Chapter Title : ആയിഷയിലൂടെ 2 [ഹസ്ന]
നിൽക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല എന്നതിന്റെ തെളിവായിരുന്നു ആ ചെറിയ സ്പർശനങ്ങൾ.
രാത്രി ഉറങ്ങാൻ കിടന്നപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ വല്ലാത്തൊരു അക്ഷമയായിരുന്നു. കട്ടിലിൽ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്ന ഞാൻ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഫോണെടുത്തു. സമീറ ഇത്തയ്ക്ക് ഒരു മറുപടി അയക്കാതിരുന്നാൽ അത് ശരിയാകില്ല എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.
ഞാൻ വാട്സ്ആപ്പ് തുറന്ന് ഇത്തയുടെ ചാറ്റിലേക്ക് ടൈപ്പ് ചെയ്തു:
ഞാൻ : "ഹായ് ഇത്ത😘 "
മെസ്സേജ് ഡെലിവേർഡ് ആയ ഉടൻ തന്നെ മുകളിൽ 'typing...' എന്ന് കാണിച്ചു. ഇത്ത ഉറങ്ങിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല, എന്റെ സന്ദേശത്തിനായി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് വ്യക്തം.
സമീറ ഇത്ത: "ആഹാ റഹീം🤗, ഉറങ്ങിയില്ലേ നീ? അബ്ബു എത്തിയോ? അവിടെ പ്രശ്നമൊന്നുമില്ലല്ലോ?😚"
ഞാൻ: "അബ്ബു എത്തി ഇത്താ. പ്രത്യേകിച്ച് പ്രശ്നമൊന്നുമുണ്ടായില്ല. വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ ചൂടുകാരണം വിയർത്തു എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് ഞാൻ ഒരു കള്ളം ഒപ്പിച്ചു.😂"
സമീറ ഇത്ത : ഹോ സമാധാനം..😌
ഞാൻ : എങ്ങനെ ഉണ്ട് ഇത്ത എന്നെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ...😘
സമീറ ഇത്ത : എന്ത് ചോദ്യമാടാ... 😘
ഞാൻ വിൻഡോയിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു. ഇത്തയുടെ അടുത്ത മെസ്സേജ് പെട്ടെന്ന് വന്നു.
സമീറ ഇത്ത: "നേരിൽ കാണണം ഇപ്പൊ."
ഞാൻ: "അബ്ബു മുകളിലുണ്ട് ഇത്താ.🥴"
സമീറ ഇത്ത: "എന്നാൽ വീഡിയോ കോൾ?"
ഞാൻ: "റൂമിൽ ലൈറ്റ് ഓഫ്.😞"
സമീറ ഇത്ത: "ലൈറ്റ് ഓൺ ചെയ്യ്.😌"
ഞാൻ: "ആയിഷ ഉണർന്നാലോ ഇത്താ?🥲"
സമീറ ഇത്ത: "പതുക്കെ കാണിച്ചാൽ മതി.😌😘😘😘"
ഇത്തയുടെ ആ വശീകരണ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെട്ടു. ഞാൻ പതുക്കെ ബെഡിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്ന് ഫോണിന്റെ ക്യാമറ ഓൺ ചെയ്യാൻ തയ്യാറായി.
സമീറ ഇത്തയുടെ നിർബന്ധം കൂടിയായപ്പോൾ ഞാൻ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ ബെഡിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്ന് ഫോണിന്റെ ഫ്രണ്ട് ക്യാമറ ഓൺ ചെയ്ത് വീഡിയോ കോൾ ബട്ടൺ അമർത്തി. മറുതലയ്ക്കൽ ബെല്ലടിച്ച
💬 Comments
View all comments