Chapter Title : അച്ചുവിൻ്റെ അമ്മ എൻ്റെയും 4 [ദുഷ്യന്തൻ]

ആൻ്റീ.. ദേ ചേട്ടൻ പോകുവാണെന്ന്..”

എൻ്റെ ദൃതി കണ്ടൊണ്ട് അമ്മു ഒറ്റ വിളിയായിയിരുന്നു.
അവൾടെ വായ പൊത്തുന്നത്തിന് മുൻപേ അവിടുന്ന് മറുപടി എത്തിയിരുന്നു.
“ കഴിച്ചിട്ട് പോകാം..”

സ്വന്തം മനസ്സാലെ വിളിച്ചതല്ലെങ്കിലും വീട്ടിൽ വന്നവരോടുള്ള സാമാന്യ മര്യാദ. അതേ എനിക്ക് കാണാൻ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ.
വരേണ്ടിയിരുന്നില്ല. എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞ് ഒഴിഞ്ഞാൽ മതിയായിരുന്നു. ഇതൊരുമാതിരി നാണംകെട്ട് കേറിവന്ന പോലെ..

“ ദേ എല്ലാരും വാ.. കഴിക്കാൻ എടുക്കാൻ പോകുവാ..” വാതിലിൻ്റെ അപ്പുറത്ത് നിന്നും ഒരു അശരീരി പോലെ.

അച്ചു എന്നെയും വലിച്ച് നേരെ അകത്തേക്ക് ഓടി. ചെന്ന് കേറുന്നത് രേവതിയുടെ മുൻപിലേക്കാണ്. പ്ലേറ്റിലെ വെള്ളം തുടച്ച് മാറ്റുന്ന തിരക്കിൽ എൻ്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ പിടിച്ചിരുന്ന അച്ചുവിൻ്റെ കൈ അവർ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചു. അവരുടെ മുഖത്തെ മാറ്റം ഞാനും ശ്രദ്ധിച്ചു.
ഇവൾ ഇതെന്തോ വിചാരിച്ചാ..!! മനസ്സിൽ പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് എൻ്റെ കൈ ഞാനൊന്ന് തിരിച്ച് അവളുടെ പിടി വിടുവിച്ചു.

പിറകെ ഓടിവന്ന അമ്മു എൻ്റെ നടുവിൽ ഒരു കുത്ത് കുത്തി.

“ എന്തോന്നാ ഈ കാണുന്നതൊക്കെ?? കൈയ്യും പിടിച്ച് ഓടുവാ?? കൊച്ച് പിള്ളേരാണെന്നാ വിചാരം.”

ഒരു ശാസന പോലെ അവളും പിറുപിറുത്തു.

പിന്നെ വലിയ സംസാരങ്ങൾ ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല. ഞങ്ങൾക്ക് മൂവർക്കും വിളമ്പിയിട്ട് രേവതി മാറി നിന്നു. എല്ലാം വെജ് ആണ്. ഒരു പച്ചക്കറി കട പോലെയുണ്ട്. പക്ഷേ അവിയലിൻ്റെ മണം മൂക്കിൽ കേറിയപ്പോ എവിടെയോ ഒരു പതർച്ച. മോനെ പോലെ സ്നേഹിച്ച് വെച്ച് വിളമ്പി തന്ന ഒരു സ്ത്രീയുടെ മുഖം എൻ്റെ ഓർമയിലേക്ക് എത്തി.

എന്നും ആ ചുണ്ടിൽ പുഞ്ചിരി മാത്രമേ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ.