Chapter Title : ആയിഷയിലൂടെ 1 [ഹസ്ന]

ഒരുമിച്ച് ഇരുന്നു. അവളുടെ തല എന്റെ നെഞ്ചിലായിരുന്നു. ഞാൻ അവളുടെ മുടി പതുക്കെ തലോടി.

“നിന്നെ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ കിട്ടിയത് എന്റെ ഭാഗ്യമാണെന്ന് തോന്നുന്നു,” ഞാൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

അവൾ തല ഉയർത്തി എന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.

“നീയാണ് എന്റെ ജീവിതത്തിൽ സത്യമായി എന്നെ മനസ്സിലാക്കിയ ഒരാൾ,” അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞു.

പിറ്റേന്ന് അബ്ബു വരുന്നതിന് മുമ്പ് എല്ലാം വീണ്ടും പഴയപോലെ ആയി. പക്ഷേ ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾക്ക് ഇനി നുണ പറയാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. ഓരോ നോട്ടത്തിലും, ഓരോ ചെറുപുഞ്ചിരിയിലും, പറയാതെ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന ഒരു കഥ ഒളിഞ്ഞിരുന്നു.

അബ്ബു വീണ്ടും പെരുമ്പാവൂരിലേക്ക് രണ്ട് ദിവസത്തെ യാത്രയ്ക്ക് പോയതോടെ ആ വലിയ വീട് വീണ്ടും ഞങ്ങൾക്ക് മാത്രമായി മാറി. അബ്ബു പോയതിന്റെ രണ്ടാം ദിവസം രാത്രി പുറത്ത് കനത്ത മഴ പെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. മുകൾനിലയിലെ ബാൽക്കണിയിൽ, ഇരുട്ടിൽ കനത്ത മഴയും കാറ്റും ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ആയിഷ എന്റെ തോളിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു കിടന്നു. അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് എന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് പടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.

​"റഹീം... എനിക്ക് പേടിയുണ്ട് . നമ്മുടെ ഇടയിലുള്ളത് തെറ്റാണെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം. പക്ഷേ... എനിക്ക് നിന്നെ വിട്ടുകൊടുക്കാൻ കഴിയില്ല," അവൾ താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ മന്ത്രിച്ചു.

​"ലോകം മുഴുവൻ തെറ്റെന്ന് വിളിച്ചാലും, നിന്നോടുള്ള എന്റെ വികാരം ഞാൻ നിഷേധിക്കില്ല ആയിഷാ," ഞാൻ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

​ആ നിമിഷം അവൾ എന്നെ ശക്തമായി ചേർത്തുപിടിച്ചു. ഞങ്ങളുടെ ചുംബനം കൂടുതൽ ആവേശഭരിതമായി മാറി. എന്റെ കൈകൾ അവളുടെ പുറത്തുകൂടി താഴേക്ക് നീങ്ങി, അവളുടെ ഇടുപ്പിനെ മൃദുവായി പിടിച്ചുകൊണ്ട്