Chapter Title : അബ്രഹാമിന്റെ സന്തതി 8 [Climax 2] [സാദിഖ് അലി]
സ്റ്റീഫനെ വീണിടത്തിട്ട് തന്നെ നാലു ചവിട്ട് ആഞ്ഞാഞ്ഞ് ചവിട്ടി പിടിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിച്ചു.. റോഡ് സൈഡിലെ മതിലിൽ കൊണ്ടുപോയ് തലയിടിപ്പിച്ചു.. എന്നിട്ട് ഇടം കൈകൊണ്ട് ഓങ്ങി മുഖത്തിടിച്ചു.. ഇടികൊണ്ട സ്റ്റീഫൻ കറങ്ങിയടിച്ച് വീണത് എന്റെ മുമ്പിൽ.. ഞാൻപ്പോഴും ബൈക്കിൽ കാലൊക്കെ കേറ്റിവെച്ചിരിക്ക്യാർന്നു..
ഞാനവനെ പിടിചെഴുന്നേൽപ്പിച്ചു ഷർട്ടൊക്കെ പിടിച്ച് നേരെയാക്കി ഞാൻ ചോദിച്ചു..
" മുസാഫിർ എവിടെയാ"
"സാർ.. ചെന്നൈയിലാ.."
"എപ്പൊ വരും നിന്റെ സാറ്.."
"നാളെ."
"ഓഹൊ.. എവിടെയുണ്ടാകും നാളെ വന്നാൽ.. ?
" വീട്ടിൽ.."
"ജോർജ്ജെ.. പോവാം.." ഞാൻ പറഞ്ഞു..
ഞങ്ങൾ വണ്ടിയെടുത്ത് പോന്നു..
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ,
"ടാ മൈരെ.. നീ ഇന്നലെ രാത്രി എവിടാരുന്നു.."?
ജോർജ്ജിന്റെ ചോദ്യം കേട്ടാണു ഞാൻ എഴുന്നേൽക്കുന്നത്..
ഞാൻ കണ്ണ് തുറന്ന് മേൽപ്പോട്ട് നോക്കി കിടന്നു....
" നീയെന്താ ഒന്നും മിണ്ടാത്തെ"?
"പറയടാ.."
"ഒന്ന് രണ്ട് സ്ഥലത്ത് പോകാനുണ്ടായിരുന്നു.."
"സ്തലത്തിനു പേരില്ലെ"..
" ഇല്ല്യാാ"..
ജോർജ്ജ് പിന്നെയൊന്നും മീണ്ടീല്ല.
ഒരു രാത്രി മുഴുവൻ, മരണപെട്ട ഭാര്യയുടെ കുഴിമാടത്തിനരികിലായിരുന്നെന്ന് പറഞാൽ ഭ്രാന്ത് മാറിയില്ലെന്ന് കരുതും അവൻ.. അതുകൊണ്ട് പറഞ്ഞില്ല.
അന്ന് മുഴുവനും ഞങ്ങൾ കാത്തു.. മുസാഫിർ എത്തിയില്ല.
എന്നാപിന്നെ അവനെ വരുത്തീട്ടെന്നെ കാര്യം.. ഞാൻ കരുതി .
രാത്രി, പുറത്തേക്കിറങ്ങിയ എന്റെ പിന്നാലെ ജോർജ്ജും..നേരെ പമ്പിൽ പോയി കുറച്ച് പെട്രോൾ വാങ്ങി.. മുസാഫിർന്റെ ഒന്ന് രണ്ട് ഗോഡൗണുകളുലും ബിസിനെസ്സ് സ്ഥാപനങ്ങളും തീയിട്ടു.. ഞങ്ങൾ മടങ്ങി.
പിറ്റേന്ന് തന്നെ, മുസാഫിർ ഇവിടെയെത്തി.
ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നു..
മരക്കാർ ബംഗ്ലാവിന്റെ ആ വലിയ ഗേറ്റ് കടന്ന് ഞാൻ ഉള്ളിലേക്ക് നടന്നു... ഓർമ്മകൾ എന്നെ തഴുകിതുടങ്ങി... ഞാനാ വലിയ മുറ്റത്ത് നിന്നു... ചുറ്റുമൊക്കെ ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു... പതിയെ ഇറയത്തേക്ക് കയറി ആ ചാരുകസേരയിൽ ഇരുന്നു...
കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ്...
"ആരാാ... മനസിലായില്ലല്ലൊ"!..? അവിടുത്തെ ജോലിക്കാരിയായിരുന്നു അത്..
ഞാൻ തലപൊക്കിയൊന്ന് നോക്കി.. എന്നിട്ട്
" ഇവിടാരുമില്ലെ?..." ഞാൻ ചോദിച്ചു..
"അകത്തുണ്ട്.. നിങ്ങളാരാ..."?
ഞാൻ മറുപടി പറയാതെ അകത്ത് കയറി..
കുറച്ച് ചെന്ന് വലത് ഭാഗത്ത് കണ്ട റൂമിലേക്ക് ചെന്നു... അവിടെ മുസാഫിർ ന്റെ ഉമ്മ. ഞാൻ അടുത്ത് ചെന്നിരുന്നു..
ചെറുമയക്കത്തിലായിരുന്നു... ഞാൻ ആ
💬 Comments
View all comments