Chapter Title : അച്ചായത്തി [Radha]

ഇനിയും ഇളയ കുട്ടികൾ ഉള്ളതാ... അതൂടെ ഓർത്തിട്ട് കിടന്നു കാറ് "

അതൂടെ കേൾക്കുമ്പോൾ എന്റെ മുഖമാകെ ചുവന്നു തുടുക്കും... അമ്മക്ക് അറിയില്ലല്ലോ മകന്റെ അരയിലെ കനം.. ആദ്യമാദ്യം അമ്മ പറയുമ്പോൾ ഞാൻ നാണത്തോടെ മുഖവും ചുവപ്പിച്ചു അവിടെനിന്നും പോയി കളയാറായിരുന്നു പതിവ്.. പിന്നെ പിന്നെ അമ്മ അങ്ങനെ പറയുമ്പോൾ മറുപടി പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.

"അമ്മേടെ മോൻ അമ്മാതിരി ഉലക്കയാ കുത്തികേറ്റുന്നത്... ആരായാലും കാറിപോകും "

അത് കേൾക്കുമ്പോൾ അമ്മ പൊട്ടി ചിരിക്കും..

"അതും ഒരു ഭാഗ്യമല്ലേ കൊച്ചേ.. കോവക്ക നോക്കി കരയുന്ന സങ്കടം നിനക്ക് എങ്ങനെ അറിയാനാ "

എനിക്ക് അതൊന്നും മനസ്സിലാകില്ല... കോവക്കയോ? എന്ത് തേങ്ങ എങ്കിലും ആകട്ടെ. അന്നൊന്നും എനിക്ക് ജോലി കിട്ടീട്ടില്ലട്ടോ.. അന്ന് ഞാൻ ബിഎഡിന് പഠിക്കുവാ..

ബിഎയ്ക്ക് പഠിക്കുമ്പോൾ കോളേജിൽ പോയ ബസ്സിന്റെ ഡ്രൈവറോട് തോന്നിയ ആരാധനയാണ് ബിഎഡിന് പഠിക്കുമ്പോളുള്ള ഈ ഒളിച്ചോട്ടത്തിൽ കലാശിച്ചത്. സാധാരണ പ്രണയം പോലെ പൈങ്കിളി ആയിരുന്നില്ല ഞങ്ങളുടെ പ്രണയം.. ഫോൺ ചെയ്താലും ഗിരി ഗൗരവത്തോടെയാകും സംസാരിക്കുക.. പുറത്തു പോയാലും അങ്ങനെ തന്നെ.. വിവാഹത്തിന് മുമ്പ് അങ്ങേര് എന്നെ ഒന്ന് ചുംബിക്കുകപോലും ചെയ്തിട്ടില്ല.. പേരോ, താൻ എന്നോ ആകും വിളിക്കുക.... സത്യത്തിൽ ഞങ്ങളെക്കണ്ടാൽ പ്രേമവിവാഹമാണെന്ന് ആരും വിശ്വസിക്കില്ല.. സത്യത്തിൽ എന്റെ ആവശ്യമായിരുന്നു ഈ പ്രണയമെന്നു തോന്നും. അന്നെല്ലാം കൂടെ പഠിക്കുന്ന കുട്ടികൾ ഇതും പറഞ്ഞു കളിയാക്കുമായിരുന്നൂട്ടോ.. പക്ഷെ എനിക്കതൊന്നും വിഷയമേ ആയി തോന്നീല്ല.. വലിയൊരു ബസ്സ്‌ ഒറ്റക്കയ്യിൽ സ്റ്റിയറിങ് കറക്കി വളച്ചും തിരിച്ചും മറ്റു ബസ്സുകളെ ഓവർടേക്ക് ചെയ്തും സമയം തെറ്റിച്ചു വരുന്ന ബസ്സുകാരെ തെറിവിളിച്ചും