Title : ആയിഷയിലൂടെ 1 [ഹസ്ന]

ദിവസത്തെ യാത്രയ്ക്ക് പോയി. വീട് വീണ്ടും ഞങ്ങൾക്ക് മാത്രമായി. ആ ദിവസം ആയിഷയുടെ മുഖത്ത് ഒരു പ്രത്യേക തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ അടുക്കളയിൽ എന്തോ പ്രത്യേകമായി തയ്യാറാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു — എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ചിക്കൻ ബിരിയാണി.

ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ, മുടി ഒരു ലൂസ് ബൺ ആയി കെട്ടി അവൾ തിരക്കിലായിരുന്നു. കഴുത്തിലെ നേർത്ത വിയർപ്പുതുള്ളികൾ വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“ഇന്ന് നിനക്ക് വേണ്ടി പ്രത്യേകമായി ഉണ്ടാക്കിയതാണ്,” അവൾ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു നിന്നു. അവൾ തിരിഞ്ഞ് എന്നെ നോക്കി. ആ കണ്ണുകളിൽ പതിവായി കാണാറുണ്ടായിരുന്ന മടിയോ ഭയമോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പകരം, ശാന്തമായ ഒരു സ്നേഹവും അടുപ്പവും നിറഞ്ഞിരുന്നു.

“ആയിഷാ... നിന്നെ ഇങ്ങനെ അടുത്ത് കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് ഒരുതരം സമാധാനം തോന്നുന്നു,” ഞാൻ മൃദുവായി പറഞ്ഞു.

അവൾ ഒരു നിമിഷം എന്നെ നോക്കി നിന്നു. പിന്നെ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു.

“റഹീം...” അവൾ മൃദുവായി വിളിച്ചു. “ഞാൻ പലപ്പോഴും പല കാര്യങ്ങളെയും ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു. പക്ഷേ നിന്നോടൊപ്പമുള്ളപ്പോൾ എനിക്ക് സുരക്ഷിതമായി തോന്നുന്നു.”

ആ നിമിഷം ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ വാക്കുകളേക്കാൾ കൂടുതൽ സംസാരിച്ചത് നിശ്ശബ്ദതയായിരുന്നു. പുറത്തേക്ക് സന്ധ്യ കൂടുതൽ ഇരുണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. വീട്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് ഞങ്ങളുടെ ശ്വാസങ്ങളുടെ ശബ്ദവും, പറയാതെ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന വികാരങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യവുമായിരുന്നു.

സമയം കടന്നുപോയതറിയാതെ ഞങ്ങൾ ഏറെ നേരം സംസാരിച്ചു. ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചും, നഷ്ടങ്ങളെക്കുറിച്ചും, ഒരിക്കലും ആരോടും തുറന്ന് പറയാത്ത ആഗ്രഹങ്ങളെക്കുറിച്ചും.

ആ രാത്രി, ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് ഒരു രഹസ്യബന്ധത്തിന്റെ ആവേശമല്ലായിരുന്നു — മറിച്ച്, പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കിയ രണ്ട് ഹൃദയങ്ങളുടെ അടുപ്പമായിരുന്നു.

രാത്രി കൂടുതൽ ആഴത്തിലേക്ക് പോയപ്പോൾ, ഞങ്ങൾ ശാന്തമായി