Chapter Title : അച്ചുവിൻ്റെ അമ്മ എൻ്റെയും 3 [ദുഷ്യന്തൻ]

രക്ഷിക്കാനായി അമ്മു നിന്ന് ന്യായീകരിച്ചു.

“ ഇതൊക്കെ നിന്നോടാരാ പറഞ്ഞേ. കേറിപ്പോടീ അകത്ത്. അവള് ചെറിയ വായിൽ വല്യ വർത്താനാം പറയാൻ വന്നെക്കുന്നു. ”
അമ്മുവിൻ്റെ സംസാരത്തിൽ ഇഷ്ടപ്പെടാണ്ട് ലതേച്ചി നിന്ന് തെറിച്ചു.

“ ചേട്ടാ. ഇവർ പറയുന്നതൊന്നും കേൾക്കല്ല് കേട്ടോ. ” കയ്യിലിരുന്ന പാത്രം മുവനോടെ ചിൽക്കൂട്ടിലേക്ക് ഇട്ടിട്ട് അകത്തേക്ക് പോകുന്നതിനു മുമ്പ് അമ്മു പറഞ്ഞു.
അവരെക്കുറിച്ച് കൂടുതലൊന്നും ഞാൻ ചോദിച്ചില്ല. അത്കൊണ്ട്തന്നെ. ലതയും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. ഒരുപാട് വൈകാതെ തന്നെ ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് പോയ്. അവിടെ ചെന്നിട്ട് വല്യ പണിയൊന്നുമില്ലാത്തകൊണ്ട് ബൈക്ക് എടുത്ത് നേരെ ഒന്ന് പുറത്തേക്ക് പോയി. പോകുന്നവഴി അമ്പലത്തിൽനിന്ന് വരുന്ന അശ്വതിയെയും അമ്മയെയും കണ്ടു. ഞാൻ ഹെൽമറ്റ് വെക്കാത്ത കൊണ്ട് അവള് എന്നെയും കണ്ടു. നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചിട്ട് അമ്മയുടെ ചെവിയിലേക്ക് എന്തോ സ്വകാര്യം പറഞ്ഞു. പെട്ടെന്ന് അവരും എന്നെ ഒന്ന് നോക്കി. എന്നെപറ്റിയാകും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകുക എന്ന ഉറപ്പിൽ ഞാൻ വല്യ മൈൻഡ് ചെയ്യാൻ പോയില്ല.
പിന്നീട് പല ദിവസങ്ങളിലും ഞാൻ അശ്വതിയെ കടയിൽ വെച്ച് കാണും. അമ്മുവിനൊപ്പമായിരിക്കും എപ്പോഴും.

ഒരു ദിവസം എപ്പോഴത്തെയും പോലെ ചായക്ക് ശേഷം ചുണ്ടിലെരുഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്ന സിഗരറ്റിൻ്റെ അവസാന ശ്വാസം വലിച്ചെടുത്തുകൊണ്ടിരുന്ന എന്നെ രണ്ട് കണ്ണുകൾ വല്ലാത്തൊരു നോട്ടം നോക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. ആ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും മനസ്സിനെ വായിക്കാൻ അത്ര എളുപ്പമായിരുന്നില്ല. എൻ്റെ നോട്ടം കണ്ട് അശ്വതി ദൃഷ്ടി മാറ്റിയെങ്കിലും വീണ്ടും എന്നിൽ തന്നെ ആ കണ്ണുകളുടക്കി. ഞാൻ പുരികമുയർത്തി എന്താന്ന് കാട്ടി.
ഒന്നുമില്ലെന്ന് ചുമല്കൂച്ചിയതല്ലാതെ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. എങ്കിലും ഞാൻ വിട്ടില്ല. കൈയാട്ടി വിളിച്ചു. ഒരു ഞെട്ടലോടെ എന്നെ നോക്കിയിട്ട് കൂടെയിരുന്ന അമ്മുവിനെ നോക്കി.
“ കുഴപ്പമില്ല... ചേട്ടൻ ഒന്നും ചെയ്യില്ല.. ” അമ്മു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞെങ്കിലും അശ്വതിക്ക് എൻ്റെയടുത്തേക്ക് വരാൻ വല്ലാത്തൊരു മടി പോലെ. എങ്കിലും ഞാൻ ഒന്നുകൂടി വിളിച്ചു. ഇപ്രാവശ്യവും അമ്മുവിനെ നോക്കിഎങ്കിലും അമ്മു യാതൊരു മൈൻഡും ഇല്ലാതെ കയ്യിലെ ബുക്കിലേക്ക് തന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. വേറെ വഴിയില്ലാതെ പതിയെ മടിച്ച് മടിച്ച് അവളെൻ്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നുവന്നു്. ഒരുമാതിരി വടിയും കൊണ്ട് തല്ലാൻ