Chapter Title : അഭിരാമിയും കുടുംബവും 2 [??????] [Climax]

ഒരു വീട് കണ്ടു. അതിന്റെ മുമ്പിൽ വലിയൊരു ആൾക്കൂട്ടവും. "ഇതെന്നാ ഭയങ്കര ആൾക്കാരൊക്കെ?" പ്രവീൺ സംശയിച്ചു. അഭിരാമി പെട്ടെന്ന് ലെഗ്ഗിൻസ് വലിച്ചിട്ടു. മുടി മാടിയൊതുക്കി. ടവ്വൽ കൊണ്ട് വിയർപ്പൊക്കെ തുടച്ചു. അപ്പോഴേക്കും അനിലും വസ്ത്രങ്ങൾ നേരെയിട്ട് ഇരുന്നു. "മണമുണ്ടോ?" അഭിരാമി അനിലിനോട് ചോദിച്ചു.

"എന്തിന്റെ?" "നമ്മൾ കളിച്ചതിന്റെ?" അവൻ മൂക്ക് വിടർത്തി മണത്തു. "അൽപ്പം ഉണ്ട്," അവള്പറഞ്ഞു. "എനിക്കോ?" അവൻ ചോദിച്ചു. "നന്നായിട്ടുണ്ട്!" അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് അവന്റെ അധരത്തിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും കാർ മുറ്റത്തെത്തി. കാറിൽ നിന്നും പ്രവീണിറങ്ങി. പിൻഡോർ തുറന്ന് ആദ്യം അഭിരാമി ഇറങ്ങി. പിന്നാലെ അനിലും. "എന്താ? എന്ത് പറ്റി?" കാറിറങ്ങി വരുന്ന തങ്ങളെ ആകാംക്ഷയോടെ നോക്കുന്നവരിൽ ഒരാളോട് പ്രവീൺ തിരക്കി. "അകത്ത് ശങ്കരേട്ടൻ മരിച്ചു കിടക്കുന്നു!" ഒരാൾ പറഞ്ഞു. "എന്ത്?" മൂവരും ഒരുപോലെ ചോദിച്ചു. പിന്നെ അകത്തേക്ക് കുതിച്ചു. അകത്ത് ചോരയിൽ കുളിച്ചു കിടക്കുന്ന ഒരു മധ്യവയസ്ക്കൻ. ചുറ്റും പോലീസുദ്യോഗസ്ഥർ! ************************************** സഹോദരന്റെ മരണംകഴിഞ്ഞിട്ട് ഒരാഴ്ച്ച കഴിഞ്ഞു. ഇനി ദിനചര്യകൾ പതിവ് പോലെയാക്കാമെന്ന് അഭിരാമി തീരുമാനിച്ചു. ഒരാഴ്ച്ചയായി പതിവുള്ള പ്രഭാതജോഗിങ് മുടങ്ങിയിട്ട്. തനിയെ ആയിരുന്നു മിക്കപ്പോഴും. "കേസിന്റെ കാര്യങ്ങളൊന്നും എങ്ങുമെത്തിയില്ല," ഒരു ദിവസം അഭിരാമി നിറകണ്ണുകളോടെ ഫിറോസിനോട് പറഞ്ഞു. വൈകുന്നേരം മുറ്റത്ത് വലിയ ഗാർഡന് മുമ്പിൽ അഭിമുഖമായി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു അഭിരാമിയും ഫിറോസും. അനുപമയ്ക്കും അനിലും അകത്ത് ടീവിയുടെ മുമ്പിൽ ഏതോ ഒരു സിനിമയുടെ പ്രീമിയം ഷോ കാണുകയായിരുന്നു. പ്രവീൺ ഹോസ്പിറ്റലിലും.

"ഒരുപാട് സഹായങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, ഏട്ടൻ ഞങ്ങൾക്ക്...ശത്രുക്കൾ ആരുമില്ല ...എല്ലാവർക്കും ഉപകാരി! എന്നിട്ടും!" അവളെ എങ്ങനെ ആശ്വസിപ്പിക്കുമെന്നറിയാതെ ഫിറോസ് വെറുതെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. "മാഡം ..." അവസാനം അവൻ പറഞ്ഞു. "പാസ്റ്റ് നമുക്ക് മാറ്റാൻ പറ്റില്ല. പക്ഷെ ഫ്യൂച്ചർ നമുക്ക് മാറ്റാം...നമ്മുടെ പ്രസൻറ്റ് ശരിയാണെങ്കിൽ...അതുകൊണ്ട്..." അവൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. "അതുകൊണ്ട് മാഡം ഇങ്ങനെ