Chapter Title : അച്ചാമ്മ ഇപ്പോഴും തയാർ [ശിവ]

മണ്ണിൽ  പണിയെടുത്തു  ജീവിത   വിജയം   നേടാൻ   മാത്തച്ചൻ  തീരുമാനിച്ചു. പിതൃ  സ്വത്തായി   കിട്ടിയ   അഞ്ചേക്കർ   ഭൂമിയിൽ  പൊന്ന്   വിളയിച്ചു,   മാത്തച്ചൻ . അതിനിടയിൽ,   നീരാളി   പത്രോസിന്റെ  മകൾ   അച്ചാമ്മ   മാത്തച്ചന്റെ   കണ്ണിൽ  ഉടക്കി..

വേണ്ടുവോളം   അമ്മിഞ്ഞയും  കൊതവും  ഒക്കെ   ഉണ്ടെങ്കിലും  മാത്തച്ചൻ  വീണു പോയത്   അച്ചാമ്മയുടെ  ചിരിയിൽ  ആണ്..   നിരയൊത്ത  പളുങ്ക്   പോലുള്ള  പല്ലുകൾ  കാട്ടി  ഹൃദ്യമായി  ചിരിക്കുമ്പോൾ   വിരിയുന്ന   നുണക്കുഴി ....  കാണുമ്പോൾ   പ്രജ്ഞയറ്റ്  പോകും,  മാത്തച്ചൻ .... മാത്തച്ചന്റെ  സമ്മതത്തിന്  കാക്കാതെ  കുട്ടൻ   അങ്ങനെ   കുലച്ചു  നില്കും... അച്ചാമ്മയെ   മനസ്സിൽ   കൊണ്ട്  നടന്നത്  ഒരു   ആഗ്രഹത്തിന്റെ  പേരിൽ   ആയിരുന്നു   തുടക്കത്തിൽ.. പോകപ്പോകെ  അത്  കൊതിയും   ആക്രാന്തവും   ആയി... മറ്റൊന്നും   ചിന്തിച്ചില്ല,   നേരെ.... നീരാളി  പത്രോസിന്റെ.  വീട്ടിൽ  ചെന്നു   വളച്ചു കെട്ടില്ലാതെ   വിവാഹ   അഭ്യർത്ഥന  നടത്തി, "അച്ചാമ്മയെ  എനിക്ക്  തരുമോ?  ഞാൻ  പൊന്ന്   പോലെ  നോക്കി   കൊള്ളാം... " മാത്തച്ചന്റെ  നേരെ  വാ  നിലപാട്  പത്രോസിന്  നന്നായി   ബോധിച്ചു. .   നല്ല  അധ്വാനിയാണ്..... മോൾക്ക്‌   ഒരു   മുട്ടും   വരില്ലെന്ന്  പത്രോസിന്  അറിയാം... കര്ട്ടന്  പിറകിൽ   നിന്ന്  എല്ലാം   ശ്രദ്ധിച്ചു   നിന്നു,  അച്ചാമ്മ   . മാത്തച്ചന്റെ   നടപ്പും   മറ്റുമെല്ലാം  വലിയ   ഇഷ്ടാ  അച്ചാമ്മയ്ക്ക്. ഇരു  നിറമുള്ള   മാത്തച്ചന്റെ  ബലിഷ്ഠമായ   ശരീരം   അച്ചാമ്മ  അകലെ  നിന്ന്  നോക്കി   കൊതിക്കാറുണ്ട്.. ആ   വിരിഞ്ഞ   മാറിൽ  വിളഞ്ഞു   കിടക്കുന്ന  നിബിഡമായ  രോമരാജികൾ .... മണ്ണിൽ  കിളയ്ക്കുമ്പോൾ  അനാവൃതമാകുന്ന  കക്ഷത്തിലെ   നനഞ്ഞൊട്ടി   കിടക്കുന്ന   ഇടതൂർന്ന   രോമക്കാട്......   കൊതി തൂകി  നിൽക്കാറുണ്ട്   അച്ചാമ്മ.  എന്നെങ്കിലും  ആ  രോമക്കാട്ടിൽ   മുഖം   ചായ്ച്ചു  ഉറങ്ങാനും  കുറുമ്പ്   കാട്ടി