Chapter Title : അച്ചായൻ പറഞ്ഞ കഥ അർജുന്റെ റിയ കുട്ടി നിലാവ് പോലെ വന്നവൾ 1 [ഏകൻ]

ഈ മൊഞ്ചു കളയരുത്. "

അവൾ ചിരിച്ചു..

"എന്നെ കെട്ടാൻ അങ്ങനെ ഒരു സുൽത്താനും വരണ്ട. എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടം അല്ല.. അങ്ങനെ വന്നാൽ പിന്നെ ആരാ സാറിന് ഫുഡ്‌ ഉണ്ടാക്കി തരുന്നേ..? "

" എന്നാ പിന്നെ ഈ മൊഞ്ചത്തീനെ ഞാൻ തന്നെ കെട്ടേണ്ടി വരും.."

"കെട്ടിക്കോ.. എന്നാ എനിക്ക് സാറിനെ വിട്ട് എവിടേയും പോകേണ്ടല്ലോ .. എന്നും എനിക്ക് ഇവിടെ കഴിയാലോ.. എന്നും എനിക്ക് എന്റെ ഉപ്പാനെ കാണാലോ?" അവൾ കരഞ്ഞു.

"മതി മതി വേഗം ഡ്രെസ്സ് എടുത്തു വെച്ചിട്ട് വാ. ഈ കരയുന്ന പെണ്ണിനെ എനിക്ക് വേണ്ട. എനിക്ക് നല്ല ചിരിക്കുന്ന പെണ്ണിനെ മതി."

ഞാൻ ഹാളിൽ ചെന്ന് സോഫയിൽ ഇരുന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് അവൾ അവിടെ വന്നു.

"ഞാൻ ഇവിടെ എല്ലാം തുടച്ചിടട്ടെ.?"

"ഇന്ന് ഇനി മോൾ ഒന്നും ചെയ്യേണ്ട. നാളെ ഞാൻ ഓഫീസിൽ പോകും. അപ്പോൾ ചെയ്‌തോ.. നാളെ ഇവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക് നിൽക്കാൻ പേടിയാകുമോ?"

"ഇല്ല പേടിയില്ല. എന്നാലും !! സാർ നാളെ ഇവിടെ ഉണ്ടാകില്ലേ..അപ്പോൾ? ഇത് പോലെ ഞാൻ ആരോടും സംസാരിച്ചിട്ട് ഇല്ല. .. ഇത്രയും സന്തോഷിച്ചിട്ടും. ഇങ്ങനെ ചിരിച്ചിട്ടും. ഇപ്പോൾ ഒരുപാട് സമാധാനം ഉണ്ട്."

"സാരമില്ല ഞാൻ വൈകുന്നേരം വരും അത് കഴിഞ്ഞു രാത്രി വരെ നമുക്ക് സംസാരിക്കാം. പിന്നെ!! ഇവിടെ ആരും വരില്ല ഇനി ആരെങ്കിലും വന്നാൽ ദാ!! ആ കാണുന്ന ഹോൾ വഴി നോക്കിയാൽ മതി ഞാനോ മോളുടെ ഉപ്പയോ അല്ലാതെ ആര് വന്നാലും വാതിൽ തുറക്കണ്ട. കേട്ടോ"

"സാർ ശരിക്കും എന്റെ ഉപ്പയോട് സംസാരിക്കുമോ? "

"എന്ത് സംസാരിക്കുമോ എന്ന്.. ഈ മൊഞ്ചത്തിയെ കെട്ടിക്കോട്ടെ എന്നോ.. അത് മോശമല്ലേ.."

" പോ സാറെ.. എനിക്കറിയാം സാർ എന്നെ കളിയാക്കുന്നതാണെന്നു. സാറിന്റെ കെട്യോൾ ആകാനുള്ള ഭാഗ്യം ഒന്നും എനിക്കില്ല. അതിനുള്ള അർഹതയും ഇല്ല. ഇത് എന്നെ ഇവിടെ നിർത്താൻ ഉപ്പയോട് ചോദിക്കാമോ?. "

"വേലക്കാരി ആയി നിർത്താൻ ആണോ? "

"എങ്ങനെ വേണമെങ്കിലും. എനിക്കറിയാം അല്ലെങ്കിൽ ഉപ്പ എന്നെ തിരിച്ചു കൊണ്ട് പോകും. . അങ്ങനെ പോയാൽ