അബദ്ധം 10

Abadham Part 10 | Author : PG

[ Previous Part ] [ www.kkstories.com ]

ഈ കഥ തികച്ചും ഗേ കാറ്റഗറി ആണ്…. ഇത്തരം കഥകളിൽ താല്പര്യം ഇല്ലാത്തവർ ദയവു ചെയ്ത് തുടർന്ന് വായിക്കാതിരിക്കുക…..

അതിരാവിലെ കട്ടിലിനു അടുത്തായി ആരുടെയോ കാൽ പെരുമാറ്റം കേട്ടാണ് ഞാൻ ഉണർന്നത്…റാന്തൽ വിളക്കിന്റെ അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ ഒരു ആൾ രൂപം മുന്നിൽ കണ്ടപ്പോൾ ആദ്യം ഞാനൊന്ന് ഭയന്നു...

“പേടിക്കണ്ട മോനേ ഞാനാ …. “

അയാൾ കൈയിൽ തൂക്കിയിരുന്ന റാന്തൽ വിളക്ക് മുഖത്തിന്‌ അടുത്തേക്ക് ഉയർത്തി…സുപരിചിതമായ ആ ശബ്ദം ആരുടേതാണെന്ന് അറിയാൻ അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് ഞാൻ ഒരിക്കൽ കൂടി സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി,ഇന്നലെ നടന്ന പൂജകൾക്ക് നേതൃത്വം വഹിച്ച അതേ സ്വാമിജി…അതിരാവിലെ തന്നെ അയാൾ ഒറ്റക്ക് മുറിയിലേക്ക് വന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ഉദ്ദേശം നല്ലതിനല്ല എന്ന തോന്നൽ എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂട്ടാൻ തുടങ്ങി…

“ഗുരുസ്വാമി എന്റെ മൂത്ത ജേഷ്ഠനെ പോലെയാ,ധ്യാനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കും മുൻപ് സ്വാമിജി എന്നെ വിളിച്ച് രഹസ്യമായി കുറച്ച് കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞ് ഏൽപ്പിച്ചിരുന്നു…ചുറ്റും കഴുകൻ കണ്ണുകളുമായി കാത്തിരിക്കുന്ന കുറച്ചധികം പേർ ഇവിടെയുണ്ട്, അവരുടെ കൈയിൽ നിന്നും നിന്നെ രക്ഷിക്കാനുള്ള ദൗത്യം ഗുരുസ്വാമി എന്നെയാ ഏൽപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്, അതുകൊണ്ട് സമയം തീരെ ഇല്ല മറ്റുള്ളവർ എഴുന്നേൽക്കുന്നതിനു മുൻപ് നമുക്ക് ആശ്രമത്തിന് പുറത്ത് കടക്കണം, ആദ്യത്തെ ബസിനു തന്നെ നാട്ടിലേക്ക് കയറ്റി വിടാനുള്ള എല്ലാ ഏർപ്പാടും ഞാൻ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്……“

ഒരു ചെറിയ കവർ എന്റെ നേർക്ക് നീട്ടിക്കൊണ്ട് അയാൾ അടുത്തേക്ക് വന്നു …

“ഇതിൽ നിന്റെ പാകത്തിലുള്ള കുറച്ച് വസ്ത്രങ്ങൾ ഉണ്ട്, ഇഷ്ടമുള്ളത്എടുക്കാം ഞാൻ പുറത്ത് ഉണ്ടാകും…..“

വസ്ത്രത്തേക്കുറിച്ച് അയാൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ ആണ് നൂൽ ബന്ധം പോലും ഇല്ലാതെയാണ് കിടന്നിരുന്നത് എന്ന കാര്യം ഞാൻ ഓർത്തത്… അയാളുടെ കൈയിൽ നിന്നും ദൃതിയിൽ വസ്ത്രങ്ങൾ വാങ്ങി മാറോടു ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഇടം കണ്ണിട്ട് പാളി അയാളെ ഒന്ന് നോക്കി…. എന്നെ ഒന്ന് ശ്രദ്ധിക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ അയാൾ വാതിൽ തുറന്ന് ദൃതിയിൽ പുറത്തേക്ക് പോയി.. അയാളുടെ സ്ഥാനത്ത് ആശ്രമത്തിലെ മറ്റാരെങ്കിലും ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഉറപ്പായും എന്റെ ഈ അവസ്ഥ പരമാവധി മുതലെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുമായിരുന്നു,ഈ നരകത്തിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുകയാണല്ലോ എന്ന് ഓർത്തപ്പോൾ ഉണ്ടായ സന്തോഷം പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പറ്റുന്നതിന് അപ്പുറമായിരുന്നു….കഴിയുന്നത്ര വേഗത്തിൽ വസ്ത്രങ്ങൾ മാറിയ ശേഷം ഞാൻ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി…. സ്വാമിജി എന്നെയും കാത്ത് വാതിൽക്കൽ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു…

“ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കാതെ എന്റെ പിന്നാലെ വാ…മാറ്റാരുടെയെങ്കിലും കണ്ണിൽ പെടുന്നതിനു മുൻപ് പുറത്ത് കടക്കണം..”

അയാൾ സസൂക്ഷ്മം ചുറ്റുപാടുകൾ വീക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് മുന്നിൽ നടന്നു പിന്നാലെ ഞാനും…ആശ്രമത്തിന് പുറത്ത് എത്തുന്നത് വരെ ആരുടേയും കണ്ണിൽ പെടല്ലേ എന്ന് മനസ്സിൽ പ്രാർത്ഥിച്ചു കൊണ്ട് ശ്വാസം പോലും അടക്കിപ്പിടിച്ചാണ് ഓരോ കാലടിയും എടുത്ത് വച്ചത്…ഗേറ്റ് തുറന്ന് പുറത്ത് എത്തുന്നത് വരെ ഞാൻ അനുഭവിച്ച മാനസിക പിരിമുറുക്കം എനിക്ക് മാത്രമേ അറിയൂ…

“ആ കാണുന്ന കാറിൽ കയറിക്കോ, ഞാൻ എല്ലാം പറഞ്ഞ് ഏല്പിച്ചിട്ടുണ്ട്…”

അല്പം അകലെയായി നിർത്തിയിരുന്ന ഒരു നീല