Chapter Title : അച്ചാമ്മ ഇപ്പോഴും തയാർ [ശിവ]

നിരാശ   അന്ന്  ഉണ്ടായെങ്കിലും....  ഇന്ന്  ഗ്രേസി   അവരുടെ   പുന്നാരയാ.... ഗ്രേസിക്ക്   അഞ്ചു  വയസ്സ്  തികയും   വരെ   ഉച്ചക്കളി  അവരുടെ  ദിന ചര്യയുടെ  ഭാഗം  ആയിരുന്നു....   ഒളിഞ്ഞും   തെളിഞ്ഞും   ഉച്ച   ഊണ്  പോലെ   പതിവായി,   ഉച്ച  ഊക്കും... ജോലി   ചെയ്തു  ക്ഷീണിക്കുമ്പോൾ   ഊണിനു   ശേഷം   ഉച്ച  തിരിഞ്ഞു   മനസ്സറിഞ്ഞു  ഇണ   ചേർന്നാൽ  മനസ്സിനും  ശരീരത്തിനും   അത്  നൽകുന്ന   ഉന്മേഷം.... അതൊന്ന്   വേറെ  തന്നെ....... ജോലിക്കിടയിലും  ഒളി   കണ്ണിട്ട്  പെണ്ടാട്ടിയെ  നോക്കി  വെള്ളം   ഇറക്കുന്നത്   അച്ചാമ്മ   ഒരു   തരം  കുട്ടി  കുറുമ്പൊടെ  ആസ്വദിക്കാറുണ്ട്... ചിലപ്പോഴൊക്കെ   കനത്ത  നിതംബം  വെട്ടിച്ചു  ശൃംഗാര ചിരിയോടെ  ബോധപൂർവം   ലാസ്യവതിയായി  അച്ചായനെ  കൊതിപ്പിച്ചു   പോകുന്നത്   അച്ചാമ്മയ്ക്ക്   ഒരു  രസമാ.. അത്  കണ്ടു,  മറ്റാരും  കാണാതെ  കുലച്ചു   കമ്പിയായ  കുണ്ണ  തടവി   അനുവാദം   ചോദിക്കുന്ന  മട്ടിൽ   ആർത്തി   പൂണ്ട്  നിൽക്കുന്ന   അച്ചായന്   നിരാശ   സമ്മാനിച്ചു  ഒരു  മയവും   കാണിക്കാതെ   അച്ചാമ്മ  ഇളകി ആടി   ഒരു  പോക്കുണ്ട്, "ഊമ്പിച്ചേ... !" എന്ന  മട്ടിൽ.... വാസ്തവത്തിൽ   കൊണയ്ക്കാൻ  ആഗ്രഹം   ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല,  അച്ചാമ്മ   വഴുതി  മാറുന്നത്..  പറ്റിയ   സന്ദർഭത്തിന്  വേണ്ടിയാണ്... (ഇന്നാൾ.... ഒരു   ദിവസം ..... ജോലി ചെയ്തോണ്ട്   നില്കുകയാ,   അച്ചായൻ..... ആ   ഉറച്ച  മാറിടവും...  കൈയിലെ  മസിൽ  പേശികളും   വിയർപ്പിൽ   കുളിച്ചു  നിൽക്കുന്ന  കണ്ടു,  അച്ചാമ്മയ്ക്ക്  പൂതി  കേറി..... അച്ചാമ്മ  ചുണ്ട്  കടിച്ചു.... കണ്ണിറുക്കി   ക്ഷണിച്ചു... ആവേശ ഭരിതനായി   നെറ്റിയിലെ  വിയർപ്പ്   വടിച്ചെടുത്തു,  ഉടുമുണ്ട്  പൊക്കി,   കക്ഷം   തുടച്ചു  കഴിഞ്ഞപ്പോൾ,   തിരുനെല്ലി  അമ്പലത്തിലെ  കൊടിമരം   പോലൊരെണ്ണം   മാത്തച്ചന്റെ   കാലിനിടയിലും  ഉണ്ടായിരുന്നു...  വിറക്   പുരയിൽ  ഇട്ടു   അച്ചാമ്മയെ  അച്ചായൻ  മുന്നിലും   പിന്നിലുമായി