Chapter Title : അച്ചാമ്മ ഇപ്പോഴും തയാർ 2 [ശിവ]

കട്ടതായി തോന്നുമോ? ' എന്ന മട്ടില്‍ ഉള്ള അമ്മച്ചിയുടെ നടപ്പ് കണ്ട് ഗ്രേസി ഉള്ളാലെ ചിരിച്ചു..

മുഖത്തെ പേശികള്‍ ആകെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കിയുള്ള പ്രകൃതം അച്ചാമ്മ തന്നെ സ്വയം വെറുത്ത് തുടങ്ങിയിരുന്നു.

പിരിമുറുക്കത്തിന് ഒരു അയവ് വരുത്താനും നൈസ് ആയി വിഷയം മാറ്റാനും അച്ചാമ്മ തീരുമാനിച്ചു..

'പെണ്ണേ.... നീ എന്നാ ഇനി ബ്യുട്ടി പാര്‌ലറില്‍ പോകുന്നെ...? '

'എന്താ... അമ്മച്ചി? '

'അന്ന്.... ഞാനും വരുന്നുണ്ട്, നിന്റെ കൂടെ ... '

'ഹമ്...? '

അമ്മച്ചി നാണിച്ചു തല താഴ്ത്തി, കക്ഷം പൊക്കി കാണിച്ചു.

'ഓഹ്.... അങ്ങനെ.... ഒടുക്കം.... അപ്പച്ചന്‍... സമ്മതിച്ചോ...? '

കള്ള ചിരിയോടെ ഗ്രേസി ചോദിച്ചു ...

വിളറി വെളുത്ത അച്ചാമ്മ ജാള്യത മറച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു,

'അതെന്താ.... പെണ്ണെ.... കൊള്ളിച്ചൊരു വര്‍ത്താനം....? '

'അപ്പച്ചന്റെ മനസ്സ് മാറിയോന്ന്.... ചോദിച്ചതാ... '

'ദേ..... പെണ്ണെ..... നിന്റെ വിളച്ചില്‍... കുറെ കൂടുന്നുണ്ട്..... വെറുതെ ഇച്ചായനെ വലിച്ചിഴക്കണ്ട... '

'അയ്യോ.... അമ്മച്ചി കൊല്ലാനും മറ്റും വരണ്ട...... ചില ആണുങ്ങള്‍ അത്തരക്കാര്‍ ഉണ്ടെന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്.... അതോണ്ട്... പറഞ്ഞതാണേ.... '

'ആണെങ്കില്‍..... എന്താടി.... കുഴപ്പം... ? കല്യാണം കഴിഞ്ഞാ പിന്നെ നമുക്ക് മുഖ്യം മിന്നു ചാര്‍ത്തിയ ആളിന്റെ വാക്കാ. കാണാം.... ജാഡയൊക്കെ ..... '

'പിന്നെ.... കക്ഷം വടിക്കാന്‍ പോലും അനുവാദം ചോദിക്കാന്‍ വേറെ ആളിനെ നോക്കണം.... !'

'നിര്‍ത്തു പെണ്ണെ.... നിന്റെ വലിയ വായിലെ.... അഹങ്കാരം പറച്ചില്‍... ജീവിതം ആണ് വലുതെന്നു.... ഓര്‍ത്തോ....? '

'ഓഹ്... എന്തായാലും.... കളെന്നതാ.... നല്ലത്... സണ്‍ഡേ.... പള്ളി പിരിഞ്ഞിട്ട് പോകാം..... ആട്ടെ.... കക്ഷം മാത്രമേ ഉള്ളോ.... അതോ.... ? '

കുസൃതി ചിരിയോടെ.... ഗ്രേസി ചോദിച്ചു...

'അടി വാങ്ങിക്കും.... നീ.... വഷളത്തരം... പറഞ്ഞാല്‍ !'

അച്ചാമ്മ അടിക്കാന്‍ കൈ ഓങ്ങി.

'ഹേ.... അമ്മച്ചി താഴെ കളെന്ന കാര്യം അല്ല പറഞ്ഞത് !'

'പെണ്ണെ.... ഞാന്‍ നിന്റെ അമ്മച്ചിയാണെന്ന് ഓര്‍മ്മ വേണം..... '

'അത്.... അറിയുന്നവര്‍ക്ക്..... അല്ലാത്തോര്‍ക്ക്.... കണ്ടാല്‍ തോന്നണ്ടേ....? '

അച്ചാമ്മ ഹൃദ്യമായി... പുഞ്ചിരിച്ചു....

'കണ്ടോ... കണ്ടോ.... തള്ള ഒന്ന് പൊങ്ങിയ കണ്ടോ ?