Chapter Title : അഭിരാമിയും കുടുംബവും 2 [??????] [Climax]

കൊണ്ടല്ലേ?" അഭിരാമിയുടെ മാറിലേക്ക് നോക്കി അവള്പറഞ്ഞു. "നീ പോടീ..." നടക്കുന്നതിനിടയിൽ അഭിരാമി നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു. "നിന്റെ എന്നാ മോശമാണോ?" "ഓഹ്!" അവൾ നിരാശ നിഴലിക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. “നമ്മള് പാവം നാൽപ്പതൊന്നുമില്ലേ!! വെറും മുപ്പത്തിയെട്ട് സൈസ് കൊണ്ട് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്ത് ജീവിച്ചുപോകുന്നു!" "ഓ! പാവം!!" പരിഹസിക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ അഭിരാമി പറഞ്ഞു. "നിനക്കെത്രയാ ഇപ്പം ഏജ്? ഇരുപത് അല്ലെ ആയുള്ളൂ? അന്നേരം മുപ്പത്തിയെട്ട് അതും ഡബിൾ ഡി! അത് പോരാ എന്നാണോ നീ പറയുന്നേ? എന്റെ എന്റെ ഏജ് നാൽപ്പത് കഴിഞ്ഞു. അപ്പം നാൽപ്പത് സൈസ് വേണ്ടേ എനിക്ക്? " "സൈസ് മാത്രമല്ല മമ്മി," നിരാശ വിടാതെ അനുപമ തുടർന്നു. "എന്തൊരു ഷേപ്പാ മമ്മീടെ മൊലയ്ക്ക്! ഏത് ഡ്രസ്സ് ഇട്ടാലും അതിനകത്ത് അത് രണ്ടും കിടക്കുന്നത് കാണുമ്പം കൊതിവരും! "മോളെ നിന്റെ മൊലയ്ക്കും നല്ല ഷേപ്പുണ്ടെടീ! നിനക്ക് അറിയാൻ മേലാഞ്ഞിട്ടാ!" അവർ നടന്ന് ജവഹർ കോളനിയിലെത്തി. കോളനിയുടെ തുടക്കത്തിൽ കോഴിയിറച്ചി വിൽക്കുന്ന ഒരു കടയുണ്ടായിരുന്നു. അതിനടുത്തെത്തിയപ്പോൾ കടയിലും പരിസരത്തും കുറെ ആണുങ്ങൾ നിൽക്കുന്നത് അവർ കണ്ടു. "നല്ല എറച്ചിയാണോ കേശുവേട്ടാ?" തലയിൽ കെട്ടുള്ള, ചുണ്ടത്ത് ബീഡിയെരിയുന്ന ഒരുത്തൻ ഇറച്ചി വെട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്ന കടക്കാരനോട് ചോദിക്കുന്നത് അവർ കേട്ടു. "നിനക്കെന്നാ കണ്ണുകാണാൻ മേലെ? കണ്ടാലറിയില്ലേ നല്ല എറച്ചി ആണെന്ന്?" കടക്കാരന് അയാളുടെ ചോദ്യം ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല.

തലയിൽ കെട്ടുള്ളയാൾ അപ്പോഴാണ് അഭിരാമിയെയും അനുപമയേയും കണ്ടത്. "ഇപ്പം കണ്ടു കേശുവേട്ടാ," അനുപമയുടെയും അഭിരാമിയുടെയും നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്ന മാറിലേക്ക് നോക്കി അവൻ പറഞ്ഞു. "നല്ല എറച്ചിയാ ...നല്ല സൂപ്പർ എറച്ചി.." അത് പറഞ്ഞ് അവൻ മുണ്ടിന് മുമ്പിൽ പിടിച്ചൊന്ന് തിരുമ്മി. "ഡോക്റ്റർ സാറേ നടക്കാൻ എറങ്ങീത് ആരിക്കും അല്ലെ?" അവൻ അവരോട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. അഭിരാമി ചിരിച്ചെന്ന് വരുത്തി. "എടുക്കട്ടേ കോഴി രണ്ടു കിലോ?" അവൻ പിന്നെയുംചൊടിച്ചു. ചോദ്യം കേട്ട് മറ്റുള്ളവർ