Chapter Title : ആയിഷയിലൂടെ 2 [ഹസ്ന]

കൂടി ഒത്തുനോക്കാൻ ഉള്ളതുകൊണ്ട് ഇന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം കുറച്ചു സമയം കൂടി ഓഫീസിൽ ഇരിക്കേണ്ടി വന്നു. ബാക്കി നടപടികൾ നാളെയോടെ തീരും എന്നാണ് ഇത്ത പറഞ്ഞത്," വിയർപ്പിന്റെ കാരണം അബ്ബുവിന് സംശയം തോന്നാത്ത രീതിയിൽ ഞാൻ വീണ്ടും സമർത്ഥമായി ആവർത്തിച്ചു.

"വളരെ സന്തോഷം റഹീമേ... നീ ഉള്ളതുകൊണ്ട് എനിക്ക് വലിയൊരു ഭാരം ഒഴിഞ്ഞു കിട്ടി," അബ്ബു ആയിഷയെ നോക്കി. "മോളെ, കുടിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും എടുക്ക്. റഹീമിനും കൊടുക്ക്."

"ഞാൻ റഹീമിന് നാരങ്ങാവെള്ളം കൊടുത്തു അബ്ബു. അബ്ബുവിന് ഞാൻ ചായ എടുക്കാം," ആയിഷ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. പോകുന്ന വഴിക്ക് അവൾ എന്നെ നോക്കി ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു. ഞാൻ കാണിച്ച ഉത്തരവാദിത്തത്തിൽ അവൾക്ക് എന്നോട് വലിയ ബഹുമാനവും സ്നേഹവും തോന്നിയ ലക്ഷണം ആ കണ്ണുകളിലുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ അബ്ബുവിനോടൊപ്പം ഹാളിലെ കസേരയിലിരുന്ന് നാട്ടിലെ മറ്റു ചില പൊതുവിശേഷങ്ങൾ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. എങ്കിലും എന്റെ പോക്കറ്റിനുള്ളിലിരിക്കുന്ന ആ കവറിന്റെ ചൂടും, ഹോട്ടൽ മുറിയിൽ വെച്ച് സമീറ ഇത്തയുടെ കൂടെയുള്ള ആ അപൂർണ്ണമായ നിമിഷങ്ങളും എന്റെ ഉപബോധമനസ്സിൽ അപ്പോഴും അലയടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരേസമയം അബ്ബുവിന്റെ വിശ്വാസവും, ആയിഷയുടെ നിഷ്കളങ്കമായ പ്രണയവും, സമീറ ഇത്തയുടെ വശ്യമായ രഹസ്യങ്ങളും ഒത്തുചേരുന്ന ഈ പുതിയ സാഹചര്യം എന്നെ കൂടുതൽ ജാഗ്രതയുള്ളവനാക്കുകയായിരുന്നു.

അബ്ബുവിന്റെ ബിസിനസ്സ് കാര്യങ്ങളും നാട്ടിലെ പുതിയ തടിമില്ലുകളുടെ വിശേഷങ്ങളും കേട്ടിരുന്നപ്പോഴും എന്റെ ശ്രദ്ധ പൂർണ്ണമായും അവിടെയായിരുന്നില്ല. അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ചായയുമായി വരുന്ന ആയിഷയുടെ ഓരോ ചലനങ്ങളിലുമായിരുന്നു എന്റെ കണ്ണ്. വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ അബ്ബുവിന്റെ സാന്നിധ്യം ആയിഷയെ വീണ്ടും ആ പഴയ നിഴൽരൂപത്തിലേക്ക് മാറ്റിയിരുന്നു. അവൾ തല താഴ്ത്തി, ഒരക്ഷരം പോലും മിണ്ടാതെ അബ്ബുവിന് ചായക്കപ്പ് നീട്ടി. അബ്ബു അത് വാങ്ങി കുടിക്കുന്നതിനിടയിൽ എന്നോട് പറഞ്ഞു:

​"റഹീമേ, നീ ഈ ആധാരത്തിന്റെ കാര്യം പുറകെ നടന്ന് തീർത്തത് വലിയ കാര്യമായി. സമീറ വലിയ തന്റേടിയായ ഒരു