Chapter Title : ആയിഷയിലൂടെ 3 [ഹസ്ന]
ഉള്ളിലെ വെപ്രാളം അതിന്റെ അങ്ങേയറ്റത്തെത്തി.
"റഹീമേ... അവൾ വരുന്നതിന് മുൻപ്..." ഇത്ത വാക്കുകൾ പൂർണ്ണമാക്കാതെ എന്റെ തോളിലേക്ക് നഖങ്ങൾ ആഴ്ത്തി.
ഞാൻ പതുക്കെ ഇത്തയുടെ സാരിയുടെ തോളിലെ മടക്കുകൾ ഒന്നുകൂടി മാറ്റി, അവരുടെ കഴുത്തിന് താഴെയുള്ള ചർമ്മത്തിലേക്ക് എന്റെ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി. ആ സമയം ഇത്തയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ഒരു നേർത്ത സുഖഞരക്കം പുറത്തുവന്നു. വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ ആ ഗൗരവക്കാരിയായ മാഡം ഇപ്പോൾ എന്റെ കൈകൾക്കുള്ളിൽ തികച്ചും ഒരു കാമുകിയായി മാറിയിരുന്നു.
പെട്ടെന്നാണ് അടുക്കള ഭാഗത്തുനിന്നുള്ള ചുവടുകൾ ഹാളിലേക്ക് അടുക്കുന്നത് ഞങ്ങൾ അറിഞ്ഞത്. ഇത്ത പെട്ടെന്ന് എന്നിൽ നിന്നും മാറി, സോഫയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്ന് മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ഫയലുകൾ കയ്യിലെടുത്തു. ഞാൻ വേഗം ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾ ശരിയാക്കി തിരിഞ്ഞുനിന്നു. നെഞ്ചിടിപ്പ് കാരണം ശ്വാസമെടുക്കാൻ പോലും ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന അവസ്ഥയായിരുന്നു അപ്പോൾ.
ആയിഷ ഹാളിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും തികച്ചും ഔദ്യോഗികമായ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കുന്ന മട്ടിലാണ് നിന്നിരുന്നത്.
"എന്നാൽ മോളെ ആയിഷാ, ഞാൻ ഇറങ്ങുകയാണ്. മഴ അല്പം കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഫയലിന്റെ കാര്യം അബ്ബുവിനോട് പറഞ്ഞേക്ക്," സമീറ ഇത്ത തന്റെ റെയിൻകോട്ട് കയ്യിലെടുത്തുകൊണ്ട് വളരെ സ്വാഭാവികമായി പറഞ്ഞു. ആ മുഖത്ത് അല്പം മുൻപ് ഉണ്ടായിരുന്ന വന്യതയുടെ ഒരു നിഴൽ പോലും ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നില്ല.
"ശരി ഇത്താ, വന്നതിന് ഒരുപാട് നന്ദി," ആയിഷ പുഞ്ചിരിയോടെ അവരെ യാത്രയാക്കാൻ ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു.
ഞാൻ ഇത്തയെ വണ്ടിക്ക് അരികിലേക്ക് അനുഗമിക്കുമ്പോൾ, ആയിഷ അകത്തേക്ക് കയറിയ ആ ഒരൊറ്റ നിമിഷത്തിൽ ഇത്ത എന്നെ നോക്കി പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു: "ബാക്കി നമുക്ക് പിന്നീട് തീർക്കാം റഹീമേ... നീ റെഡിയായിരുന്നോ."
അവർ സ്കൂട്ടർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് മഴയത്തേക്ക് ഇറങ്ങിപ്പോയപ്പോൾ, ഒരു വലിയ കൊടുങ്കാറ്റിൽ നിന്നും രക്ഷപെട്ട ആശ്വാസത്തോടെ ഞാൻ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. എന്നാൽ വരാനിരിക്കുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ ഈ കളി കൂടുതൽ അപകടകരമാകുമെന്ന ചിന്ത എന്റെ ഉള്ളിൽ ശക്തമായിരുന്നു.
സമീറ ഇത്തയുടെ സ്കൂട്ടർ വഴിത്തിരിവ് കടന്ന് മറയുന്നതുവരെ ഞാൻ ഉമ്മറത്തുതന്നെ നോക്കിനിന്നു. കനത്ത മഴയുടെ തണുത്ത കാറ്റ് മുഖത്തടിച്ചപ്പോഴാണ് ഉള്ളിലെ ആ ചൂടും വെപ്രാളവും അല്പമൊന്ന് അടങ്ങിയത്. ഒരു വലിയ അപകടത്തിൽ നിന്ന് തലനാരിഴയ്ക്കാണ്
💬 Comments
View all comments