Chapter Title : അച്ചായത്തി [Radha]

പൊട്ടി ചിരിക്കും..

"അതും ഒരു ഭാഗ്യമല്ലേ കൊച്ചേ.. കോവക്ക നോക്കി കരയുന്ന സങ്കടം നിനക്ക് എങ്ങനെ അറിയാനാ "

എനിക്ക് അതൊന്നും മനസ്സിലാകില്ല... കോവക്കയോ? എന്ത് തേങ്ങ എങ്കിലും ആകട്ടെ. അന്നൊന്നും എനിക്ക് ജോലി കിട്ടീട്ടില്ലട്ടോ.. അന്ന് ഞാൻ ബിഎഡിന് പഠിക്കുവാ..

ബിഎയ്ക്ക് പഠിക്കുമ്പോൾ കോളേജിൽ പോയ ബസ്സിന്റെ ഡ്രൈവറോട് തോന്നിയ ആരാധനയാണ് ബിഎഡിന് പഠിക്കുമ്പോളുള്ള ഈ ഒളിച്ചോട്ടത്തിൽ കലാശിച്ചത്. സാധാരണ പ്രണയം പോലെ പൈങ്കിളി ആയിരുന്നില്ല ഞങ്ങളുടെ പ്രണയം.. ഫോൺ ചെയ്താലും ഗിരി ഗൗരവത്തോടെയാകും സംസാരിക്കുക.. പുറത്തു പോയാലും അങ്ങനെ തന്നെ.. വിവാഹത്തിന് മുമ്പ് അങ്ങേര് എന്നെ ഒന്ന് ചുംബിക്കുകപോലും ചെയ്തിട്ടില്ല.. പേരോ, താൻ എന്നോ ആകും വിളിക്കുക.... സത്യത്തിൽ ഞങ്ങളെക്കണ്ടാൽ പ്രേമവിവാഹമാണെന്ന് ആരും വിശ്വസിക്കില്ല.. സത്യത്തിൽ എന്റെ ആവശ്യമായിരുന്നു ഈ പ്രണയമെന്നു തോന്നും. അന്നെല്ലാം കൂടെ പഠിക്കുന്ന കുട്ടികൾ ഇതും പറഞ്ഞു കളിയാക്കുമായിരുന്നൂട്ടോ.. പക്ഷെ എനിക്കതൊന്നും വിഷയമേ ആയി തോന്നീല്ല.. വലിയൊരു ബസ്സ്‌ ഒറ്റക്കയ്യിൽ സ്റ്റിയറിങ് കറക്കി വളച്ചും തിരിച്ചും മറ്റു ബസ്സുകളെ ഓവർടേക്ക് ചെയ്തും സമയം തെറ്റിച്ചു വരുന്ന ബസ്സുകാരെ തെറിവിളിച്ചും കോളർ നിവർത്തിവെച്ചു കൈ രണ്ടും തെറുത്തുകേറ്റി മീശയും പിരിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്ന ഗിരീഷേട്ടനോടെനിക്ക് ആരാധനയായിരുന്നു...

ഗിരീഷേട്ടന്റെ ഒരു നോട്ടത്തിനും ചിരിക്കും വേണ്ടി കൊതിച്ച ആ വെളുത്തു മെലിഞ്ഞ കോളേജ് കുമാരിക്ക് നേരെ ഒരിക്കൽ പോലും ഗിരീഷേട്ടന്റെ മുഖം തിരിഞ്ഞില്ല.. നിരാശക്കും പ്രാർത്ഥനക്കുമൊടുവിൽ എന്റെ കൂട്ടുകാരി സീനയാണ് കിളിയിൽ നിന്നും ഗിരീഷേട്ടന്റെ നമ്പർ വാങ്ങി തന്നത്..

പേടിച്ചുപേടിച്ചു ഫോൺ ചെയ്തപ്പോൾ ഗിരിയേട്ടന് എന്നെ അറിയുകപോലുമില്ല... ശരിക്കും എനിക്ക് സങ്കടം വന്നു... കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി തൊണ്ട ഇടറി... വാക്കുകൾ എന്റെ തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങി.... എന്റെ സങ്കടം തിരിച്ചറിഞ്ഞാകും..

"എടോ താൻ വിഷമിക്കല്ലേ... സത്യമായിട്ടും തന്നെ മനസ്സിലാകാഞ്ഞോണ്ടാ..താനൊരു കാര്യം ചെയ്യ് നാളൊരു വൈറ്റ് ഷാളിട്ട് വരോ? എന്നിട്ട് നാളെ സംസാരിക്കാം "

ഗിരിയേട്ടൻ ഫോൺ വെച്ചപ്പോൾ തകർന്നുവീണത് താനൊരു കൊച്ചു സുന്ദരിയാണെന്ന അഹങ്കാരം കൂടി ആയിരുന്നു.. എനിക്ക് പിറകേ ഇഷ്ടം പറഞ്ഞു നടന്ന സുന്ദരന്മാരോട് എനിക്ക് തോന്നിയ പുച്‌ഛം ബഹുമാനമായി മാറി.. നിങ്ങളാണെന്റെ സൗന്ദര്യം കണ്ടത്... എന്നിലെ