Chapter Title : അഭിയും വിഷ്ണുവും 8 [ഉസ്താദ്]

സന്തോഷ വാർത്ത ഉണ്ടെടി , അഭി ഇല്ലേ അവൾക്ക് പ്രസവ വേദന ആയെന്നു.ഇന്ന് ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ടു പോയിരുന്നു.അഡ്മിറ് ചെയ്തു.അല്ല വിഷ്ണുവിനോട് അഭിയുടെ വീട്ടുകാർ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞന്ന് ആണല്ലോ ചേച്ചി പറഞ്ഞത്.

(അനുചേച്ചി ചേച്ചിയെന്നു വിളിക്കുന്നത് വിഷ്ണുവിന്റെ അമ്മയെയാണ്)

"""അതിനു ഏട്ടൻ ഇന്നിമു മുഴുവൻ എന്നെ ഇട്ടു മേയുവായിരുന്നല്ലോ.

ദിവ്യ പിറുപിറുത്തു.

"""എന്തോന്ന്.എന്തോന്നാടി പെണ്ണേ പിറുപിറുക്കുന്നെ.

അനുചേച്ചി സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.

"""ഹേയ് , ഒന്നുമില്ല ഞാൻ പോയി കുളിച്ചിട്ട് വരാം ചേച്ചി.

"""ഉം വേഗം വാ.എന്നിട്ട് രാത്രിയിലെ ചപ്പാത്തിക്കുള്ള മാവ് കുഴച്ചു താ മോളെ.ചേച്ചിക്ക് കൈ വയ്യടി.

ദിവ്യ അതിനു മൂളൽ മാത്രം കൊടുത്തു കൊണ്ട് നേരെ അവളുടെ റൂമിൽ കുളിക്കാൻ കയറി.റൂമിന്റെ കതകടച്ചു ഇരുന്നു അവൾ ഒരുപാട് നേരം ചിന്തിച്ചിരുന്നു.പയ്യെ അവൾ പോലുമറിയാതെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി.

അവൾ സാരിയും എല്ലാം ഒക്കെ വലിച്ചൂരി മുലകച്ച കെട്ടി നേരെ കുളിക്കാനായി പോയി.ഷവർ തുറന്ന് വെള്ളം അവളുടെ തല വഴിയേ വീണതും അവൾ അത്രയും നേരം പിടിച്ചടക്കി വച്ചിരുന്ന അവളുടെ മനസ്സിലെ സങ്കട കടൽ കണ്ണീരായി അവളുടെ കണ്ണുകളിലൂടെ ഒഴുകിയിറങ്ങി.ഷവറിനു കീഴിൽ നിന്നു താഴേക്ക് ഉതിർന്നു വീണ ജലത്തിനൊപ്പം അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നുള്ള ഉപ്പുരസവും താഴേക്ക് ഊർന്നിറങ്ങിയിരുന്നു.

>>>>അല്ലെങ്കിലും വിഷ്ണുഎട്ടനും അഭിക്കും കുഞ്ഞായി കഴിയുമ്പോൾ വിഷ്ണു ഏട്ടൻ എന്നെ മറക്കും.പിന്നെ അവരുടേതായ ലോകത്തു ഞാൻ ഒരു ശല്യമായി വിഷ്ണുവേട്ടന് തോന്നും.<<<<

അവളുടെ മനസിൽ ഒരുപാട് ചിന്തകൾ കുത്തി മറിഞ്ഞു.ആ സങ്കടകടൽ അപ്പോഴെങ്ങും വറ്റുന്ന ലക്ഷണം ഇല്ലായിരുന്നു.കാരണം കേട്ടറിവിലൂടെ തന്റെ മനസ്സിൽ നെയ്തെടുത്ത ആണാണ് വിഷ്ണു.കണ്ടറിഞ്ഞതും ആ മനസ്സിനെ കീഴടക്കിയവൻ