Chapter Title : അഭിസാരിക [ആൽബി]
ചെയ്തുകൊണ്ട് അലസമായി അവർ നിൽക്കുന്നു മഞ്ഞ നിറത്തിൽ ഓയിൽ സാരി ധരിച്ചിരുന്നു അവർ,അതിനു ചേരുന്ന ബ്ലൗസും.അവിടെ നിറഞ്ഞുനിന്ന വെളിച്ചത്തിൽ സുതാര്യമായ സാരിയിലൂടെ അവളുടെ ആഴമുള്ള പൊക്കിൾചുഴി അവവൃതമായി. ഇടക്ക് കാറ്റു വീശുമ്പോൾ അല്പം മാറുന്ന സാരിവിടവിലൂടെ അവളുടെ വയറിന്റെ ഭംഗി കാണാൻ സാധിക്കുമായിരുന്നു.ഒതുങ്ങിയ, ഭംഗിയുള്ള അരക്കെട്ട്.ശരാശരി ഉയരം,അതിനൊത്ത തടിയും. ശരീരത്തിന്റെ മുഴുപ്പുകൾ ആവശ്യത്തിൽ അധികം.ഇതിനെല്ലാം പുറമെ ഐശ്യര്യമുള്ള മുഖം,ഒരു ചെറിയ പൊട്ട് കുത്തിയിരുന്നു.ഒരു മൂക്കൂത്തിയുണ്ട്.മുടി ഭംഗിയായി വിടർത്തിയിട്ട് കയ്യിൽ ഒരു വാലറ്റും പിടിച്ച് അവൾ ആരെയും കൂസാതെ അവിടെ നിൽക്കുന്നു.
ചിലർ അവരെ തുറിച്ചുനോക്കുന്നുണ്ട് മറ്റുചിലർ അവളെ ചുറ്റിപ്പറ്റി നടക്കുന്നു.ഇനിയും ചിലർ അവളോട് എന്തോ സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്. അവരോട് സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ അവൾ തന്റെ ഫോണിലും നോക്കുന്നുണ്ട്.സംസാരിച്ചവർ നിരാശയോടെ മടങ്ങുന്ന കാഴ്ച്ച. കറങ്ങിനിൽക്കുന്നവർ അവരോട് ആംഗ്യഭാഷയിൽ എന്തോ ചോദിക്കുന്നുണ്ട്.അതെ രീതിയിൽ മറുപടിയും.ഒന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി ഇവൾ രാത്രിയുടെ രാജകുമാരിയാണ് സമൂഹം അവൾക്കൊരു പേര് ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട് "വേശ്യ". പണത്തിനായി മറ്റുള്ളവരെ രതിയുടെ മായാലോകത്തിലേക്ക് കൊണ്ടു പോകുന്നവൾ.ഒന്ന് തെളിച്ചു പറയുകയാണെങ്കിൽ മാംസവിൽപ്പന ചേതനയുള്ള പച്ചമാംസം.അതിന്, പെണ്ണുടലിന് വിലപറയാൻ തലയിൽ മുണ്ടിട്ട് ചിലരും.
മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്നും ഇവൾക്ക് ഞാൻ കണ്ട വ്യത്യാസം,ടിപ്പിക്കൾ തെരുവ് വേശ്യകളെപ്പോലെ തലയിൽ മുല്ലപ്പൂവില്ല.ചുണ്ട് ചായം പൂശി ചുവപ്പിച്ചിട്ടില്ല.വലിയ വട്ടപ്പൊട്ടില്ല. ആകെ പറയാനുള്ളത് ആ കുഞ്ഞു പൊട്ടും,കയ്യിലെ വാലെറ്റും ആ മൂക്കൂത്തിയും മാത്രം.അവളുടെ സൗന്ദര്യത്തിന് അതുതന്നെ അധികമായിരുന്നു.
നിരാശയോടെ മടങ്ങുന്ന വ്യക്തികളെക്കണ്ട എനിക്ക് അതൊന്നറിയണം എന്നുതോന്നി. വിലകൊണ്ടവൾ ഒത്തില്ല എന്നുമാത്രം മനസ്സിലായി.എന്തായാലും മുന്നോട്ടുതന്നെ.അവളുടെ ഡിമാൻഡ് ഒന്നറിയാൻ ഒരാശ.ഞാൻ ഇറങ്ങി അവളുടെ അടുക്കലേക്ക് നടന്നു. അതെ സമയം എനിക്കുള്ള ബസ് പുറപ്പെടാൻ
💬 Comments
View all comments