Chapter Title : അഭിസാരിക [ആൽബി]

വേണം. നമ്മുടെ മുന്നോട്ടുള്ള ജീവിതം അതിനുവേണ്ടിയല്ലേ.ഏട്ടൻ സന്തോഷമായിരിക്ക്.എനിക്ക് ആ ചിരിക്കുന്ന മുഖം കണ്ടാൽ മാത്രം മതി.അതു മാത്രം മതിയെനിക്ക്. അവൾ അയാളുടെ കൈ തന്റെ മുഖത്തോടു ചേർത്തു.

ഇങ്ങനെയും ചിലർ അതോർത്തമ്പോൾ കണ്ണിൽനിന്നും രണ്ടുതുള്ളി ആ പത്രത്താളിലേക്ക് പതിച്ചു.ആ സ്ത്രീക്ക്,ജാനകിക്ക് മുഖംകൊടുക്കാതിരിക്കാൻ ഞാൻ പാടുപെട്ടു.ഒരുവിധം എങ്ങനെയോ മുഖം കൊടുക്കാതെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു.ഒടുവിൽ അമ്മായിയും ആയി വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ രണ്ടു കണ്ണുകൾ ഞങ്ങളെ പിന്തുടർന്നതറിയാതെ ആ കാഴ്ച്ചയിൽ നിന്നും മറഞ്ഞു...

??? ശുഭം??? ആൽബി