അച്ചുന്റെ തേരോട്ടം 5 [മുസാഷി]

പ്ലേറ്റിലേക്ക് ചൂട് ചട്ണി ഒഴിച്ചുകൊണ്ട് എൻ്റെ പിതാമഹൻ എനിക്ക് ക്ലാസ്സ് എടുത്തു.. പക്ഷെ ഉയരം കൂടും തോറും ചായയുടെ സ്വാദ് കൂടുന്നതുപോലെ തന്തപ്പടിയുടെ ഉപേദേശത്തിൻ്റെ ദൈർഘ്യം കൂടുന്നതിനരുസരിച്ച്

പ്ലേറ്റിലേക്ക് പകരുന്ന ചട്ണിയുടെ അളവും കൂടിക്കൊണ്ടിരുന്നു… പാവം എൻ്റെ പാത്രത്തിലെ ദോശ എന്ത് പിഴച്ചു..?? ടൈറ്റാനിക്ക് പോലെ ദോശ ചട്നിയുടെ ആഴമേറിയ ഒഴുക്കിൽ മുങ്ങി പോയി….!!

അങ്ങനെ സാവധാനം എങ്ങിനെയോ കഴിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് വീണ്ടും അമ്മയുടെ വരവ്.. കറി റീഫിൽ ചെയ്യാൻ വന്നതാണ് കക്ഷി..

“അതെങ്ങനെയാ അച്ഛൻ്റെ അല്ലെ മോൻ… ഇങ്ങിനെ ഒക്കെ ആയില്ലേലെ അത്ഭുതമുള്ളൂ..”

ചട്ണി ബൗളിലേക്ക് പകർത്തുന്നതിനിടയിൽ വീണ്ടും മുറുമുറുപ്പ്..

“ കാര്യമാക്കണ്ട പൊണ്ടാട്ടിക്ക് അച്ചനോട് നല്ല സ്നേഹം ഉള്ളതുകൊണ്ട് പറഞ്ഞത് അല്ലേ…” അമ്മ പോയതും  എന്നോട് പറഞ്ഞ അതേ ടോണിൽ ഞാൻ തന്തപടിയുടെ അടുത്ത് തിരിച്ചടിച്ചു.. ഭക്ഷണം നെറുകും തലയിൽ കേറിയ പോലെയാണ് പുള്ളിയുടെ ഇരുപ്പ് ഇപ്പൊൾ കുറച്ച് ചട്ണി ഒഴിച്ച് പ്രതികാരം വീട്ടാമായിരുന്നു എങ്കിലും എന്നെ ജനിപ്പിച്ചു എന്ന ഒറ്റ കാരണത്താൽ ഞാൻ അൽപ്പം മാന്യത  കാണിച്ചു…!!

കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ നേരെ അടുക്കളിയിലേക്കാണ് പോയത്.. അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ പോരാളി ഇപ്പോഴും പിറുപിറുക്കലോടെ പിറുപിറുക്കൽ… ഇതിനൊരു അന്ത്യവും ഇല്ലേ ഈശ്വരാ…!!

“അമ്മേ…. അമ്മുസ്സേ….”

ഞാൻ കുറച്ച് കൊഞ്ചി വിളിച്ചു…

“മ്മും….”  പക്ഷെ അമ്മയുടെ ഭാഗത്ത് നിന്നും കനത്ത മറുപടിയാണ് എനിക്ക് ലഭിച്ചത്…

“എന്താ.. ഗീതാമ്മേ.. ജാഡയാണോ..”

അമ്മയെ അനുനയിപ്പിച്ചില്ലെങ്കിൽ എൻ്റെ ഭാവിയിൽ അത് വളരെ അധികം വിനാശം വിധിക്കും എന്ന പൂർണ്ണ ബോധം ഉള്ളതിനാൽ എങ്ങനെയും അമ്മയെ പഴയ പോലെയാക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചു…

“എൻ്റെടുത്ത് ആരും കിന്നരിക്കാൻ വരണ്ട” മാതാജി തൻ്റെ നിലപാട് വ്യക്തമാക്കി….

ഒടുവിൽ അത് തന്നെ വഴി എന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചു.. ഞാൻ അമ്മയെ പുറകിൽ നിന്നും കെട്ടിപിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു…

“ അമ്മക്ക് അവിടെ ആളില്ല എന്ന് അറിയാമായിരുന്നല്ലോ എന്നിട്ടും എന്നോട് പറഞ്ഞില്ല അതിൻ്റെ  സങ്കടം കാരണമാണ് ഞാൻ കോളും എടുക്കാഞ്ഞേ…” ഞാൻ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെ പോലെ എൻ്റെ സങ്കടങ്ങൾ മുഴുവൻ നിരത്തി…

“ഇനി ഞാൻ വിളിച്ചാൽ എടുക്കുവോ.. എടുക്കാതെ ഇരുന്നാൽ ഞാൻ വെറുതെ ടെൻഷൻ അടിക്കൂലെ ചെറുക്കാ…” എൻ്റെ മുടിയിഴകളെ തഴുകി കൊണ്ട് വാത്സല്യത്തോടെ  പറഞ്ഞു.. അമ്മയുടെ വായിൽ നിന്നും അങ്ങിനെ കേട്ടതും എന്തോ എനിക് പാതി ആശ്വാസമായി…

“ഇനി തൊട്ട് എടുത്തോളാം… ” ഞാൻ അമ്മക്ക് ഉറപ്പ് നൽകി..

“എൻ്റെ പൊന്ന് ചെക്കാ എൻ്റെ ദേഹത്ത് നിന്ന് മാറിക്കെ ഈ ദോശകൂടെ ചുട്ടിട്ട് എനിക് പോവാൻ ഒരുങ്ങാൻ ഉള്ളതാ…” അമ്മയുടെ ചൂടും പറ്റി ഒട്ടിപിടിച്ച് നിന്ന എന്നോടായി അമ്മ മൊഴിഞ്ഞു..

പക്ഷേ അതിനു മറുപടിയെന്നോണം ഞാൻ ഒന്ന് ചിണുങ്ങിയതെയുള്ളൂ.. പണ്ടും അങ്ങനെയാണ് അമ്മ ഒരു രീതിയിലും സാവധാനപെടുന്നില്ല എന്ന് കണ്ടാൽ ഞാൻ അപ്പോഴെല്ലാം ഇങ്ങിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് നിൽക്കും.. എന്താന്ന് അറിയില്ല അതോടെ ആള് ശാന്തമാകും.. എന്തായാലും അമ്മയും ആയുള്ള പ്രശനം സോൾവ് ആയതും ഞാൻ ഹാപ്പി…

“ഡാ ഞാൻ ഈ പണി ഒന്ന് തീർത്തോട്ടെ.. എനിക്ക്