Chapter Title : ആയിഷയിലൂടെ 1 [ഹസ്ന]

ബിസിനസ് യാത്രയിലാകുമ്പോഴോ, ഞങ്ങളുടെ ലോകം മാറിമറിഞ്ഞു.

​ചെറിയ ചെറിയ കാര്യങ്ങളിലൂടെ ഞങ്ങളുടെ അടുപ്പം ആഴമേറി. ഒരു ദിവസം ഞാൻ പുസ്തകം വായിക്കുമ്പോൾ അവൾ എനിക്ക് പ്രത്യേകമായി ഒരു കപ്പ് കാപ്പി കൊണ്ടുവന്നു. "നിന്റെ ഫേവറിറ്റ്," എന്ന് പതുക്കെ പറഞ്ഞു. ഞാൻ അവളുടെ കൈ തൊട്ടു നന്ദി പറഞ്ഞു. ആ സ്പർശനം നിമിഷങ്ങൾ നീണ്ടുനിന്നു.

​മറ്റൊരു ദിവസം വൈകുന്നേരം ഞങ്ങൾ ടെറസിൽ ഇരുന്നു, സൂര്യാസ്തമയം കണ്ടുകൊണ്ട്. അവൾ തന്റെ കുട്ടിക്കാലത്തെ ചെറിയ സന്തോഷങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു. ഞാൻ അവളോട് എന്റെ ഭാവി സ്വപ്നങ്ങൾ പങ്കുവെച്ചു. ചിലപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ കൈകൾ അറിയാതെ തൊട്ടു, പിന്നെ പതുക്കെ കോർത്തുപിടിച്ചു.

​ഒരു രാത്രി അവൾക്ക് കഠിനമായ തലവേദനയുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ അവളുടെ തലയിൽ എണ്ണ തേച്ചുകൊടുത്തു. അവൾ കണ്ണടച്ച് കിടന്നു. ഞാൻ മൃദുവായി മസാജ് ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കെ അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു:

​"റഹീം... നീ എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വെളിച്ചമായി വന്നതുപോലെയാണ്. ഞാൻ ഇനി ഒറ്റയ്ക്കല്ലെന്ന് തോന്നുന്നു."

​ഞാൻ അവളുടെ നെറുകയിൽ ചുംബിച്ചു. "നീയും എനിക്ക് അങ്ങനെ തന്നെ ആയിഷാ. നിന്നോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ ഈ ലോകം വളരെ ലളിതമായി തോന്നുന്നു."

​അങ്ങനെ ദിവസങ്ങൾ കഴിയുംതോറും ഞങ്ങളുടെ സ്നേഹം ആഴമുള്ളതായി മാറി. അത് വെറുമൊരു ശാരീരിക ആകർഷണമല്ലായിരുന്നു — മറിച്ച്, പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കലും, സംരക്ഷണവും, നിശബ്ദമായ സാന്നിധ്യവും നിറഞ്ഞ ഒരു ആത്മബന്ധമായിരുന്നു.

അങ്ങനെ ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോകുന്തോറും ഞങ്ങളുടെ സ്നേഹം കൂടുതൽ ആഴമുള്ളതായി മാറി. അത് വെറും ശാരീരിക ആകർഷണമല്ലായിരുന്നു — മറിച്ച്, പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കലും, കരുതലും, നിശ്ശബ്ദമായ സാന്നിധ്യവും നിറഞ്ഞ ഒരു ആത്മബന്ധമായിരുന്നു.

ഒരു വൈകുന്നേരം അബ്ബു പെരുമ്പാവൂരിലേക്ക് രണ്ട് ദിവസത്തെ യാത്രയ്ക്ക് പോയി. വീട് വീണ്ടും ഞങ്ങൾക്ക് മാത്രമായി. ആ ദിവസം ആയിഷയുടെ മുഖത്ത് ഒരു പ്രത്യേക തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ അടുക്കളയിൽ എന്തോ പ്രത്യേകമായി തയ്യാറാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു — എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ചിക്കൻ ബിരിയാണി.

ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ, മുടി ഒരു ലൂസ് ബൺ ആയി കെട്ടി അവൾ തിരക്കിലായിരുന്നു. കഴുത്തിലെ നേർത്ത വിയർപ്പുതുള്ളികൾ വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“ഇന്ന് നിനക്ക് വേണ്ടി പ്രത്യേകമായി ഉണ്ടാക്കിയതാണ്,” അവൾ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു നിന്നു. അവൾ തിരിഞ്ഞ് എന്നെ നോക്കി. ആ കണ്ണുകളിൽ പതിവായി കാണാറുണ്ടായിരുന്ന മടിയോ ഭയമോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പകരം, ശാന്തമായ ഒരു സ്നേഹവും അടുപ്പവും നിറഞ്ഞിരുന്നു.

“ആയിഷാ... നിന്നെ ഇങ്ങനെ അടുത്ത് കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് ഒരുതരം സമാധാനം തോന്നുന്നു,” ഞാൻ