Chapter Title : ആയിഷയിലൂടെ 1 [ഹസ്ന]

സമൂഹത്തിന്റെ കൺകോണുകളിൽ നിന്ന് താൽക്കാലികമായെങ്കിലും ഓടിയൊളിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ ഈ ഒരൊറ്റ രാത്രിയും ഈ ഇരുട്ടും മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.

​പുറത്ത് മഴ കനത്തുപെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇടിയുടെയും കാറ്റിന്റെയും ശബ്ദത്തിനിടയിൽ, ആ വലിയ വീടിന്റെ ഹാളിൽ ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പുകൾ മാത്രം ഉച്ചത്തിൽ കേൾക്കാമായിരുന്നു. ശരി തെറ്റുകളുടെ അതിർവരമ്പുകൾ പൂർണ്ണമായും മാഞ്ഞുപോയ ആ നിമിഷത്തിൽ, ഞങ്ങൾ പരസ്പരം കൂടുതൽ ആഴത്തിലേക്ക് നീങ്ങുകയായിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ മനസ്സുകൾ ഒന്നായപ്പോൾ, ലോകത്തിലെ എല്ലാ ശബ്ദങ്ങളും മാഞ്ഞുപോയതുപോലെ തോന്നി. പുറത്തെ മഴയുടെ ശബ്ദം മാത്രം ദൂരെനിന്ന് വരുന്ന ഒരു ലോലഗാനമായി മാറി. ഞാൻ അവളുടെ മുടിയിൽ മൃദുവായി കൈവെച്ചു, അവളുടെ തലയെ പതുക്കെ തലോടി. ആ സ്പർശനത്തിൽ അവൾ കൂടുതൽ എന്നിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.

​"ആയിഷാ... ഞാൻ ഇവിടെയുണ്ട്," ഞാൻ അവളുടെ ചെവിയോട് ചേർത്ത് പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

​അവൾ തലയുയർത്തി. ഇരുട്ടിൽ പോലും അവളുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങുന്നത് എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. അവളുടെ കൈ എന്റെ നെഞ്ചിനു മുകളിൽ വെച്ചു, എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് അറിയാൻ ശ്രമിക്കുന്നതുപോലെ.

​"റഹീം... നീ എന്തുകൊണ്ട് എന്നോട് ഇങ്ങനെ സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറുന്നു? എല്ലാവരും എന്നെ ഒരു പാപിയായി കാണുമ്പോൾ... നീ മാത്രം..."

​അവളുടെ ശബ്ദം വിങ്ങിപ്പൊട്ടാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ അവളുടെ മുഖം രണ്ടു കൈകളാൽ പതുക്കെ ഉയർത്തി. ഇരുട്ടിനിടയിലും ഞങ്ങളുടെ ശ്വാസങ്ങൾ ഒന്നായി മാറിയിരുന്നു.

​"നിന്നെ ഞാൻ പാപിയായി കാണുന്നില്ല, ആയിഷാ. നീ ഒരു വേദനയുള്ള മനുഷ്യയാണ്. ഒറ്റയ്ക്ക് നിന്നു പോരാടിയ ഒരു സ്ത്രീ. നിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഞാൻ കാണുന്നത് ഒരുപാട് സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു ഹൃദയമാണ്."

​അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് വീണ്ടും കണ്ണീർ ഒഴുകി.