Chapter Title : അച്ചുവിൻ്റെ അമ്മ എൻ്റെയും 4 [ദുഷ്യന്തൻ]

സംസാരിക്കാറില്ല. ആകെ സംസാരിച്ചത് ചേട്ടനോടാ. പഠിച്ചതും ഒക്കെ പ്രത്യേകം സ്കൂളിലായിരുന്നു. അവിടെ അങ്ങനെ കൂട്ടുകാരൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നെന്നാ രേവതിയമ്മ പറഞ്ഞേ. അപ്പോ ചേട്ടന് തന്നെയാ മുൻഗണന. ”

എല്ലാം കേട്ടിട്ട് എൻ്റെ ഒന്നും പറയാതുള്ള ഇരുപ്പ് കണ്ട് വീണ്ടും അമ്മു ചോദിച്ചു.
“ എന്തേ നോകുന്നോ?? ഹ ഹ ഹ”

അവൾടെ തലക്കിട്ടൊരു കിഴുക്ക് കൊടുത്തിട്ട് ഞാൻ പയ്യെ എഴുന്നേറ്റു. എല്ലാരോടും പറഞ്ഞിട്ട് നേരെ ബൈക് എടുത്ത് നേരെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി. റൂമിൽ കയറി എവിടെയോ എന്തോ ഒരു ചാഞ്ചാട്ടം.

പിന്നിട്ട വഴികളിലൂടെ എല്ലാം ഓർക്കുമ്പോ ഇനിയൊരു റിലേഷൻ താങ്ങാനുള്ള ശേഷി എനിക്കില്ല. അച്ചൂനെ പോലൊരു പാവം പെണ്ണിനെ പ്രേമിക്കാനുള്ള യോഗ്യതയും എനിക്കില്ല. അമ്മു പറയുന്ന പോലുരു ഇഷ്ടമാവല്ലേ അച്ചൂന് എന്ന് ഞാനഗ്രഹിച്ചു.

മൈർ... ഒള്ള മൂടും പോയി.
എപ്പോഴത്തെയും പോലെ ഇന്നും രണ്ടെണ്ണം വീശിയാലോ എന്ന് തോന്നിയെങ്കിലും ചെയ്തില്ല. ഒരു ഫുൾ ബോട്ടിൽ മുന്നിൽ വെച്ച്കൊണ്ട് അതിനെ നിരസിക്കാൻ ഞാൻ പഠിച്ചുതുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.. കൊള്ളാം, improvement ഒണ്ട്.

പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ ഞാൻ അച്ചുവിൻ്റെ പെരുമാറ്റം വരെ സൂക്ഷ്മതയോടെ ശ്രദ്ധിച്ചു. വല്യ കാര്യമൊന്നും ഉണ്ടായില്ല. അവളുടെ സംസാരത്തിലും നോട്ടത്തിലും ഒന്നും തെറ്റായി കണ്ടെത്താൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.

അങ്ങനിരിക്കെയാണ് രേവതിയാൻ്റിയോട് ഒന്ന് സംസാരിക്കാൻ അവസരം കിട്ടിയത്. ഞായറാഴ്ച രാവിലെ വല്ലോം തിന്നാൻ നോക്കുമ്പോ അടുക്കളെലും ഫ്രിഡ്ജിലും ഒരു മൈരും ഇല്ല. ഒള്ള ചപ്പാത്തിയുടെ പക്കറ്റാണേൽ ഡേറ്റ് കഴിഞ്ഞിട്ട് ഒരാഴ്ചയായി.

എന്തേലും പലചരക്ക് സാധനം വാങ്ങണേൽ ഇവിടുള്ള മിക്ക കടകളും അവധിയാണ്. പിന്നെ നേരെ പേഴ്സും എടുത്ത് ബൈക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് ഒറ്റ പൊക്കാ. കുറച്ച് പോയി ഒരു വെജിറ്റേറിയൻ ഹോട്ടലിൽ കയറി കഴിച്ചു.

എന്തൊക്കെ മാറ്റിയാലും വിശപ്പ് അന്നും ഇന്നും ശ്രീയ്ക്ക് ഒരുപോലാ. പിന്നേ അവിടെയോക്കെ കുറച്ച് കറങ്ങി അത്യാവശ്യം സാധനവും വാങ്ങി നേരെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി. പോകുന്ന വഴി നമ്മുടെ അച്ചൂനെയും രേവതിയെയും കണ്ടു്. ആ വരവ് കണ്ടാലറിയാം അമ്പലത്തിൽ പോയിട്ടുള്ള വരവാണെന്ന്.

ഒരു പട്ടുപാവാടയും ബ്ലൗസിൽ അങ്ങനെ കത്തി നിൽക്കുവാണ് അച്ചു. കൂടെ അവൾടെ അമ്മയും. അമ്മയുടെ കാര്യം പിന്നെ